Een Amerikaanse verveelt zich op de Rijn

Zicht op de Rijn bij Spijk. Beeld anp

Op de Rijn, 26 augustus 1848

Om half zes vanochtend met de Preussisch-Rheinische Dampfschifffahrt-Gesellschaft - teken van kwalijke hovaardij! - naar Amsterdam. Ontbijt om zeven uur. Te koud om aan dek te zitten. In een hoekje van de drukke salon gedrongen, een beetje lezen, een beetje schrijven, en flink wat slapen, want het was zo koud dat de winterslaap verkieslijk leek.

Gelukkig oogden de oevers weinig aantrekkelijk, want telkens als we ons aan dek waagden, joegen natte novemberregens ons naar binnen. De Rijn tussen Koblenz en Arnhem, waar we de trein zullen nemen, is even aantrekkelijk als het Eriekanaal tussen Syracuse en Rochester, en de steden langs de oever passen uitstekend bij het landschap.

Binnen was het tafereel weinig levendiger. Een Duitser met een lange gele baard, met een snor die zijn mond haast tot zijn kin bedekte, leunde met zijn handen in zijn zakken tegen de wand en sliep urenlang staande, zonder zich te verroeren. In een hoekje zat een jong stel dat niets of niemand anders zag dan zijzelf. Een van de passagiers was zeker twee meter lang, overeenkomstig dik en vond het nodig onafgebroken aan dek heen en weer te benen, in gezelschap van een grote hond die slechts een pijp ontbeerde om sprekend op zijn baas te lijken.

Ik voel Holland naderen - de vochtige grachten kondigen zich reeds aan!

Caroline Kirkland (1801-1864), Amerikaans schrijfster en voorvechtster van vrouwenrechten. Uit Holidays Abroad - or Europe from the West; uitgave 1849.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden