Een Deen in Hollywood

De Amerikaanse filmcriticus

Roger Ebert

is nog niet helemaal gewend aan de Dogma-stijlkenmerken die Susanne Bier uit Denemarken meenam voor haar Hollywooddebuut.

Je zou tijdens het kijken naar Things We Lost in the Fire zomaar even kunnen denken dat de Deense regisseur Susanne Bier haar eigen succesfilm Brodre door de molen heeft gehaald voor een Amerikaanse remake. In Brodre werd gezinsgeluk ruw verstoord doordat vader naar Afghanistan werd gestuurd en later als vermist werd opgegeven. Moeder had intussen veel steun aan zijn broer. Maar nee, van die film was al een Amerikaanse versie gemaakt, Brothers, door de geboren Ier Jim Sheridan (My Left Foot, In The Name of the Father).

Things We Lost in the Fire is Biers Hollywooddebuut naar een origineel scenario van Allen Loeb. Maar dat je even de indruk zou kunnen hebben, geeft aan hoezeer Bier zich ver van huis op bekend terrein begeeft. Ook hier wordt gezinsgeluk wreed verstoord, waarna de weduwe toenadering zoekt tot haar mans beste vriend. En ook in haar stijl toont de regisseur dat Hollywood haar nog niet helemaal heeft veroverd: sporen van Biers Dogma-verleden (u weet wel, die schokkerige camera en die vele close-ups) zijn nog volop zichtbaar. Maar bovenal toont Bier zich, en daarmee is ze helemaal thuis in Hollywood, een begenadigd verteller van het betere melodrama. Van het ene op het andere moment is Halle Berry van een in en in gelukkige echtgenote een verdwaasde weduwe, die op een kwade dag contact zoekt met Benicio Del Toro. Die was weliswaar de beste vriend van haar overleden echtgenoot, maar is ook een junk die zij voordien alleen zag als stoorzender van haar gelukkige relatie. En hoewel Berry en Benicio Del Toro hun geplaagde personages overdrijven, zorgt Bier voor een kundige en goed te verteren afwikkeling.

Things We Lost in the Fire (Susanne Bier, 2007)

BBC 2, 01.20-03.10 uur.

Raw Deal

(John Irvin, 1986) Om zijn eigen dood in scène te zetten, blaast Arnold Schwarzenegger in deze rechttoe-rechtaan actiefilm een olieraffinaderij op - subtielere middelen zijn aan hem niet besteed. Ook al is de Oostenrijker een undercoveragent die in het maffiamilieu van Chicago beter niet te veel aandacht kan trekken, hij kan zijn ware aard niet onderdrukken en elke scène eindigt even gewelddadig. Hij heeft er bovendien plezier in: tijdens een extravagant vuurgevecht zet hij Satisfaction van de Rolling Stones op. 'Honderd jaar politiewerk verricht in slechts een middag', meldt hij na afloop trots. Desondanks is de body count voor een Schwarzeneggerfilm relatief bescheiden. De teller blijft steken op dertig dode vijanden, veel minder dan in bijvoorbeeld True Lies (65), of Commando (100).

RTL 7, 00.50-02.35 uur.

La ragazze dello swing

(Maurizio Zaccaro, 2010) Het was voor Sylvia Kristel een welkom aanbod: een rol in een tweedelige tv-film over drie zingende Haagse zussen die furore maakten in het Italië van Mussolini. De actrice was acht jaar, mede door ziekte, niet te zien geweest in een film. The Swing Girls, zoals de Engelse titel luidt, zou Kristels zwanezang worden. Waarmee direct de belangrijkste reden is genoemd om de vanavond in één ruk uitgezonden film te bekijken. Het is een brave verfilming van een waargebeurde geschiedenis over de carrière van de drie zingende zusjes, die ruw tot staan werd gebracht toen hun joodse achtergrond bekend werd. Twee van de zussen worden door Nederlandse actrices vertolkt: Lotte Verbeek

(Nothing Personal) en Elise Schaap (Bride Flight). Net als die van Kristel werd hun stem nadien Italiaans nagesynchroniseerd, zodat het feit dat Arte ongetwijfeld een Duits nagesynchroniseerde versie uitzendt, voor een keer niet heel erg is.

Arte, 00.20-03.55 uur.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden