'Een broodjager schiet een natuurjager'

De ingezonden brieven van woensdag 20 mei.

Een vos eet een konijn in de duinen bij Zandvoort. Beeld Martijn de Jonge

Brief van de dag: broodjager vs natuurjager

Arie den Hertog presenteert zicht als een professionele ganzenvergasser en jager (O&D, 19 mei). Hij houdt van de natuur. Een vos had z'n twee tamme ganzen in de achtertuin te pakken. Hij ving de vos en gaf hem de kogel. Terecht zegt Maarten Loonen in het artikel dat de mens het probleem is, niet de natuur. Vossen vangen ganzen en zijn natuurlijke beheerders in ons landschap. Als er meer vossen zouden blijven leven, zouden er ook minder 'hinderlijke' ganzen zijn. Arie zou ook een afrastering in zijn achtertuin kunnen aanbrengen. Arie niet, hij schiet een concurrent gewoon dood. Schandalig. Een broodjager schiet een natuurjager.

Menno Kuiper, Gouda

Dit zijn de overige brieven van vandaag:

Ina's dagboekfragment

Het dagboekfragment van Ina Boudier-Bakker ('We geloven niet dat de Joden hier vervolgd zullen worden', V, 19 mei) kort na de Duitse inval in 1940 is kenmerkend voor de ontstellende argeloze onnozelheid waarmee het merendeel van de Nederlandse bevolking in de eerste maanden van de bezetting de Duitsers tegemoet trad. Duitsland was immers het land van Goethe, Schiller en Heine?

Dat een volk en zijn leiding zó konden ontsporen hield niemand voor mogelijk. De werken van Boudier-Bakker ademen alle eenzelfde dommige brave sfeer uit, vol van godsvertrouwen en berusting. Zij is terecht vergeten. Haar dodelijkste literaire recensie kreeg ze ooit van Lodewijk van Deyssel. 'Van Ina Boudier-Bakker verscheen het boek De Klop op de Deur. Niet opendoen.'

Ruud van Ling, Heerhugowaard

Hoezo duidelijk stelling?

Ik lees in de Volkskrant ('Kerken in de oorlog: zwijgen en wegkijken', Ten eerste 18 mei) : 'De Nederlandse Hervormde Kerk nam wel duidelijk stelling tegen nazi-Duitsland en protesteerde meteen in 1940 tegen het ontslag van Joodse ambtenaren', aldus het stuk naar aanleiding van het verschijnen van God in Oorlog van Jan Bank.

Zondag 26 juli 1942 werd er een protestbrief tegen de deportaties voorgelezen in de Nederlandse kerken, zowel in de katholieke als in de gereformeerde kerken in Nederland. De hervormde kerk had zich teruggetrokken, zij zou eerst ook meetekenen. Maar de hervormde kerk trekt zich terug als de bezetter belooft dat de Christen Joden niet zullen worden gedeporteerd, zie pag. 117, 118 van Aan de Maliebaan door Ad van Liempt.

Astrid de Graaf, Doorn

Eindexamen doe je zo

Aleid Truijens stelt in haar column (Ten eerste, 16 mei) dat 'het huidige examen ten minste één groot pluspunt heeft' namelijk het feit dat leerlingen langs een 'objectieve, onpersoonlijke meetlat' gelegd worden. Het gaat er volgens de schrijfster om wat je laat zien en niet of je bijvoorbeeld wit of zwart bent of jongen of meisje.

Wellicht is het een idee om vanaf volgend jaar de examens anoniem te laten afleggen. Nu zet iedere leerling braaf zijn naam en examennummer op zijn blaadje waardoor je als corrector nooit honderd procent objectiviteit kunt waarborgen. Om dit te ondervangen zou je bijvoorbeeld door middel van een sticker voorzien van een barcode enige ambiguïteit in de beoordeling kunnen uitsluiten! Dit gebeurt in Frankrijk bij het baccalauréat (vwo-examen) al meer dan dertig jaar!

Larissa Batist, Georges Lamiri, docenten Frans, Rotterdam

Openlijke antisemieten

Het is een schande dat de openlijk antisemitische 'activisten' Appa en Abou Jahjah in uw krant een podium krijgen (Ten eerste, 18 mei) om hun haatdragende uitlatingen te verdedigen. Abou Jahjah stelt dat 'polarisatie verkeerd is als het mensen verdeelt op basis van etniciteit, religie of kleur'. Een paar zinnen later zegt hij niet samen te willen werken met 'zionisten, racisten, mensen die voor apartheid zijn'. Iedereen die bekend is met de ongenuanceerde teksten van Abou Jahjah weet dat hij hiermee doelt op blanke autochtonen, Joden en eenieder die niet achter zijn radicale standpunten staat.

Daniel Asscher, Amsterdam

Kedeng, kedeng

Citaat uit een artikel over Guus Meeuwis (Uitgelicht, 18 mei) door Jaap Stam: 'Hij vertolkt net zo makkelijk meedeiners als kalmere, serieuze luisterliedjes, maar voor zijn critici blijft hij het fuifnummer van Kedeng Kedeng. Het verhaal gaat dat hij theaterdirecteur Joost Nuissl heeft moeten beloven dat hij diens theater niet zou bezoedelen met een polonaise.'

Wat een armoedig geformuleerde, uit de lucht gegrepen onzin!

Joost Nuissl (oud-directeur De Kleine Komedie), Amsterdam

Fijn die koeien

Goed dat zoveel landgenoten de koeien het liefst in de wei zien grazen (O&D, 19 mei). Ik ben wel benieuwd of men diezelfde mening erop na houdt als het gaat om varkens en kippen. Want de kiloknallers zijn de supermarkten nog steeds niet uit...

Jannet Fink, Leiden

Plant een boom in de wei

Verheugend dat er weer boeren zijn die het aandurven om hun koeien in de wei te laten grazen. Maar dan heb je het probleem dat koeien met warm weer liever de stal opzoeken. Een warme zomerdag in de wei zonder een spatje schaduw zou ons ook een zonnesteek bezorgen.

Dus zou het prachtig zijn als deze boeren het initiatief nemen om aan de zuid- of westrand van de wei weer een houtwal in te richten, of midden in de wei een eik of linde te planten, die gewoonlijk zeer breed uitstoelen en zo voor een ruime schaduwplek kunnen zorgen. En het is prachtig voor het landschap: een brede eik met in de schaduw rustig herkauwende koeien. Je hebt verlies aan hooi-opbrengst, maar daar staan gelukkige koeien tegenover en vooral: er is iets heel moois gemaakt van ons landschap.

Marianne Daams, Apeldoorn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden