Een alleskunner in een wielerlijf

Inline skaten..

Huisman, man met het graatmagere wielerlijf, was al kampioen van Nederland op de gladde ijzers, op natuurijs en kunstijs, maar als alleskunner wenste de Andijker ook de titel ‘op wieltjes’ te hebben. Het zat hem nooit mee, zei de 23-jarige rijder in de aanloop van de nationale titelstrijd, die tot vorig jaar als NK skeeleren te boek stond. ‘Ik heb niet echt geluk gehad in die NK’s. En dat moet je toch wel hebben.’

Want wedstrijden als de NK marathon (42 kilometer) zijn nerveus en chaotisch. Regisseren is aardig bedoeld, maar scenario’s van de coaches langs de kant zijn net zo veel waard als de langetermijnverwachting van een roekeloos borend oliebedrijf. Vorig jaar, in Julianadorp, leek Huisman te kunnen toeslaan, maar hij reed in de slotfase aan de verkeerde kant van een vluchtheuvel, toen de juniorenwereldkampioen schaatsen, de vermetele Koen Verweij, attaqueerde. Weg titel.

Zaterdag in Rijssen lag er ook een vluchtheuvel op 200 meter van de finishlijn en was er een nog gekker wedstrijdverloop. ‘Chaos’, om met Huisman te spreken. In de voorlaatste ronde reed Bob de Vries, ook zo’n klepper van het marathonijs, weg uit de kleine kopgroep die het veertig koppen tellende peloton vooraf ging. Bij het ingaan van de laatste ronde op het geaccidenteerde terrein lag De Vries vijftien seconden voor op de achtervolgers.

Het leek genoeg, maar in Rijssen moet er op het laatste stuk naar de eindstreep geklommen worden. ‘Bergop’, noemde Huisman dat. De Vries, na de Klim van Steenwijk pas aan zijn tweede inlinewedstrijd bezig, leek te slagen in zijn opzet, maar de teamtactiek van de Telstar-formatie van Huisman bleek doorslaggevend. Geert-Jan van der Wal, klein en uiterst pezig, reed zich suf in de achtervolging, Karlo Timmerman offerde zijn eigen kansen door de sprint aan te trekken en Sjoerd Huisman was in zijn oranjezwarte pak weer eens de acrobaat op schaatsen die het karwei rechts van de weg afmaakte.

De ploegtactiek werd beloond, maar de strategische opzet was niets waard geweest, wanneer Bob de Vries, anderhalf uur na de Nederlandse titel van zijn zus Elma, gewoon had gedaan wat hij moest doen. Koen Verweij, de onttroonde kampioen, zei het hem na afloop nog even voor. ‘Nooit omkijken als je alleen weg bent. Je hoort de wieltjes van de anderen, het gehijg, de opwinding van de toeschouwers, maar je moet voor je uit blijven kijken, nooit omkijken.’

De Vries keek wel eventjes om. Hij ging enkele meters voor de streep zelfs even rechtop voordat hij zijn laatste twee slagen maakte. De snelheid van zijn achtervolgers was formidabel en Huisman was daarbij de naar voren geslopen afmaker. Dat is zijn grote kwaliteit, in de laatste meters een sprong naar voren maken en met het gestrekte been finishen. Hij deed deze keer alles goed.

De nummer twee, De Vries, deed in de hitte van Rijssen laconiek als altijd. ‘Ik denk niet dat het iets had uitgemaakt als ik niet had omgekeken.’ Het was maar beter dat zijn trainer Jillert Anema, dat niet hoorde.

Huisman, Timmerman en Van der Wal vierden op de Markeloseweg hun succes. Het volkslied werd zelfs gespeeld. Het was niet zijn mooiste overwinning, zei Huisman. Die zal voor altijd de Nederlandse titel op het natuurijs van de Oostvaardersplassen, van januari 2009, blijven. Maar het zomerseizoen 2010 is nu toch wel geslaagd. ‘Want het NK is de belangrijkste inlinewedstrijd van het jaar’, sprak Huisman.

De Noord-Hollander wenst over twee weken ook nog de NK op de weg te rijden en later in de zomer de Europese titelstrijd inline marathon in Italië. Huisman is een veelvraat, een wonder van energie dat weg, baan en ijs combineert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden