Column

Een avondje buitenlands onroerend goed op YouTube

Column Thomas van Luyn

Het kan nog, mensen, het kan nog.

Foto Robin De Puy

Ik ben een man van bevliegingen. Italiaans koken, tai chi, Franse cinema, hardlopen - alles wat je kunt invullen onder 'hobby' of 'geloof' heb ik met enthousiasme en overtuiging gedaan. Mijn omgeving kent mij en laat me schuiven. Ik denk dat wanneer ik de scientology in stap of afreis naar IS, ze nog zouden zeggen: ach, hij heeft weer eens een bui.

Soms zou je een dergelijke periode kunnen omschrijven als 'verdieping'. Zo weet ik nu vrij veel van herenparfums en Belgische saisonbieren en daar zal ik de rest van mijn leven plezier van hebben. Andere zijn van weinig waarde. Aan mijn astrologiefase heb ik niks overgehouden anders dan een zekere minachting voor mezelf dat ik een stukje van mijn kostbare tijd op aarde daaraan heb verspild (ik had in die tijd ook Vietnamees kunnen leren of een fonteintje kunnen bouwen).

Ook mijn nieuwste ontdekking zal in de toekomst van weinig waarde blijken, vrees ik, maar het heeft me veel plezierige avonden bezorgd: buitenlands onroerend goed op YouTube. Het is een hobby die ik helemaal zelf heb uitgevonden en die ik nu deel met u, dus zodra het een trend wordt: u weet de bron.

Ik zat namelijk een keer Breaking Bad te kijken en ik vroeg me af in hoeverre het landschap er nou echt zo uitzag - wat je op tv ziet is altijd mooier dan de werkelijkheid, nietwaar. Wie Nederland van Boven heeft gezien, snapt ook niet hoe dat prachtige land hetzelfde kan zijn als de sombere bruine akkers en de deprimerende vinexwijken die hij bewoont.

Dus ik naar YouTube. Ik typ de locatie van Breaking Bad in, Albuquerque (in één keer goed - een fijn momentje), en binnen twee klikken rijd ik met mijn Go Pro op m'n motorhelm door de bergen van New Mexico. Wacht, zag ik daar een bordje For Sale? Ik tik: 'New Mexico', 'property' en 'for sale', en hoepla. Een makelaar geeft mij een rondleiding in de 'Wildflower Ranch' of 'Pine Tree Estate'. Dit is de ontbijtkamer, dit de lunchkamer, hier is de infinity pool: alles wat je ziet tot aan die witte bergtoppen is natuurgebied. Voor een schamele 7 miljoen dollar. En binnen een etmaal rijden door de woestijn ben je al bij de supermarkt.

Het blijkt een genre. Amerikaanse makelaars zetten huizen op YouTube en maken een promofilmpje met een drone en rustgevende Rail Away-muziek. Je kunt ook mee met mensen die een huis gaan bezichtigen. Zo zat ik in de auto naast een potentiële koper in Arizona. Het regende, dus alles zag er meteen al héél anders uit dan alle Amerikaanse woestijnbeelden die ik ooit in mijn leven had gezien. Geen brandende zon en blauwe luchten, maar kleurloze grond en bruine, schaduwloze cactussen. Hij vertelde wat over de omgeving en de bewoners, de radio stond zachtjes aan op een countryzender, de ruitenwissers piepten. We reden door heuvels en vlakten, een kaal en ledig landschap zonder enige schoonheid dan die uit verlatenheid voortkomt.

Na enige tijd reden we een zandweggetje op. Aan weerskanten stond hier en daar een laag armoedig huisje met een erf ter grootte van een tennisbaan, waarop alleen maar rommel lag (waarom zou je ooit nog opruimen als je de ruimte hebt? Iets heet pas vuilnis wanneer het ergens anders heen moet). Aan het eind van de weg kwamen we bij een meer, omringd door kale heuvels. De grond was nog onbebouwd, maar er was aansluiting voor water en elektra. Het kan nog, mensen, het kan nog.

t.vanluyn@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.