Een dag vol afspraakjes voor Boogerd

De winnaar van Parijs-Nice van vorig jaar sloot donderdag een aanvalspact met de vermoedelijke winnaar van dit jaar en die laatste, Michael Boogerd, profiteerde het meest....

Op de Cote de St Just Malmont, op vijftien kilometer van de finish in Firminy, maakte Boogerd voor het eerst deze week duidelijk wat velen al vermoedden: 'Hij is onmiskenbaar de sterkste van deze Parijs-Nice', zoals de verliezer van de dag, Mapei-kopman Merckx, het gistermiddag tamelijk gelaten verwoordde.

Bijna een halve minuut pakte de Nederlandse kampioen op zijn, tot gisteren, voornaamste concurrent voor de eindzege. Wie donderdag diep in de ogen van Axel Merckx keek kan moeilijk geloven dat deze Belg morgen, in de koninginnerit naar Valberg (25 kilometer klimmen naar een hoogte van 1700 meter), nog in staat is Boogerd van de eindzege af te houden.

Het nieuwe 'gevaar' luistert naar de naam van Santiago Botero, een 26-jarige Colombiaan uit de Kelmeploeg. 'Die jongen wordt straks in de etappe naar Valberg nog gevaarlijk', wist ook Maarten den Bakker.

Botero, oud-Colombiaans kampioen in, wonderlijk genoeg, mountainbiken én tijdrijden, kan klimmen, zo ondervond Boogerd gistermiddag en twee weken eerder al in de Ronde van Valencia.

Voor Michael Boogerd was het gisteren afspraakjes-dag. De interne afspraak binnen de Raboploeg voor deze bergetappe luidde: Boogerd zou niet aanvallen, één van zijn eveneens goedgeklasseerde ploeggenoten wél, en dan kon Boogerd controleren.

De tweede afspraak werd, als gezegd, in de slotfase met Frank Vandenbroucke gemaakt. Nadat de sterkeren van Parijs-Nice de zwakkeren al ver achter zich hadden gelaten (van de favorieten behoorde alleen klassementsleider O' Grady tot de zwakkeren) babbelde Boogerd in de aanloop tot de laatste beklimming met Vandenbroucke. 'We hadden afgesproken een slagje te maken.'

Het afspraakje had voor Boogerd louter positieve kanten. Het motto luidde: hoe de Belgen Tsjmil en Merckx, vooral hij, in de laatste klim uit het wiel te krijgen. Vandenbroucke (24) en Merckx (26) gelden in België als dé toekomstige ronderenners en liggen elkaar niet zo geweldig. Eerst nadat Vandenbroucke afgelopen jaar was opgestapt bij de Mapei-formatie meldde Merckx zich bij deze ploeg.

Inderdaad probeerde Vandenbroucke in de slotklim van alles om weg te komen, maar hij was niet sterk genoeg. Botero had wél de benen om bij de concurrentie weg te springen. Met één oog gericht op concurrent Merckx ('Ik zag dat hij er niet best bij zat') en een ander op vluchter Botero waagde vervolgens ook Boogerd de sprong. 'In één lange sprint van vijfhonderd meter ben ik zó naar de top gevlogen. Soms kan ik dat.'

Op de top, de Rabo-kopman veroverde er drie kostbare bonificatieseconden, maakte Boogerd de derde afspraak van de dag. Botero kreeg de verzekering dat hij de etappe mocht winnen als hij maar goed zou meewerken in de vlucht.

Getweeën zoefden de Nederlander en de Colombiaan richting finishlijn. Met een gelukzalige oerkreet begroette Botero, vierdejaars professional, zijn tweede zege van het seizoen. Eerder won de Colombiaan ook al een etappe in de Ruta del Sol.

Boogerd, onmiddellijk na afloop van de rit, tegen ploegmaat Den Bakker: 'Ik heb hem maar laten winnen. Dat was toch goed?'

Tuurlijk, knikte Den Bakker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden