Interview

Een bank, daar zit je niet op. Daar moet je op kunnen leven.

De banken van Linteloo zijn groter dan het leven, bestemd voor mensen met een zorgeloze levensstijl. Eindelijk, na twintig jaar, komt de internationale erkenning voor het bedrijf en zijn oprichter, de joyeuze Jan te Lintelo.

Beeld Portret An-Sofie Kesteleyn

Daar stond hij in een zee van mensen. In Milaan. Op de Salone del Mobile, midden in de Zona Tortona, het commerciële hart van de belangrijkst designbeurs ter wereld. Meer dan vierhonderd gasten waren er, merendeels vrienden. Want bij Jan te Lintelo (60) lopen werk en privé door elkaar. De ontwerpers, dealers en andere zakenpartners van zijn meubelmerk Linteloo worden steevast vrienden, en vrienden worden zakenpartners. Er waren Afrikaanse trommels, eten van de braai en de prosecco vloeide rijkelijk. Er werd gegeten gedronken, gelachen, er werd gelééfd. Te Lintelo houdt nu eenmaal van groots. Of het nu om een feestje gaat of het formaat van zijn tafels, stoelen en sofa's. 'Een bank, daar zit je niet op. Daar moet je op kunnen leven', is zijn devies. 'En dus maken wij ook geen tafels van 1 bij 2, maar van 2 bij 4 meter.'

Na twintig jaar hard werken viel alles opeens op zijn plek daar in Milaan. Zijn eerste product, dat hij ook zelf had ontworpen, was nog een sprong in het diepe: de Easy Living, in 1995 de grootste zitbank die in Nederland te koop was. Inderdaad, een bank om op te leven. Met de grote zachte kussens was het een bank als een omhelzing.

Zorgeloze meubels zijn het, voor een al even zorgeloos leven. Nederland viel er als een blok voor. Inmiddels wordt het grootste deel van de omzet van Linteloo van 12 miljoen euro in het buitenland behaald. Niet alleen met banken maar ook met salontafels, fauteuils, eettafels met stoelen en kasten. Onveranderd is de royale maatvoering; de Easy Living is allang niet meer het grootste meubel uit het assortiment.

Beeld Linteloo
Beeld Linteloo

Twentse jeugd

Om zijn internationale erkenning te vieren, gaf oprichter Te Lintelo dit voorjaar dat feestje in Milaan. De banken waren nog groter dan normaal en bekleed met Afrikaanse stoffen met exotische prints. Vanuit Senegal waren houten tafeltjes en zitkrukken van Senegalese ambachtslieden ingevlogen. 'Daar valt geen brood mee te verdienen', zegt hij droog. 'Maar je bestaat als merk maar één keer twintig jaar.' Wat er vooral werd gevierd, was het zorgeloze leven van Te Lintelo en zijn levenspartner Lars Nikolajsen; zij wonen afwisselend in hun huis in Kaapstad, de pied-à-terre in Antwerpen, en het buitenhuis in Zeeland. Natuurlijk staan in alle huizen Linteloo-meubels. Vaak al jarenlang dezelfde. 'Als ik het lekker heb, hoef ik niks te veranderen', zegt hij met een accent waarin nog steeds de echo van een Twentse jeugd nagalmt.

Eigenlijk is het merk Linteloo een uitvergroting van zijn persoonlijkheid. Zo was het eerste dat hij liet plaatsen in het bedrijfspand in Zeist een royale keuken met een zespits gasfornuis, vleessnijders en professionele spoelbakken. 'Er is niets leukers dan koken voor anderen.' Bij binnenkomst is de eerste vraag: 'Wil je een broodje? Koffie dan misschien? Een lekkere cappuccino?' Als hij terugloopt met een dampende koffiekop fluit hij even een vrolijk deuntje. Hij is het type zorgzame levensgenieter. Zou het toeval zijn dat zijn loopbaan begon als verpleger in het ziekenhuis? Lachend: 'Nou, uiteindelijk was dat niks voor mij. Ik ben een ondernemer.' Pas in de meubelbranche - 'waar commercie en creativiteit hand in hand gaan' - voelde hij zich als een vis in het water. Een wereld die hij al kende van de interieurwinkel van zijn ouders in Haaksbergen. Pas na veel omzwervingen als verkoopleider bij meubelmerken als Gelderland en Pastoe waagde hij de stap om voor zichzelf te beginnen. 'Ik was 39. Het was nu of nooit.'

Beeld Linteloo

Slimme bedrijfsvoering

Behalve aan feelgoodmeubels dankt Te Lintelo het succes aan een slimme bedrijfsvoering. Er is geen voorraad, er wordt in Italië geproduceerd op bestelling. In plaats van dure eigen showrooms is geïnvesteerd in een uitgebreid dealernetwerk van ruim 250 winkels in bijna vijftig landen. Een onmisbare schakel in dit succes is zijn partner Nikolajsen. 'Samen doen we het bedrijf. Hij is het zakelijk brein. Ik ben meer het gezicht en richt mij alleen op de collectie en de productie.' Aan kunstzinnige concepten of uitgekookte marketingstrategieën doet de firma niet. Ze kennen hun doelgroep. 'Mensen met smaak én een losse levensstijl. Ze leven nonchalant maar op een elegante manier.' De meubels worden uitgevoerd in effen, veelal aardse tinten als mosgroen, diep bruin en zacht beige. Het zijn de kleuren van een zonnige boswandeling in de herfst. 'Dat is ook wel iets van nu hè, die natuurlijke tinten. Een paar jaar geleden hadden we meer kleur. Lichtblauw en zelfs rode tinten.'

Maar drastische koerswijzigingen worden vermeden. Ook aan prijsstunten - in deze economisch lastige tijden niet ongewoon in de meubelbranche - doet hij niet. Waaraan ook geen concessies worden gedaan, is kwaliteit. 'Ik wil het beste schuim in mijn banken, duurzame stoffen, echt kalfsleer. We brengen jaarlijks hooguit één volwaardige zitgroep, bestaande uit een bank met losse zitelementen, een fauteuil en salontafel en misschien nog een hoge tafel met eetstoelen.' Toch heeft de klant volop keuze. 'Deze bank bijvoorbeeld', zegt Te Lintelo, wijzend naar de Plaza, een uitgestrekte sofa die zijn naam eer aan doet, 'is leverbaar in vier breedtes en twee dieptes, in diverse stoffen met elk weer een eigen kleurpalet, met harde of zachte kussens en kan ook nog eens worden uitgebreid met losse zitelementen. Dan heb je het feitelijk over een op maat gemaakt product. Als jij een keuze hebt gemaakt, gaat die order naar de fabriek in Italië en wordt die bank daar precies naar jouw wens in elkaar gezet.'

Met Piet Boon, een ontwerper met wie hij een voorliefde voor groots en meeslepend deelt, werkt hij sinds enkele maanden samen. 'Piet richt ongelooflijk veel huizen in. Van New York tot de Antillen en Kuala Lumpur. Die architectuuropdrachten slokken al zijn tijd op. Zijn meubelcollectie verwaterde. Dus heb ik gezegd: kan ik dat niet voor je doen?' Dus doet Te Lintelo nu de productie, de verkoop en de distributie van de Piet Boon Collection. 'Nu kan hij zich focussen op het ontwerpen.'

Zo zoekt hij voortdurend naar vernieuwing en uitbreiding van zijn bedrijf. Vijf jaar geleden lanceerde hij Verden, een op zichzelf staande collectie die weliswaar hetzelfde joyeuze levensgevoel uitstraalde als de Linteloo-meubels, maar dan 'iets deftiger', aldus Te Lintelo. 'Net wat zwaarder hout, exclusievere stoffen en rustigere vormen. De verkoopaantallen liggen dan ook iets lager.' Om het contrast wat aan te scherpen wil hij met Linteloo juist iets brutaler worden. 'Een vrijstaande kast Manhattan van Roderick Vos zie je niet vaak. Of de eetstoel Model D van Rodericks broer Bart is voor ons doen wel erg hoekig en strak. Dat kan de collectie best hebben. We moeten ervoor waken dat mensen ons zien als een bankenfabrikant.'

Toch zijn de banken nog steeds het belangrijkste deel van de omzet.

Beeld Linteloo

Dolce vita

Aan inspiratie geen gebrek. Bijna dagelijks krijgt hij ongevraagd meubelontwerpen opgestuurd. 'Waar is de rest van je ontwerpen dan, vraag ik dan altijd. Dan blijkt dat ze iets speciaal voor mij hebben ontworpen. Maar ik zoek ontwerpers die uit zichzelf bij mijn collectie passen.' Daarom wordt er al jaren samengewerkt met dezelfde ontwerpers, weliswaar van internationale signatuur. Zoals Vos dus, en de Canadese Niels Bendtsen. De echte darling van zijn ontwerpstal is de flamboyante Italiaanse ontwerpster Paola Navone. 'Voordat we ook maar over zaken zouden spreken, moest ik eerst bij haar thuis langskomen. Ze had een enorme maaltijd bereid. Sindsdien zijn we in de eerste plaats vrienden.' Het was ook Navone die Linteloo introduceerde in Italië en de rest van de Mediterrannée. 'Met Paola hebben we de meubels ontwikkeld voor een nieuw hotel op het Thaise eiland Phuket. Daar komen ook nog de interieurs bij voor 28 vakantievilla's. De meubels die zij hiervoor heeft ontworpen, neem ik op in mijn collectie.'

Met Navone werkt hij aan de inrichting van een hotel in Chicago. De vervulling van een langgekoesterde droom: voet aan de grond te krijgen in de Verenigde Staten. 'Daarvoor moet je ter plaatse gaan produceren, anders word je te duur. Maar zie maar eens een producent te vinden die begrijpt wat je wilt. En dan nog zijn er hooguit dertig winkels die bij mijn collectie passen. Design is weliswaar een wereldwijde industrie, maar hopeloos versnipperd.' Hij blijft vol goede hoop. 'We doen het gewoon stap voor stap. Onze producten zijn geknipt voor de Amerikaanse markt.'

Ondertussen zijn er ook plannen voor nog een huis in Italië. 'Ik moet daar zo vaak zijn voor mijn werk, dat ik er net zo goed een optrekje kan inrichten.' Het dolce vita bevalt hem bovendien uitstekend. En dan viert hij dit jaar ook nog eens in goede gezondheid zijn 60ste verjaardag. 'Het leven lacht mij toe.'

Beeld Linteloo
Beeld Linteloo
Beeld Linteloo
Beeld Linteloo
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden