Review

Een aaneenschakeling van moord en andere ellende op De Parade

Een avondje Parade staat gelijk aan een aaneenschakeling van moord. Welk lijk maakt het meeste indruk? Het meest confronterende verhaal komt van Oostpool. Het stuk Partymonster geeft een rauw beeld van het seksueel extreme New Yorkse clubleven in de jaren tachtig en negentig.

Partymonster door Theater Oostpool. Beeld Joep van Aert en Rob van der Voort

Als je het een beetje uitkient, kun je van een Rotterdams Parade-avondje een aaneenschakeling van moord en andere ellende maken. Terwijl buiten de draaimolen vrolijk zwiert en de tango wordt gedanst in een vredig hoekje van het Parade-terrein, wordt op drie locaties een moord gepleegd en sterft iemand in de vierde tent aan een nare ziekte.

Van al die doden maakt het lijk van Club Loïs Lane de minste indruk. De zusjes Klemann brengen degelijke ­discoliedjes in een verlopen disco waar de seksueel wat al te hebberige dj en een drankzuchtige zangeres hun leven niet meer op orde hebben. Met een dodelijk pistoolschot tot gevolg. Een ongecompliceerd half uurtje disco­dansen, meer is het niet.

Club Lois Lane. Beeld Joep van Aert en Rob van der Voort

Speciale geweldplek

Groep-Verdonschot-Husicic brengt een dode op het niveau van regisseur Quentin ­Tarantino en de film A Clock­work Orange (1971). Bloedzone is een fragment van een twee uur durende voorstelling over geweld die in de maak is. Het is een beklemmend fascinerende monoloog over het steeds bozer wordende Nederland, waar de bewoners om het minste of geringste uit de bocht vliegen.

Om niet overal met onverwacht geweld te worden geconfronteerd, wordt voorgesteld om een speciale geweldplek in te richten, waar iedereen zijn frustraties eruit kan rammen en desnoods kan moorden. De monoloog wordt door Nard Verdonschot gespeeld in een benauwde containerruimte, waardoor het verhaal extra krachtig in je gezicht wordt geslagen. Als we het goed hebben begrepen, lucht een stevige moordpartij, bijvoorbeeld op 'een type René Froger', behoorlijk op.

(Tekst loopt door onder foto)

Dit vond de recensent van de voorstellingen op de Parade

Toneelgroep Oostpool:
Partymonster ****

Club Loïs Lane:
The Laste Dance **

Den Boer, Jonker & den Boer:
Glorie ***

Groep-Verdonschot-Husicic:
Bloedzone ***

20/6, Museumpark Rotterdam. T/m 28/6.
www.deparade.nl

Ontroerend

Schrijver-regisseur Ilay den Boer zorgt voor de meest ontroerende ­Parade-dode. Een doodzieke rockster (René Jonker, met een lekkere Huub van der Lubbe-stem) wordt zowel ­cynisch als liefdevol verzorgd door zijn liedtekstschrijver (Gert den Boer), die bang is dat zijn gloriedagen voorbij zullen zijn als de uitvoerder van zijn werk straks is overleden.

De schaamteloze eerste minuten, waarin de zanger het bad inwankelt, zijn tamelijk ongemakkelijk. Maar als de verhouding tussen de twee duidelijker wordt en het verhaal nóg intiemer, kun je niets anders doen dan je helemaal overgeven aan dit tweetal.

Glorie door den Boer, Jonker en den Boer. Beeld Joep van Aert en Rob van der Voort

Sterke maag

Ongetwijfeld het meest confronterende moordverhaal komt van Oostpool. Partymonster geeft een rauw beeld van het extravagante, seksueel extreme New Yorkse clubleven in de jaren tachtig en negentig, gebaseerd op het boek Disco Bloodbath van James St. James. Feestpromotor Michael Alig vermoordde feestganger/dealer Angel, sneed het lijk aan stukken en gooide het in de Hudson.

De schokschouderende harakiri-choreografie van zes mooie jongens (in fraaie jurkjes of zonder kleren) is heftig. Voor het slotstuk van het akelig gedetailleerde verhaal moet je een sterke maag hebben. Een aantal vroegtijdig vertrekkende bezoekers had die niet.

De tekst loopt door onder de foto

Bloedzone door Groep Verdonschot Husicic. Beeld Joep van Aert en Rob van der Voort

Hoe je een korte voorstelling maakt

Het stuk Bloedzone gaat over het geweld waarmee je in de stad kunt worden geconfronteerd.

Enver Husicic en Nard Verdonschot (Groep-Verdonschot-Husicic) zijn geobsedeerd door het geweld waarmee je als nietsvermoedende wandelaar in aanraking kunt komen. Met een beetje pech ben je in Amsterdam opeens getuige van een afrekening in het criminele circuit of speel je ongewild een rol in een totaal uit de hand gelopen ruzie. Enver Husicic: 'Deze Paradeversie van Bloedzone maakt onderdeel uit van een langer traject. Nard en ik willen de oertekst Bloedzone, een monoloog van anderhalf uur waarop deze korte voorstelling is gebaseerd, stap voor stap verder ontwikkelen door middel van etudes. Ik schreef Bloedzone, een stuk over een fictieve ­gedoogzone voor geweld over een periode van ongeveer vijf jaar. Uiteindelijk rondde ik de tekst af in 2013 en won de Marjan Boyer Trofee voor het beste onopgevoerde stuk van dat jaar. We hebben van het eerste deel van de tekst een korte film gemaakt, etude 1. Het midden- en einddeel van de oorspronkelijke tekst is etude 2 van een kwartier op de Parade geworden. We werken toe naar een grote voorstelling waarin Nard de volledige monoloog speelt.'

Bloedzone: Parade Rotterdam t/m 23/6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden