Dumoulins omscholing van fladderaar tot ronderenner

Van tijdrijder tot ronderenner: hoe gaat die omscholing in zijn werk? Tom Dumoulin (26), kopman in de Giro, over eten, klimmen, leiderschap en de last van de roze leiderstrui.

Tom Dumoulin rijdt in de roze trui de Alpe di Poti op. Beeld Foto: Yuzuru Sunada / HH

Gewicht

Elk overbodig grammetje dat Tom Dumoulin de komende drie weken moet meetorsen de bergen op is er één te veel. Hij weet het; gewicht is belangrijk. 'Vervelend belangrijk', zegt hij. 'Vijf jaar lang hard trainen is één. Maar vijf jaar lang trainen met net genoeg energie is twee.'

Een paar jaar geleden liet hij nog optekenen in een interview: 'Ach, wat maakt die ene hamburger uit?' Maar dat was de Tom Dumoulin die je lekker moest laten fladderen. Die zich het liefst focuste op zijn specialiteit: de tijdrit. En die je niet moest vermoeien met hoe het leven van een wielerprof eruit zag.

Nu, een paar jaar ouder en wijzer, beseft hij: 'Ik ben op een punt gekomen in mijn carrière dat die ene hamburger wel degelijk telt.' Want wil hij ooit een grote ronde winnen, dan moet hij kunnen vlammen over de bergen. Met een grote motor, maar zonder al te veel kilo's. In die zin is voeding één grote evenwichtsoefening. Te veel eten is niet goed, maar te weinig ook niet.

Zijn ideale gewicht als ronderenner ligt volgens de 1.86 meter lange Dumoulin tussen de 69 en 70 kilo. 'Ga ik pushen om nog magerder te worden, verlies ik energie en kom ik negatief in mijn energiebalans.' Maar bovenal wil hij er niet te veel mee bezig zijn. 'Ik las deze winter interviews met Tejay van Garderen (kopman van BMC in de Giro, red.) en Geraint Thomas (kopman Sky in de Giro, red.) Beiden gaven aan dat ze vorig seizoen te gestrest met hun gewicht bezig zijn geweest. Het was volgens hen de reden van hun matige presteren in de Tour.'

Daarom hoeft hij zijn vetpercentage niet te weten, drinkt hij 's avonds gewoon een wijntje bij de maaltijd en gaat hij gemiddeld één keer per week uit eten. Grijnzend: 'Ik blijf natuurlijk wel een Maastrichtenaar.' Na Milaan-San Remo stond Dumoulin zichzelf toe 'te vreten wat ik wilde'. En inderdaad: daar zat een hamburger bij. Heerlijk. Maar een tweede hoefde hij niet. 'Zoals zo vaak was het smachten sterker geweest dan het werkelijke gevoel.'

Ervaring

Dumoulin tempert de verwachtingen voor de Giro d'Italia en wijst er op dat er minstens tien anderen zijn die meer ervaring hebben als klassementsrenner. Hij voelt zich een debutant, als ronderenner, vooral ook omdat vorig jaar zijn hele seizoen in het teken stond van de olympische tijdrit in Rio, waarin hij tweede werd.

En die Vuelta van 2015 dan, toen hij bergop zelfs Chris Froome de baas was en pas op de voorlaatste dag zijn leiderstrui verloor? Dumoulin schudt het hoofd. 'Ik startte toen niet als iemand die voor het klassement ging. Het ontstond.'

Roze trui

6 dagen reed Tom Dumoulin 2016 in de roze trui. Hij volbracht de Giro niet. Na de elfde etappe moest hij afstappen vanwege een ontsteking aan zijn zitvlak. Zijn beste prestatie bij een grote ronde was de zesde plaats in de Vuelta, in 2015

Toch is 2016 geen verloren jaar geweest op klassementsgebied', zegt hij. Hij geeft de Giro, die vorig jaar in Apeldoorn startte en waarin hij zes dagen rondreed in de roze leiderstrui, als voorbeeld. 'Je rijdt precies dezelfde koers, maar toch voelt het anders. Je hebt meer aanzien. In alles straal je uit: wij zijn de mannen die hier de trui verdedigen, wij hebben hier het heft in handen!'

Maar mocht het in de komende weken zover komen dat het roze voor het grijpen ligt, dan is de les geweest: uitstellen zo lang het kan. 'Het betekent namelijk elke dag een huldiging, een persconferentie, dopingcontrole. Je bent drie uur later in je hotel dan de nummer twee. Bovendien geeft het druk. Jíj bent degene die stress moet verdragen in plaats van dat je anderen die stress geeft. Aanvallen is altijd beter dan verdedigen.'

Over de aanloop naar de Giro is Dumoulin content. Alleen baalt hij van zijn mislukte tijdrit in de Tirreno-Adriatico, nota bene zijn specialisme. 'Die was gewoon kut. Ik was bezig met de vraag hoe ik Nairo Quintana kon volgen, niet met hoe ik een goede tijdrit kon rijden. Als je denkt: dat komt wel goed, dan komt het dus níét goed. Ik moet wel gefocust blijven.'

Leiderschap

In februari verbleef Dumoulin met Sunweb een paar weken in Zuid-Afrika: fijn klimaat, rustige wegen en weer eens wat anders dan de geijkte plekken voor een trainingskamp. Hij kon er in alle rust werken aan een ander component van zijn nieuwe rol als kopman: het tonen van leiderschap. Voor het eerst is een ploeg rond hem als kopman gebouwd.

Adriaan Helmantel maakte jaren de trainingsschema's van Dumoulin en drukte hem in de winter al op het hart: 'Leiderschap begint in de trainingen. Je kunt daar niet opeens in een ronde mee beginnen'.

De trainer/coach weet dat de renner bij tegenslag een sterke neiging heeft om 'weg te kwijnen in zijn eigen ellende'. Zelf noemt Dumoulin zich iemand 'die niet van nature supersociaal is'. 'Ik ben niet de hele dag bezig met de vraag hoe het met Søren Kragh Andersen (zijn ploeggenoot, red.) is of je hoe je hem het best kunt benaderen.'

Dat zal Dumoulin moeten leren, beseft hij. 'Ik weet precies wat ik wil. Ik moet het alleen nog beter uitdragen naar anderen.' En misschien nog wel belangrijker: op de juiste manier. 'Ik kan soms met mijn vriendin een discussie voeren en dan kan ik echt...' Hij kijkt de verslaggever aan.

Onredelijk zijn? Lachend: 'Precies. Nou ja, ik vind mezelf altijd redelijk. Maar anderen ervaren dat niet zo. Mijn moeder zei vroeger als ik weer eens fel een discussie in ging: Tom, het gaat niet over gelijk hebben, maar over gelijk krijgen. Een heel simpel advies, maar dat is natuurlijk het beste wat je kunt doen. Ik kan tegen Mike Teunissen zeggen: dat is gewoon kut wat je deed. Dan heb ik misschien gelijk, maar de volgende keer werkt hij niet harder voor mij. Ik moet het einddoel voor ogen houden.'

Gaat dat lukken? Helmantel denkt van wel. In Zuid-Afrika zag hij Dumoulin groeien in zijn rol. Als voorbeeld geeft hij die ene dag in Zuid-Afrika dat Sunweb opnames moest maken voor een commercial. 'Tom nam het woord en zei: jongens, het gaat vandaag iets anders dan anders, maar de sponsor betaalt ons salaris. Als we nou allemaal goed luisteren, dan zijn we er zo weinig mogelijk tijd aan kwijt en maken we er alsnog een effectieve training van.'

En zo geschiedde. Helmantel: 'Na afloop nam hij nog eens het woord om iedereen te bedanken voor de vlotte samenwerking. Zoiets zou hij in een eerder stadium niet hebben gedaan.'

Tom Dumoulin tijdens de presentatie van wielerploeg Sunweb. Beeld anp

Training

De omscholing naar ronderenner, zegt Dumoulin, is ten eerste en vooral een kwestie van meer klimmen in trainingen. Een dag voor het interview heeft hij nog 6,5 uur getraind met ploeggenoten Sam Oomen en Lennard Hofstede in de Ardennen.

Maar, voegt Dumoulin er meteen bij: 'Je kunt beter op de Sierra Nevada een uur lang aan één stuk omhoog rijden. Zo'n inspanning kan ik hier niet doen. En dat is wel waar het, zeker in de laatste week van de Giro, op wordt beslist. Dan moet je soms wel drie keer per etappe 45 minuten tot een uur kunnen klimmen. Ik kon dat misschien één keer. Daarin zal ik moeten verbeteren.'

Natuurlijk is weleens door zijn hoofd geschoten om naar Monaco te verhuizen, zoals veel andere renners doen. Wout Poels, ook een Limburger, komt elke dag thuis met minimaal 2.000 hoogtemeters in de benen. Zijn stelling: 'Als je vooruitgang wilt boeken, moet je bepaalde stappen durven zetten en investeren in jezelf.'

'Fysiek zou ik dan wel een stap maken ja', erkent Dumoulin. Maar hij is ook graag in Limburg. Vorig jaar heeft hij met zijn vriendin een huis gekocht in Kanne, net over de grens met België bij Maastricht. 'Met een verhuizing naar Monaco zou ik misschien 5 procent fysieke winst boeken, maar 10 procent ongelukkiger zijn.' En dus rolde er een compromis uit de bus: hij blijft in Kanne wonen. 'Maar ik zal vaker op hoogtestage gaan.'

De mooiste verhalen over de Giro

De honderdste Giro d'Italia moet de Ronde van heel Italië worden. Wij reisden langs het parcours en verzamelden de mooiste verhalen. Over wielrennen natuurlijk, én over Italië en de Italianen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden