Een degelijke finalist uit Linköping

Wie is de minst kleurloze, Thomas Johansson uit Zweden of de Tsjech Jiri Novak? De Australische nacht van gisteren gaf het antwoord op die knellende vraag: Johansson....

Johansson had zijn doorbraak naar de eindstrijd, en de mondiale tennistop, vooral aan zichzelf te danken, aan zijn degelijke spel, aan zijn koelbloedigheid op de juiste momenten, maar ook aan een aantal externe factoren. Mazzel met de loting, de uittocht van topfavorieten in de eerste week van het eerste Grand Slam-toernooi van het jaar.

Ver na middernacht gooide Johansson in een zeldzame vlaag van opwinding zijn racket in de lucht. De 26-jarige verdediger mag zondag aantreden tegen de winnaar van de andere partij uit de halve finales, die tussen de Rus Safin en de Duitser Haas. Dat zijn tenminste bekende namen.

Johansson is nog lang geen publieke figuur. Zijn spel spreekt amper tot de verbeelding. Droge klappen, recht-toe-recht-aan-tennis. Weinig fouten, maar ook geen hoogstandjes. Buiten de baan is de man uit Linköping ook al geen opvallende jongen. Geen Zweedse journalist nam de moeite voor hem naar Australië te reizen. 'Misschien moet ik in een string de baan op', grapte Johansson.

Novak en Johansson maakten er een lange en tamme maar aardige partij van. De Zweed had de sleutel in handen, omdat zijn spel gevarieerder is. Hij betoonde zich alleen een stuk labieler dan Novak, die zo stoïcijns overkwam als Ivan Lendl in zijn beste dagen. Johansson besliste de eerste set in een tiebreak (7-5), maar liet de tweede helemaal lopen met 6-0.

Hij speelde te afwachtend en sloeg 63 afzwaaiers. 'Ik was nerveus', zei Johansson. Novak bleef juist koel en haalde met zijn percentagetennis ook de derde set binnen. Johansson veranderde daarna net op tijd van tactiek. Eindelijk durfde hij beslissingen te forceren. Het duel kantelde. Johansson won de vierde set (6-3) en zette in de vijfde Novak onder druk. Twee keer wist de Tsjech een score van 0-30 op zijn eigen service goed te maken. Bij 4-5 keerde hij zelfs drie matchpoints, bij het vierde bezweek hij toch.

Martina Hingis kan zich zaterdag revancheren voor de verloren finale van vorig jaar. De Zwitserse moet het in haar zesde eindstrijd op rij opnieuw opnemen tegen de Amerikaanse Jennifer Capriati. Hingis bereikte de finale door in drie sets af te rekenen met Monica Seles. Capriati ontdeed zich van de Belgische Kim Clijsters.

Hingis greep zes jaar geleden de macht in het vrouwentennis. Na haar laatste Grand Slam-zege in 1999 in Melbourne werd ze langzaam maar zeker voorbijgestreefd door het krachttennis van de zusjes Williams, Lindsay Davenport en Capriati.

Aan het eind van het afgelopen seizoen liet ze zich opereren aan een onwillige enkel en dook ze het krachthonk in om een antwoord te kunnen geven op de krachtige slagen van haar concurrenten.

Kim Clijsters bleef tot groot verdriet van gans België in de voorlaatste ronde steken. De Vlaamse, die kampt met problemen aan de schouder, kreeg als vriendin van de Australiër Lleyton Hewitt veel steun van het kijkersvolk, maar speelde te onstuimig om de ervaren Capriati in de problemen te brengen. Na het verlies in de eerste set, herstelde ze zich knap door de tweede reeks met 6-3 te winnen. Ze dwong haar opponente te vechten voor elk punt, maar maakte in de beslissende set te veel fouten en stapte uiteindelijk na de 6-1 als verliezer van de baan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden