Easy Rider* *fijnstofvrij

Files, betaald parkeren, dure brandstof - forenzen per auto heeft zo zijn nadelen. Er is een alternatief: elektrisch op twee wielen.Vier redacteuren testten voor V een week lang een vorm van elektrisch vervoer zonder dat het auto heet. Is het wat?

Dertig kilometer bedraagt de afstand tussen mijn woonplaats Castricum en de Volkskrant-redactie in Amsterdam-Oost. Dat moet in vijf kwartier te overbruggen zijn met de elektrische Sparta, die zonder grote inspanning mijnerzijds tot een cruisesnelheid van 27,5 kilometer per uur is te bewegen. Vijf kwartier is 20 minuten langer dan mijn gangbare reistijd tussen woning en werkplek: met de gammele vouwfiets naar het station, in de volle trein naar Amsterdam en dan over het fietspad achter het CS naar de krant.


8.15 uur vertrek ik op een novemberdinsdag, waarop een enkele zonnestraal en 's middags regen is voorzien. De rit gaat eerst door de weilanden, richting Uitgeest. Het is windluw. Links zoemt het autoverkeer over de drukke provinciale weg, rechts snellen de intercity's naar Amsterdam. 8.35 uur bij Krommenie. De tocht over een kilometerslang saai fietspad wordt goedgemaakt door een majestueuze bruine kiekendief die boven op een lantaarnpaal landt. De Zaanstreek biedt als vanouds een geurenmelange van bedrijvigheid: versgebakken brood, cacao, een weerzinwekkende stank in de haven. 9.00 uur arriveer ik bij de pont over het Noordzeekanaal. 10 minuten wachten op de afvaart. Ik posteer me bij de deur van de machinekamer, favoriete plek van koukleumen, want hier komt warme lucht vermengd met oliedamp omhoog.


Een man op een racefiets plakt aan mijn achterwiel en profiteert van mijn kielzog - een wat ongemakkelijke vorm van intimiteit. In de Spaarndammerbuurt gaat de vaart eruit, stoplichten geven oponthoud. 9.45 uur arriveer ik op de redactie. Lichtelijk bezweet, nauwelijks vermoeid.


's Middags, na een korte werkdag, gutst de regen, tegenliggers op de Hemweg spiegelen op het natte wegdek, in de Zaanstreek valt de duisternis, de weg tussen Krommenie en Uitgeest is een eindeloos lange leegte. Het water is door mijn jas gelekt en door mijn leren laarzen en handschoenen. Een slechte voorbereiding wreekt zich.


Volgende dag. Droog en rustig weer. Ik stem de vertrektijd af op de afvaarten van het pontveer en voltooi de rit heen in 1 uur en 20 minuten en terug in 1,5 uur. Acceptabel, maar drie uur fietsen per werkdag zie ik me niet opbrengen - hoe gerieflijk de elektrische ondersteuning ook is.


Lees verder op pagina V4


E-motor

Gereden


Zero S (ZF11.4) 2014-model (dat wil zeggen, we reden het 2013-model; onderstaande specificaties gelden voor het 2014-model)


Prijs


13.360 euro


Maximale afstand


stad 220 km, snelweg (bij 112 km/u) 113 km


(Het nieuwe model heeft een optionele batterij waardoor de range, bij rustig rijden, is opgerekt tot 276 km)


Vermogen


54 Pk (40 kW, 92 Nm)


Topsnelheid


153 km/u; 0-100 km/u: 5,2 sec


Gewicht


181 kg


Opladen


8 uur van 0 tot 100 procent (met snellader: 1,5 uur), kosten circa euro 2,35


Plus


Licht, wendbaar, stil, stoer


Min


Prijs, matige iPhone-app, geen ABS of antislip


De vrees voor een helletocht was niet helemaal ongegrond: het was immers al diep in oktober en de eerste tocht op de Nimoto Trendy-R voerde van de importeur in Vianen naar woonplaats Amsterdam. Hemelsbreed 40 kilometer, maar over fietspaden en door ommelanden telde de tocht er bijna 60, meldde de Mio-navigatiecomputer onverdroten. Zelfs bij gemiddeld 25 kilometer per uur zou mijn elektrische maiden voyage dus ruim twee uur duren. Wind, regen en natte sneeuw waren in dit jaargetijde niet uitgesloten, en een barre rit lag in het verschiet.


Eerste meevaller: het was 16 graden en droog.


De tweede meevaller was de scooter zelf. Vanwege zijn uiterlijk - beetje tuttig, niet bepaald Willem Holleeder - had ik er niet meteen alle vertrouwen in. Eén vooroordeel was al na de eerste honderd meter verdampt. Want de Nimoto Trendy-R blijkt zijn mannetje te staan: hij trekt razendsnel op en blijft dat doen tot de maximumsnelheid van ongeveer 30 kilometer per uur. Dat doet hij nagenoeg stil en ter plaatse volledig fijnstofvrij. De kuip waarin de voeten worden geplaatst, biedt enige beschutting tegen de wind en doordat geen helm nodig is, hoor je alles om je heen. Dat is vooral prettig als sprake is van achteropkomend verkeer. Op een 'normale' tweetaktscooter hoor je andere verkeersdeelnemers niet aankomen, waardoor je je geregeld het gallus schrikt als je wordt ingehaald door een snellere brommer of een auto. Nu rijd ik in vliedende zoef door het steppelandschap van het Diemerpark en hoor ik in de stad achteropkomers bijtijds aankomen.


Omgekeerd vereist het ontbreken van explosiemotorlawaai een defensieve rijstijl. Op de smalle Nesciobrug over het Amsterdam-Rijnkanaal hoort geen fietser je aankomen en door het grote snelheidsverschil kun je anderen de stuipen op het lijf jagen. Geregeld reed ik tientallen meters achter anderen zonder dat ze me opmerkten, om er pas bij een gaatje voorbij te kunnen. Een e-scooter vereist daarom een christelijke rijstijl, hoort u dat jonge nozems? Wel prettig was geweest als een van de beide toetertoetsjes gekoppeld was aan een wat minder penetrante claxon, zodat je voorliggers elegant kunt attenderen op je bestaan. Nu leidt een druk op de toeter altijd tot grote schrik, wat tijdens niet-noodgevallen niet de bedoeling kan zijn. Ander minpuntje: het gas is nogal binair. Het is vol gas of niets, genuanceerd doseren vergt oefening en een vaste hand. Dat is vervelend, zeker als het wel glad is. Laatste nadeel: door het grote accupakket is er onder de zitting nauwelijks plek voor bagage.


Daarmee komen we op het nadeel dat een voordeel is, want dankzij die grote accu's kun je enorme afstanden afleggen zonder op te laden: in een week tijd vergleden 130 kilometers zonder bijtanken. Je snapt bijna niet dat er nog jochies zijn die zo'n fijnstofspuiter kopen, want elektrisch heeft alleen maar voordelen. Nou ja, een nadeel is er toch: de aanschafprijs. Al ligt de kilometerprijs van nog geen cent een factor zeven lager dan die van een tweetaktscooter, waardoor ergens in de verre toekomst een break-evenpunt ligt. Maar dat is geen argument voor de scooterjongere. Die rijdt twee jaar later alweer zijn eerste Golfje.


Of je nu elektrisch rijdt of op benzine, aan de voordelen van forenzen met een motor verandert de aandrijvingsmethode weinig: er zijn geen files, parkeren is gratis, weggaan en aankomen doe je op zelfgekozen tijdstippen, plus: een helm is een stuk stoerder dan een OV-chipkaart.


Kunnen we daarom kort zijn over een elektromotorfiets? Helemaal niet want de rijervaring is totaal anders. De testmotor is van Zero Motorcycles uit Santa Cruz, Californië, de enige serieuze aanbieder op de Nederlandse markt. Het is een van de weinige elektrische motoren die er niet uitzien als een broodrooster. Het S-model ('Streetfighter') is de versie die geschikt is voor woon-werkverkeer. En hij is best stoer, sterker: het valt niet eens op dat-ie geen uitlaat heeft.


De eerste meters zijn spectaculair voor wie nog nooit elektrisch heeft gereden. Juist op een motor verwacht je herrie en kabaal. Maar dat ontbreekt bijna helemaal. Wie voor zijn veiligheid afhankelijk is van herrie is toch al onverantwoord bezig. 'Loud pipes, saves lifes', beweren Amerikaanse motorrijders graag, maar wie uit zijn doppen kijkt, is altijd beter af.


Het grootste gevaar bij deze motor schuilt 'm in de stad. Vooral 's avonds lijken voetgangers en fietsers zich uitsluitend op hun gehoor te verlaten. Zeker op parkeerterreinen en in de parkeergarage is het oppassen geblazen want niemand hoort je aankomen. Bij stilstand is de stilte haast benauwend, het geluidloos zweven over een 80-kilometerweg daarentegen is hemels, en de rit zonder brom of tril bij 120 kilometer is verslavend.


Behalve het gebrek aan geruis loven we het goedkope tanken, het gebrek aan onderhoud en de wendbaarheid van het model. Vooral de acceleratie is ongekend. Van 0 naar 100 gaat het bloedje-snel. Geen sportwagen tikt je ooit nog aan. Het zoeft, het gaat als een raket, almaar harder, je voelt de achterband zwoegen om grip te houden, en misschien dweilt-ie al een heel klein beetje heen en weer, maar je móét door, naar voren, en rap ook! Zonder schakelen, zonder het gas maar eventjes te hoeven loslaten, zwelt de wind aan tot orkaankracht.


Bij precies 136 kilometer per uur is de pret voorbij, en dat is misschien maar goed ook.


Minpuntjes? Het idee dat elke rit na hooguit 150 stadskilometers bij een stopcontact moet eindigen, verpest inderdaad het Easy Rider-gevoel eenbeetje. Maar voor woon-werkverkeer - in mijn geval twee keer 40 kilometer - is die beperkte range een louter theoretisch bezwaar.


'Heb je een beetje motorbeleving?', vraagt een gemotoriseerde collega even buiten de parkeergarage. Nou, als dat niet gezocht wordt in het opsnuiven van benzinedampen en het maken van lawaai, dan wel. Maar eerlijk gezegd, tijdens het zaterdagse pronken bij m'n eigen motorgarage miste ik iets. Iets dat zo'n motor mannelijk maakt, iets dat de Marlon Brando in de kantoorman wakker maakt. Want een flinke dot gas geven, zodat de moeren om je oren vliegen, is er niet bij. En de geur van onverbrande benzine op de stoep heeft toch een andere uitstraling dan de aanblik van een verlengsnoer dat je - verrassing! - uit de ruimte van de benzinetank tevoorschijn trekt.


Gereden


Sparta ion RXS+ Special Edition met motor in achterwiel


Adviesprijs


2.599 euro


Actieradius (uitneembare) accu volgens fabrikant


tot 150 km


Gebleken actieradius van accu, bij maximale ondersteuning


Na retour Castricum-Amsterdam-Oost (2 x 60 km) resteert nog 20 procent


Plus


Snel optrekken, constante snelheid, ook bij forse tegenwind, grote actieradius


Min


Verlichting vóór op donkere weg bij relatief hoge snelheid niet optimaal, kettingkast kwetsbaar, loopt snel aan


E-bike

Gereden


Nimoto Trendy-R elektrische snorscooter


Prijs


2.599 euro met enkel pakket en 2.999 euro met dubbele accu's


Actieradius


130 kilometer met dubbele accu's


Plus


Stil, snel en schoon, grote actieradius


Min


Gashendel is weinig gevoelig, met dubbele accu's weinig bergruimte


E-scooter

Gereden


Riesse & Müller BlueLabel HighSpeed Hybrid. Trapondersteuning tot 45 kilometer per uur.


350 watt Bosch-aandrijving op de trapas


Adviesprijs


3.059 euro (met een 400 Wh accu)


Gereden in 8 dagen


424,7 kilometer


Gemiddelde snelheid


33 kilometer per uur


Geschatte gemiddelde kruissnelheid


36 km/u


Maximumsnelheid


45 km/u


Plus


Snelheid. Deze fiets is een pakezel; neem mee wat je wilt. Neem iets gas terug en ook in regenpak fietst het comfortabel. Accu kan los en binnen worden opgeladen.


Min


Met 26 kilo een zware. Fietshelm aanbevolen. Blauw brommerplaatje onder het achterlicht


E-turbofiets

Dit is het begin. De volgende stap in de fietsrevolutie. Die conclusie dringt zich oorverdovend op, terwijl de wind langs de oren raast, op weg naar Amsterdam. De snelheidsmeter loopt al op: 30, 31, 32 kilometer per uur.


Met de turbofiets is een nieuwe divisie ontstaan in mobiliteit, ergens tussen autoped en automobiel. Onder het zadel ligt een Riesse & Müller BlueLabel High Speed Hybrid. En het gaat weer harder: 35, 36, 37.


De afstand naar de redactie van de Volkskrant is 28 kilometer. Van country naar capital, langs boerderijen en weilanden, door een stadspark in Amsterdam-Noord, een traag stukje met de pont en dan een breed fietspad in de luwte van oude pakhuizen aan het IJ.


Over de grote weg is het met de auto een half uurtje. Op de racefiets rond een uur, op een Gazelle met 8 versnellingen vijf kwartier. Wat wordt het met de high speed hybrid?


Eerst een misverstand uit de weg ruimen. Op deze fiets zit geen motor, maar een trapversterker. Wie niet trapt, zal niet rijden. Dit is geen snorfiets en geen brommer. Wie wil opschieten, trapt stevig door. Op de benedenstang zit een flinke (400 Wh 11 Ah) accu, onder het trapstel hangt de trapasmotor van Bosch, marktleider in dit segment.


Het is bijna windstil, met een lichte meewind. Het gaat makkelijk nog iets sneller. 38, 39 kilometer per uur. Een racefietser probeert aan te klampen, maar moet weer loslaten. Een kat die de weg oversteekt, overleeft de ontmoeting met gemak. De hydraulische velgremmen van de fiets doen hun werk naar behoren; de voorvork veert in, de HighSpeed staat in een oogwenk bijna stil.


En dan met volle kracht weer optrekken - razendsnel, altijd leuk met elektrisch fietsen. De trapversterker heeft vier standen, van eco en tour tot sport en turbo. Met maximale ondersteuning is het bereik 80 kilometer, zegt de bouwer van de fiets. Da's aan de ruime kant. Een bereik van 35 kilometer is een realistischer schatting, al laat het bereik zich makkelijk oprekken door genoegen te nemen met minder ondersteuning. Of door iets zuiniger te rijden; vooral hard optrekken en het nemen van bruggen vreet energie, lange rechte stukken opvallend weinig.


Met tegenwind - windkracht 6 en regen - daalt de snelheid naar 32 kilometer en dient zich een lichte vorm van range anxiety aan; haal ik het op de batterij of niet?


Aankomst op de redactie: 45 minuten. Met die tijd is de turbofiets een concurrent van de auto; snel, geen last van files, geen dure benzine en reizen inclusief sporten.


Vervolg van pagina V3

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden