Een buitenaards wezen zou Nicole Kidman best kunnen aanzien voor een twintiger

Pics: over hedendaagse beeldcultuur

Nicole Kidman lijkt leeftijdloos. Voor filmrollen is dat niet altijd even handig.

Het is een gedachte die tijdens het kijken naar Queen of the Desert, de nieuwe film met Nicole Kidman, niet af te schudden viel. Stel dat buitenaardse wezens op aarde zouden landen en ze zouden om wat voor reden dan ook een bioscoop inlopen en Nicole Kidman zien, hoe oud zouden ze haar schatten? Dit is niet om vals te doen over Kidmans uiterlijk - dat is te makkelijk. De 47-jarige actrice heeft iets bereikt waarvan veel andere actrices (en vrouwen trouwens) dromen: volstrekte leeftijdloosheid. Jeugdigheid is immers waar het om gaat in Hollywood; wie er wil werken mag hooguit 'mooi oud' worden.

Natuurlijk heeft Kidman een en ander laten doen - of ze heeft een genenpoel die diepgaand wetenschappelijk onderzoek verdient. Wat maakt het uit: al jaren is ze onveranderd mooi. Een buitenaards wezen zou haar best kunnen aanzien voor een twintiger. En toch voelt het raar als ze zich als twintiger in Queen of the Desert beklaagt over de parade aan huwelijkskandidaten die haar ouders langs laten komen. Dat ligt dus niet aan haar uiterlijk, maar aan de toeschouwer: we weten te veel.

Nicole Kidman Beeld epa

Tijdens de Berlinale bleek dat wel vaker problemen op te leveren. Woman in Gold opent met Gustav Klimt die aan zijn wereldberoemde Portret van Adèle Bloch-Bauer werkt. Een piepklein rolletje is het, acteren komt er niet aan te pas. Maar de Duitse pers vond het hilarisch: zij zagen niet Klimt, maar Moritz Bleibtreu (qua werklust het Duitse equivalent van Barry Atsma) met een plakbaard. Tijdens een bloedserieus overleg over de verdeling van Afrika in Queen of the Desert buigt plotseling, vanuit een schaduw, T.E. Lawrence zich voorover. Maar kijk, het is Twilight-acteur Robert Pattinson, wiens gezicht wereldwijd in tienerkamers hangt, met een keffiyeh.

Dichterbij: wie heeft er in de bioscoop een trailer gezien van Michiel de Ruyter zonder dat een slimmerik 'Hallo Jumbo' riep bij het zien van Frank Lammers?

Natuurlijk, geef bovenstaande acteurs iets langer de kans en ze doen het je vergeten, hun eigen persoonlijkheid, leeftijd, eerdere werk, geroddel uit de bladen of commerciele klusjes. Al moeten ze daarvoor wel wat overwinnen.

Maar in het geval van Kidman is dat lastiger. Als je haar ziet, lijkt het alsof je in een doorgedraaide tijdmachine bent beland. Wanneer haar personage in de 40 is, klopt het niet, omdat de jaren op haar geen effect lijken te hebben gehad. Maar als ze een twintiger speelt, klopt het ook niet, omdat je diep van binnen weet dat ze geen 20 is. 25 jaar geleden verscheen ze immers in Days of Thunder (1990). Vijftien jaar geleden was ze te zien in Eyes Wide Shut (1999). Tien jaar geleden in The Interpreter (2005). Zelf ben je in de afgelopen jaren ouder, wijzer en gerimpelder geworden terwijl je in de bioscoop naar haar strakke velletje keek.

Dit is de vloek van Kidman: ze moet niet alleen zichzelf en haar leeftijd onzichtbaar maken, maar ook de jaren van de kijker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.