Economie

Een zakje kreukelfrieten bijvoorbeeld, 750 gram...

Jan Blokker

Vorige week nog 1,54 euro. Nu 10 procent goedkoper: 1,39 euro.

Of het pak Brinta.

Was 1,41 euro en ineens is er 16 procent afgehaald. Als je er nu een hele week pap van hebt geslobberd, heb je er nóg nauwelijks een euro aan afgegeten.

Een blik Kittekat, 20 procent goedkoper geworden! En dat zul je altijd zien: uitgerekend nu hebben we toevallig geen kat meer.

Hoe lang heb ik maandag op de dubbele advertentiepagina van Albert Heijn zitten turen?

Met een loep natuurlijk, want ze wilden met alle geweld vijfhonderd afgeprijsde artikelen op de double-breast krijgen, en dan kun je, vanwege dat grove krantenpapier, op den duur met het blote oog nauwelijks meer het verschil waarnemen tussen een flacon wasverzachter en een fles Médoc.

Maar wat kon het me schelen! Na uren kijken vormden de Pickwickthee, de acht rollen Page, de hagelslag en de Witte Reus Navulzak voor mijn vermoeide en allengs betraande blik weliswaar één grote, wazige hoeveelheid kruidenierswaar, maar mij ging het om de kortingen. En die bleven er, bruingekleurd, bovenuit steken: 6, 8, 11, 13, tot aan 35 procent!

Waarom hebben ze in Zaandam niet al een halfjaar geleden, of in september, of desnoods zaterdag jongstleden, tot de spectaculaire prijsdaling besloten?

Veel gehoorde vraag.

Zelf bijvoorbeeld koop ik al m'n hele leven twintig bussen scheercrème tegelijk, met in m'n achterhoofd waarschijnlijk het idee dat ik er precies tot aan m'n dood genoeg aan heb, en er dan dus in één klap van af ben.

Vorige week was ik door m'n voorraad van eind 2001 heen, dus ik kocht twintig nieuwe en telde daar 71 (éénenzeventig) euro voor neer.

Dan had ik toch zeker graag een paar dagen m'n baard laten staan als ik had geweten dat ze het artikel met min 24 procent bij wijze van spreken in de ramsj zouden doen, zodat ik er gisteren niet meer dan 53 euro aan kwijt was geweest?

Achttien euro verschil!

Daar had ik me binnen het nieuwe prijsbeleid drieëntwintig flesjes koffiemelk en een kleine honderdzeventig knakworstjes voor kunnen permitteren, om de gedachten even te bepalen. En die zijn me dus door Moberg en consorten als het ware door de neus geboord.

Maar dat zijn natuurlijk nog allemaal microeconomische beuzelarijen in vergelijking met de mogelijke consequenties op macro-niveau.

De koers van Ahold – sinds de ontmaskering van de nog altijd voortvluchtige Cees van der Hoeven toch al in staat van ontbinding – dreigt op de beurs nog verder onder druk te komen. En waarom? Omdat beleggers vrezen dat de grote verliezer van de prijzenoorlog Albert Heijn zelf zal zijn.

Dan hebben we het natuurlik over nieuwe beleggers, die in het fonds zouden moeten (in) stappen, wil het ooit nog wat worden.

De oude beleggers waren zoals bekend bangelijke mensen zoals u en ik, die in de roekeloze jaren negentig met hun spaarcentjes ook wel ' s wat wilden – en gelukkig hadden ze een kennis die bij een bank werkte, en die zei: als je wat wil, koop dan een paar stukjes Ahold, want daar kun je nooit kwaad mee.

Hagelslag, brinta, kreukelfrieten, scheercrème, koffiemelk en knakworstjes blijven we tenslotte toch allemaal nodig hebben?

Die mensen, die indertijd om de koersval te boven te komen al gedwongen werden van kruidenier te veranderen en die de boodschappen sindsdien bij C1000, Jumbo of Dirk van den Broek doen: di ¿ e sukkels zouden het liefst willen dat de pindakaas bij Albert Heijn 35 procent duurder werd, want hoe anders zouden hun aandelen ooit weer moeten stijgen?

En dat is volgens mij de treurige kwintessens van de economie.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden