'Dutroux, waarom heb je me dan niet vermoord?'

Sabine Dardenne getuigde maandag op het proces-Dutroux tegen haar beul. Haar verklaring over haar 81 dagen als 'seksslaaf' dwong groot respect af....

Vanuit de verdachtencabine in de rechtszaal van Aarlen reageert Dutroux onbewogen. 'Ik heb er nooit aan gedacht je om te brengen. Dat was nooit de bedoeling. Ik geef toe dat ik je heb verkracht en je pijn heb gedaan en daar wil ik ook de volle verantwoordelijkheid voor op me nemen.'

Op haar beurt heeft de jonge vrouw van twintig geen compassie voor Dutrouxs ex-vrouw. 'Juffrouw Dardenne', zegt Michelle Martin als het meisje de zaal al bijna heeft verlaten. 'Ik wil me verontschuldigen.'

Geen moment neemt Sabine de excuses in overweging. 'U wist dat ik opgesloten zat en u wist óók wat Dutroux met me deed, maar u heeft niets gedaan. En dat als moeder.'

Sabine Dardenne geldt als kroongetuige in het proces dat gisteren aan zijn achtste week begon. Ook de verklaringen van Laetitia Delhez, die vandaag aan het woord komt, zullen cruciaal zijn - de vier andere slachtoffers (An, Eefje, Julie en Mélissa) zijn immers om het leven gekomen.

Eerst met onvaste stem, daarna met groeiend zelfvertrouwen vertelt Sabine hoe Dutroux haar op 28 mei 1996 van haar fiets in een bestelbusje sleurde, hoe handlanger Michel Lelièvre haar schooltas en fiets inlaadde, hoe ze pillen kreeg die haar suf moesten maken, en hoe ze voor het uitstappen in een veel te kleine ijzeren koffer moest stappen.

Zo werd ze naar een kamer op de eerste verdieping van een huis getild. Daar kleedde Dutroux haar uit en ketende haar vast aan een bed. 'Hoeveel dagen ik boven ben gebleven, weet ik niet. Ik wist niet of het dag of nacht was. Alle gordijnen waren dicht.'

Vervolgens sloot Dutroux haar 81 dagen op in zijn kelder - in dezelfde kooi waar een halfjaar eerder Julie en Mélissa waren omgekomen van honger en dorst. Sabine hield zich er bezig met haar schoolwerk, haar dagboek en met een Playstation. 'Verder heb ik zowat het hele huis schoongemaakt en moest ik het seksslaafje spelen van meneer daar.'

Dutroux maakte haar wijs dat hij haar beschermer was tegen een boze chef van een pedofielennetwerk. Haar ouders zouden geen losgeld willen betalen, omdat ze niet lief zou zijn geweest. 'Hoe kon ik zo stom zijn om dat te geloven.'

Omdat ze zich verveelde, vroeg ze om een vriendinnetje - al bedoelde ze niet dat daarvoor iemand moest worden ontvoerd. 'Dit is je vriendinnetje' zei Dutroux nadat hij en Lelièvre op 9 augustus 1996 ook Laetitia Delhez hadden gekidnapt.

De 12-jarige Sabine legde de 14-jarige Laetitia uit hoe ze zich moest gedragen en vertelde haar over de boze chef. Laetitia zei dat er wel degelijk werd gezocht. 'Maar ik geloofde haar niet.' Een week later werden ze bevrijd.

Tijdens haar verhoor maakt Sabine korte metten met de theorieën over pedofielennetwerken. In de tweeënhalve maand van haar gevangenschap heeft ze alleen Dutroux gezien.

Ze ziet haar gedetailleerde dagboeken en brieven als het bewijs dat ze al die tijd bij bewustzijn is geweest en dat niemand anders haar zonder haar medeweten heeft verkracht.

Maar Dutroux heeft ook maandag herhaald dat hij de meisjes ontvoerde namens medeverdachte Michel Nihoul. 'Na haar samen met Michel Lelièvre te hebben ontvoerd, stuurde ik Lelièvre uit wandelen. Ik heb Sabine drie dagen niet aangeraakt en begon me aan haar te hechten. Ik wilde haar niet meer afgeven aan Nihoul omdat ik wist wat er met haar zou kunnen gebeuren. Ik vernam de dood van An en Eefje immers in november 1995 en vreesde dat Sabine hetzelfde te wachten stond.' Dutroux houdt staande niets te maken hebben met de dood van An en Eefje.

Maar, repliceert rechtbankpresident Stéphane Goux, 'eerder verklaarde u Sabine Dardenne te hebben ontvoerd omdat u de dood van Julie en Mélissa niet kon verwerken.' Dat was een verzinsel, antwoordt Dutroux, uit angst voor bedreigingen die hij had gekregen .

Sabines getuigenis maken veel indruk op de jury en de advocaten. Voor Paul Marchal, de vader van An,

en voor de moeder van Laetitia wordt het te veel en worden ze naar het ziekenhuis vervoerd.

Sabine is blij dat ze Dutroux de vraag heeft gesteld die haar altijd al kwelde, zegt ze na afloop. 'Al kende ik het teleurstellende antwoord al. Ik wilde weten waarom hij me zo lang heeft gehouden en wat hij met me wilde.' Ze is vandaag op het proces om Laetitia te steunen. 'Morgen begint mijn normale leven weer. Er zal niet echt iets veranderd zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden