Duitsers kiezen massaal voor Zeeland uit angst voor terrorisme

'Zomer of winter, hier hebben we altijd een vakantiegevoel'

Terreuraanslagen en politiek oproer houden Duitse toeristen weg uit Turkije en Egypte. Gelukkig is er nog het vertrouwde Zeeuwse strand.

Duitse badgasten op het Zeeuwse strand. Beeld Marcel van den Bergh

De Duitse vakantieganger keert vakantielanden Turkije, Egypte en Tunesië steeds vaker de rug toe. Vanwege de dreiging van terrorisme en straffe uitspraken over Duitsland, zoals van de Turkse president Erdogan. Zeeland is een vertrouwd en veilig alternatief. 'Sinds Erdogan zijn mond heeft opengetrokken zit het hier voller dan ooit.'

Een paar dagen nadat een terrorist met een vrachtwagen vorig jaar dood en verderf had gezaaid op de boulevard in Nice, lag Astrid Adrian met haar gezin op een strand in Zuid-Frankrijk. 'Overal om ons heen stonden agenten met grote geweren. Dat gaf niet echt een vakantiegevoel.'

Wat Zuid-Frankrijk is voor de Duitse uit Düren, tussen Aken en Keulen, zijn Turkije, Egypte en Tunesië voor veel van haar landgenoten. De Duitse vakantieganger keert die toeristische oorden meer en meer zijn rug toe. Vanwege de dreiging van terrorisme en straffe uitspraken over Duitsland, zoals van de Turkse president Erdogan. Zeeland is een vertrouwd en veel veiliger alternatief.

Kijk om je heen, gebaart Adrian vanaf haar kleed op het strand van Domburg. Hier geen mitrailleurs, maar joelende kinderen en luierende landgenoten die vanachter hun windscherm een blikje voorjaarsbier opentrekken.

De thermometer geeft rond het middaguur nog geen tien graden aan. Toch hebben honderden vakantiegangers zich met koelboxen, klapstoelen en kilo's kinderspeelgoed naar het Zeeuwse zandstrand gesleept. Hun donkerkleurige BMW's en Audi's hebben ze achtergelaten op de schaarse parkeerplaatsen in het krap bemeten stadje. Een sliert van witte kentekenplaten kronkelt door de straten. Die met lettercombinaties uit Noordrijn-Westfalen, zoals NE en SU, hebben de overhand.

Zeeland en de Duitse vakantieganger: al decennia vormen ze een tandem die zich niet stuk laat krijgen. Elk jaar is het drukker in de provincie - en lang niet alleen in het hoogseizoen. Volgens de VVV Zeeland zat dit jaar 80 procent van alle verblijfsaccommodaties vol rond het paasweekeinde, een stijging van vijf procent ten opzichte van 2016. Na aftrek van de campings is die bezettingsgraad zelfs 90 procent.

Duitse auto's in Domburg Beeld Marcel van den Bergh

De helft van alle toeristen in Zeeland is Duits, maar in het voorjaar zijn ze sterk in de meerderheid. Rond Pasen, als de meeste Duitsers twee weken vakantie vieren, blijven ze zo'n drie tot vijf dagen hangen aan de Zeeuwse kust. Lang genoeg om uit te waaien, kibbeling te eten en avonden vol bordspelletjes in het gehuurde familiehuis voor twaalf personen te spelen. En om opnieuw 'beeindruckt' te worden door de schoonheid van Seeland, zoals een boekingssite ronkend schetst.

'Het aantal boekingen vanuit Duitsland is in vier jaar tijd met 26 procent toegenomen', vertelt Patrick Polie, directeur van de VVV Zeeland. De provincie hoeft amper reclame voor zichzelf te maken - dat doet de Duitse vakantieganger wel via mond-tot-mondreclame in de eigen familie. Ook hebben terreuraanslagen en antiwesterse retoriek in landen als Turkije, Tunesië en Egypte nog meer Duitsers richting de Noordzee geduwd.

Het bosje bloemen dat hij bij Recep Tayyip Erdogan zou laten bezorgen, moet Tom Maas nog steeds bestellen. Elke keer dat de Turkse president zich negatief uitliet over het Duitse volk of Angela Merkel, rinkelde in Domburg de telefoon bij hotel Nehalennia, vertelde Maas aan de PZC. Hij blijft erbij: 'Sinds Erdogan zijn mond heeft opengetrokken zit het hier voller dan ooit.'

Sommigen gasten vertellen Maas openlijk dat ze vanwege terreur of politieke oproer de vakantie naar de Middellandse Zee toch maar even hebben opgeschort. 'Ik had laatst een Turkse Duitser te gast, Zoltan, die bang is dat hij wordt opgepakt als hij naar Turkije op vakantie gaat.' Dus wandelde ook Zoltan met zijn gezin vanaf de strandopgang de paar kilometer tot aan het paviljoen van Domburg en weer terug. Zoals vrijwel elke Duitser doet als de gezinswagen eenmaal is uitgeladen en de hotelkamer naar tevredenheid is geïnspecteerd.

Een Duits gezinnetje graaft een kuil op het strand in Domburg. Beeld Marcel van den Bergh

Het Duitse onderzoeksbureau Statista concludeert dat vooral Turkije en Egypte hebben afgedaan voor de Duitse vakantieganger. Onrust en de kans op een aanslag houden hem er steeds meer weg, terwijl de vakantie in eigen land aan populariteit wint. En anders ligt op drie uur rijden van Oberhausen nog altijd het o zo vertrouwde Zeeland te wachten, met zijn traumhaft historische Orte en zijn wunderschöne endlose Sandstrände.

In Domburg kunnen de Duitsers over elkaars hoofden lopen. De terrassen in de hoofdstraat zitten vol, bij de snackbar staat een lange rij wachtenden. Met hun mutsen op en zonnebrillen voor lijken ze op skivakantie. Zouden ze geen Duits spreken, dan pik je ze er nog uit.

Sommigen komen al in Zeeland sinds ze klein waren en keren elk jaar terug. Domburg, Oostkapelle of Frauenpolder: Astrid Adrian ziet zichzelf nog aan de hand van haar ouders door de straten sjokken. Nu is ze oma van twee kleinzoons, die met hun schepjes het Zeeuwse zand omploegen. 'Zomer of winter, hier hebben we altijd een vakantiegevoel.'

De Duitser is een ongecompliceerde toerist, zegt rooms division manager Jolanda Oudesluijs van het 150 jaar oude Badhotel Domburg. 'Een Nederlander wil zeker weten wat voor weer het wordt als hij op vakantie gaat. Duitsers gooien hun bikini, bontjas en schepjes in de auto en zien wel wat voor weer het wordt.' Bij het badhotel kennen ze gasten die vijf keer per jaar de auto volladen om naar Zeeland te rijden.

De band tussen de provincie en zijn trouwste achterban is zo hecht dat de Nederlander zich nog weleens achtergesteld wil voelen. Hoewel Maas niet voor niets een scala aan Duitse zenders op de hoteltelevisies aanbiedt en het personeel van Nehalennia de gasten in hun eigen taal te woord kan staan, maakt het hem niet uit waar zijn clientèle vandaan komt. 'Het is echt niet zo dat wij per sé voor de Duitser kiezen. Het is andersom: de Nederlander kiest ons niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.