Een broddelwerkje over de schimmige vijanden van de Gids

In Libië ontstaat een 'schimmig emiraat'. Het Westen maakt er gemene zaak met maffiosi en moslimfundamentalisten, aldus de alarmerende boodschap van Martin Janssen, op 30 juni gastauteur van een bijdrage op onze opiniepagina. De deskundigheid van de 'arabist' bestond eruit dat hij een rapport van twee 'vermaarde' Franse onderzoeksinstituten had samengevat. Dan toch maar het oorspronkelijke document gelezen.


Wat een zeperd.


Het stuk van CIRET-AVT en Cf2R blijkt een anti-imperialistisch broddelwerkje te zijn van het soort dat op de redactie van de Volkskrant meestal linea recta verdwijnt in wat met kantoorhumor 'het ronde archief' wordt genoemd.


Dat begint al met de 'principes' die 'leidraad' waren voor het onderzoeksteam, zoals 'verzet tegen de onderdrukking zoals die tot uiting komt in de daden en besluiten van de NAVO', en 'oppositie tegen elke buitenlandse militaire interventie' in strijd met het VN-handvest. Fijne start voor een onbevangen onderzoek.


Dan de Libische leider, Moammar Kadhafi. Van hem wordt een, eh, laten we zeggen genuanceerd beeld geschetst. Hij is dan wel een dictator, en de toestand qua democratische rechten is 'niet ideaal', maar sociaal-economisch gezien is Libië een Afrikaans walhalla. 'Werkloosheid was non-existent' onder Kadhafi, volgens de Fransen. Geen werkloosheid! Sovjet-tijden herleven. In werkelijkheid - sla er een expert als Dirk Vandewalle op na - bedraagt de werkloosheid circa 30 procent.


Bovendien stond Kadhafi op het punt een 'radicale' hervorming voor grotere participatie door te voeren, toen de rebellen roet in het eten gooiden. Dat het regime in reactie daarop op burgers zou hebben geschoten, daarvan hebben de onderzoekers niets gemerkt. Het betreft 'misinformatie' en een 'mediahype', identiek aan wat in 1991 op de Balkan gebeurde ten koste van de Serviërs.


En mocht er als iets gebeurd zijn, dan is dat niet Kadhafi aan te rekenen. 'Het lijkt erop dat sommige adviseurs rond de Gids hem hebben geadviseerd met kracht de geest van de opstandelingen te breken. De vraag is: wie waren die individuen?'


Zo gaat het maar door. Tendentieus geleuter, suggestieve zinsneden en groteske beweringen zonder bewijs. De beschrijving van oostelijk Libië als poel van islamitisch extremisme is - zeker voor iemand die, zoals ik, ter plekke was - op het hilarische af. In Ben-ghazi zijn - zomaar een voorbeeld - de vrouwen 'volledig gesluierd' en de meeste mannen hebben baarden, vaak met een zwarte bidstip op hun voorhoofd. Geloof me: allemaal gezwam.


Dat het Libisch verzet voor het merendeel bestaat uit moslimextremisten, daarvoor lijken de auteurs geen ander bewijs te hebben dan een in de pers al vaak geciteerd rapport van het Amerikaanse leger uit 2007. Van de buitenlandse jihadisten die in Irak vochten, bleken er 52 uit de Libische stad Derna te komen, naar verhouding een hoog aantal. En hop, daar springen de Fransen naar hun volgende conclusie: 'Niemand kan ontkennen dat de door Washington gesteunde rebellen tot voor kort jihadisten waren die GI's vermoordden in Irak.'


Tot zover het rapport dat volgens Martin Janssen de Franse regering 'in ernstige verlegenheid bracht'. Ernstige verlegenheid? Janssen moet besmet zijn geraakt met het Cf2R-virus. Op 14 juni stond er een berichtje van 313 woorden over het onderzoek in Le Monde. In Libération en Le Figaro: geen letter. De Fransen zelf hebben van deze majeure politieke crisis helemaal niets gemerkt.


Leve het ronde archief.


Rob Vreeken is redacteur van de Volkskrant

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden