Duitsland beloond voor nieuwe aanpak

RIO DE JANEIRO - Meeslepend, spannend en hard was de WK-finale tussen het combinerende collectief uit Duitsland en de Argentijnen, die speculeerden op verlossing door Messi. Toen de schemering was gevallen over Rio de Janeiro en het uithoudingsvermogen bijna verbruikt, won Duitsland dankzij een 'Messiaans' doelpunt van Mario Götze in de verlenging.


Geen Messi dus, maar Mario. Götze, met een treffer van invallers. Fraai was de dribbel van Schürrle over de linkerflank en perfect diens voorzet. Götze, een van de wonderkinderen van een nieuwe generatie Duitse voetballers, nam de bal aan op de borst en schoot die vervolgens in één keer achter Romero. Fantastisch doelpunt.


Duitsland dus kampioen van het WK in Brazilië, als de eerste Europese titelhouder op het Zuid-Amerikaanse continent, na eerdere toernooien in Uruguay, Brazilië, Chili en Argentinië. Het is de verdiende beloning voor de nieuwe aanpak, gebaseerd op techniek en lef.


En misschien was het ook maar goed dat Duitsland won. Twee doelpunten had Argentinië gemaakt in de gehele tweede fase van het toernooi, en drie verlengingen gespeeld, onder meer tegen Nederland. Messi scoorde niet een keer na de groepsfase.


Messi had geloerd op die ene kans, op dat ene moment van glorie dat hem voor eeuwig zou laten schijnen in de eregalerij van het voetbal. Lionel Andrès Messi. Soms wandelt hij gewoon, ergens in de middencirkel. Dan zie je voortdurend ogen naar hem loeren. Ogen van Hummels, van Schweinsteiger. Een beetje bange ogen. Want als hij los is, is hij bijna niet in te halen. Met bal is hij sneller dan zonder.


En dat weet het publiek ook. Duizenden Argentijnen zetten ogen op van verlangen, naar de eerste wereldtitel sinds 1986, uit de episode Maradona. Messi kon hem niet evenaren. Bij lange na niet. Het volk deinde mee op de golven van emotie en samenzang, op het wisselende spelbeeld van deze gedenkwaardige finale.


Messi had wat pech dat Boateng na een zinderende solo de bal net uit de doelmond kon wegschieten. Eén keer legde hij de bal weergaloos in de open ruimte op rechts, waar Lavezzi voorzette en Higuaín scoorde. Die stond buitenspel. In het stadion was de wereld verzameld, van Poetin tot Pelé, van Zuma tot Merkel en Jagger. Vlak na rust, met zijn maat Agüero voor Lavezzi, ontsnapte Messi weer. De dribbel, de schuiver. Voorlangs. Het moest een keer gebeuren, maar het gebeurde niet. In de slotminuut was daar nog een vrije trap. Die ging hoog over. Nee, het was de dag van Götze en Duitsland.


Fascinerend was sowieso de heerlijke strijd in Maracanã, tussen de begaafd combinerende Duitsers, met hun loopvermogen en techniek, met hun lef om te voetballen, en de vasthoudende Argentijnen, met de meesterlijke dirigent Mascherano, die schier overal was. Verdediger, middenvelder, gever van passes naar de aanval.


De Zuid-Amerikanen waren lang zelfs het gevaarlijkst, met een vrije kans voor Higuaín, die de bal na een vreemde kopbal van Kroos verkeerd raakte, vrij voor Neuer. De Duitsers waren voor rust dicht bij een doelpunt toen Höwedes de bal na een hoekschop bijna door de paal kopte, zo hard.


Bondscoach Löw had middenvelder Khedira moeten vervangen met een tijdens de warming-up opgelopen kuitblessure. Zijn vervanger Kramer, een jonge middenvelder van Borussia Mönchengladbach, kwam bepaald onzacht in aanraking met de schouder van Garay. Kramer werd opgelapt, liep nog een tijdje versuft rond en verdween toen, ten gunste van Schürrle, die later de beslissing forceerde.


De Argentijnen verdienden de voorsprong op een gegeven moment, maar die weelde was ze niet gegeven. Neuer rende zijn doel uit en torpedeerde Higuaín als een variant op de botsing tussen Schumacher en Battiston in 1982, maar scheidsrechter Rizzoli gaf tot verbijstering van velen een vrije trap aan de Duitsers; een zoveelste daad dit WK om de aanvallers te benadelen.


De Duitsers veerden telkens op, met een kopbal van Klose en een verkeerde geraakte bal van Özil. Alles kon in deze wedstrijd, die gaandeweg het niveau van de eerste helft verloor, mede omdat twijfel in de ploegen sloop. Het dilemma was simpel: voor dat doelpunt blijven gaan of inhouden en wachten, eventueel tot de strafschoppen.


Wie het eerst zou scoren, zou winnen. De slotfase was voor de Duitsers, met de schuiver van Kroos. In de verlenging drongen vooral de Duitsers aan, en counterden de Argentijnen. Zij hadden de beste kans, maar Palacio lobde de bal over Neuer naast het doel. In de 113de minuut viel de beslissing, drie minuten eerder dan vier jaar geleden tijdens Spanje - Nederland. Duitsland is kampioen, voor de vierde keer. Het is verdiend. De ploeg die niet meer kon winnen, zegevierde. Eerst over Brazilië, nu over Argentinië. Kan het mooier?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden