Een beetje kleur

Di-ver-si-teit...

saskia stigter

Hebben wij dat op de dependance? Het antwoord is nee. Ik mis het, de diversiteit. Ik mis de kleuren, de hoofddoeken, het cd’tje met Turkse volksmuziek over kaas en het Marokkaanse heupwiegen op de schoolfeesten. Voor een beetje leuke baklava moeten we naar het centrum. Bij ons op het schoolplein ligt er nooit felgeel of knalrood poeder van het hindoestaanse Holi-feest. Saaie boel.

We hebben wel een collega Duits uit Duitsland, maar die spreekt perfect Nederlands. Verder zijn wij ook in het trotse bezit van een collega Duits uit Spanje. Die spreekt dan weer nauwelijks Nederlands. Dan is er nog een kantinedame uit Frankrijk. Die heeft het liefste accent van de school. Een tweetal Antilliaanse collega’s die Biology en History geven. Een Surinaamse collega Nederlands. Een Indonesische collega Frans. Een Engelse collega, teaching English*

Het gekke is dat ik heel erg over dit lijstje moest nadenken. Iedereen is zó ingeburgerd – om het woord maar eens te gebruiken. Les krijgen in het Engels van native speakers vinden de leerlingen machtig interessant, maar het maakt verder niets uit. Well* miss H. is standaard miss H.; nooit ‘mevrouw’ of ‘juf’, dat is het enige wat opvalt.

Alleen onze kleine Spaanse collega heeft het moeilijk. Neem maar eens lessen over van een geliefd docente en kom er tegelijkertijd achter dat je enorm uitgeprobeerd wordt. Voeg daar gebrek aan ervaring en taalprobleem aan toe* Need I say more? Basiskennis zoals bij het Engels is noodzakelijk als het draait om communicatie in de klas. De leerlingen grijpen alles aan om te muiten. Om zaken georganiseerd en gestructureerd te krijgen, zeker bij een brugklas, moet er soms even door iemand bijgesprongen worden. Klein probleempje: mijn eigen Duits. Entschuldigung Herr Bakker, ik heb erg van uw lessen genoten en er een liefde voor de Deutsche Literatur aan overgehouden, maar ik ben wat woordjes kwijt. Toegegeven: de naamvallen en de meervoudsvormen weet ik nog. Precies zoals u beloofd had.

Sneu eigenlijk voor onze leerlingen: ze zijn niets gewend. Dat wordt nog een cultuurschok, als ze in de 3e of in de 4e naar het hoofdgebouw gaan en kennismaken met het allochtone deel der natie... Vooruit, een beetje kleur, da’s goed voor ze. Van Chinees Nieuwjaar tot Keti Koti en een Marokkaanse bruiloft: we doen gewoon een project ‘wereldfeesten’, om in de stemming te komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden