Dumoulin toont zijn vorm, maar zit met rotgevoel

Bij de eerste échte test in de Giro liet Tom Dumoulin zondag zien aanspraak te maken op een topklassering. Ondanks een goede klimetappe baalt de Limburger: hij is zijn belangrijkste knecht kwijt.

Tom Dumoulin komt over de finish, achter Thibaut Pino.Beeld AP

Daar was hij dan toch, Tom Dumoulin, ronderenner, kopman. Twee, drie kilo lichter dan gebruikelijk. Geconcentreerd. Ogenschijnlijk kalm. Of foeterde hij zelfs even op Bauke Mollema? Samen probeerden ze op moordende beklimming van de Blockhaus, een reus in de Abruzzen, de achterstand op de weggesprongen Nairo Quintana beperkt te houden. De Groninger schudde kort het hoofd; hij kon niet overnemen, hij reed al op zijn limiet. De Limburger nam zijn verantwoordelijkheid en zette de achtervolging voort. Zo ga je om met een favorietenstatus.

De inspanningen om zich van tijdrijder om te scholen tot een serieuze kandidaat voor een topklassering in de grote wielerronden betaalden zich zondag uit tijdens de tamelijk tumultueuze negende etappe in de Giro d'Italia. Op de finish was de schade op de Colombiaan 24 seconden, hij eindigde als derde direct achter de Fransman Thibaut Pino. De niet versagende Mollema moest 41 seconden toegeven. Dat betekent dat Dumoulin de roze trui voor het grijpen heeft.

Dinsdag volgt na een rustdag een tijdrit van bijna veertig kilometer over een golvend parcours. Hoewel nog niet zeker is of de transformatie nadelige gevolgen heeft gehad voor zijn specialisme - in de Tirreno Adriatico in maart bakte hij er tot zijn eigen verbazing weinig van - lijkt het gat van 30 seconden, na verrekening van de bonificaties, met de vederlichte Quintana te overbruggen. Maar datzelfde geldt voor Pinot, die ook uitstekend tegen de klok kan rijden.

Toch beleefde Dumoulin niet veel vreugde aan zijn prestatie en het mogelijke vooruitzicht op een eerste plek in het klassement. Op 15 kilometer voor de eindstreep verloor hij zijn belangrijkste luitenant, Wilco Kelderman. Die botste op een langs de weg gestopte motor en veegde in zijn val de helft van de Skyploeg mee. Kelderman, die de afgelopen dagen met de besten meereed, probeerde het nog even, maar hij stapte ontgoocheld af met een gebroken wijsvinger - dezelfde die hij blesseerde tijdens de Strade Bianche, begin maart. Hij moet worden geopereerd.

Ook Skyrenner Geraint Thomas was betrokken bij de valpartij met de gestopte motorfiets. Hij komt gehavend de finish over. Wilco Kelderman moest afstappen.Beeld AFP

Zijn kopman was furieus. 'Dit is shit. Ik kan niet blij zijn. Ik verlies Wilco. Hij was zo ontzettend belangrijk voor mij.' Hij miste zelf de motor op enkele centimeters, de achter hem rijdende Kelderman werd verrast en raakte met zijn stuur de berijder. Dumoulin moet de tegen de vlakte kletterende renners hebben gehoord, hij keek achterom. 'Ik weet echt niet wat die motor daar deed. Dit mag niet gebeuren. Wat een eikel.' Kelderman verklaarde na afloop dat hij het verschrikkelijk vindt dat hij Dumoulin niet meer kan bijstaan. 'Ik voelde me zo sterk.'

De gevolgen waren groot. Nog voordat de klim goed en wel was begonnen, waren de eerste slachtoffers te noteren en daar zaten kanshebbers bij. Geraint Thomas, wiens schouder uit de kom was geschoten, ging alsnog de fiets op, met bebloede ellenboog en gerafeld tenue, maar hij verloor bijna vijf minuten. Zijn ploeggenoot Mikel Landa kwam op bijna een half uur binnen. Ook het Britse talent Adam Yates moest een verlies van 4,5 minuut incasseren.

Slijtageslag

Intussen ontvouwde zich op de Blockhaus een slijtageslag - het bewijs dat ook een betrekkelijk korte etappe, 149 kilometer in dit geval, genoeg spektakel kan opleveren. De favorieten hadden zich vorige week op de flanken van de Etna nog bij elkaar schuilgehouden, een tegenwind ontmoedigde potentiële aanvallers. Vincenzo Nibali probeerde het even, het zag er wat plichtmatig uit, alsof hij de fans in zijn geboorteplaats Messina even wilde behagen. En Tom Dumoulin vertrok. Hij voelde zich goed, hij kon zich naar eigen zeggen niet beheersen. Hij had het niet moeten doen, zei hij achteraf, het was verspilde energie. Achteraf was het een indicatie voor zijn vorm.

In de Apennijnen, met een 13,5 kilometer lange klim en stijgingspercentages tot 14 procent, viel er niks meer te verschuilen of de schijn op te houden. Quintana had zijn ploeg Movistar op kop gezet, hij aasde op een dubbelslag, de ritwinst en het roze. Niet de minsten moesten passen: rozetruidrager Bob Jungels, de Amerikaan Tejay van Garderen, de Rus Ilnoer Zakarin. Het leverde het bemoedigende zicht op van een driekoppige en dus topzware Nederlandse delegatie die een loodzware etappe kleurde tijdens een ronde van groot gewicht.

Het was opvallend genoeg Steven Kruijswijk, vorig jaar in de Giro nog de beste klimmer in het peloton totdat een botsing met een sneeuwmuur hem van de eindzege afhield, die van de drie als eerste afhaakte. Hij uitte de afgelopen dagen al enkele keren zijn twijfels over zijn vorm. Valpartijen in de Ronde van Yorkshire en vorige week bij het begin van de klim naar de Etna maakten het er niet beter op. Hij verklaarde dat hij deze dag simpelweg de benen niet had. Hij werd twaalfde en staat nu in het algemeen klassement tiende op ruim drie minuten. Hij waant zich nog niet kansloos. 'Er komt nog genoeg aan.'

Dumoulin liet in het vervolg zien dat Sunweb niet voor niets de kaarten op hem hebben gezet. Quintana reed weg, Pinot en Nibali pikten aan. Zelf bleef hij ogenschijnlijk rustig zijn eigen tempo draaien, met licht vertrokken gezicht en af en toe de aanklampende Mollema om assistentie vragend.

Lees verder onder de foto.

Het peloton tijdens de negende etappe van de Giro d'Italia, van Montenero di Bisacchia naar Blockhaus, een zware berg in de Abruzzen.Beeld AFP

Klassement

Het was genoeg om de terugvallende Nibali op te vegen en Pinot weer te achterhalen. Quintana bleef na een spervuur van demarrages buiten bereik. De verschillen tussen de klassementsrenners zijn na de Blockhaus een stuk groter dan verwacht, er zijn de nodige favorieten op achterstand gezet, maar met de Dolomieten en de Italiaanse Alpen in aantocht, is nog niets beslist in de Giro.

Tom Dumoulin zal zich in de tientallen haarspeldbochten die hem deze week nog te wachten staan zonder twijfel weleens afvragen of zijn debuut als ronderenner niet een stuk makkelijker had kunnen verlopen als Wilco Kelderman gisteren niet enkele centimeters meer naar rechts had gereden.

'Ik had een supergoed gevoel met hem', zei hij voor de NOS-camera. 'Nu heb ik een kutgevoel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden