Duistere klankvelden in programma vol dood en treurnis

MUZIEK Een oproep van Asko/Schönberg en het Nederlands Kamerkoor om steunbetuigingen in de strijd tegen subsidiekortingen legde sombere schaduwen over de seizoensopening van de Amsterdamse serie Tijdgenoten....

Lonneke Regter

Dat bracht weinig vrolijkheid teweeg, bij een concertprogramma dat toch al in het teken stond van dood en treurnis. De Britse componist Harrison Birtwistle (1934) had er het grootste aandeel in. In zijn Neruda Madrigales, een complex klankendoolhof dat eerder al werd uitgevoerd tijdens het Holland Festival 2006, bracht het NKK de poëzie van Pablo Neruda over herfst en wind nu eens fluisterend, dan weer hard tegen elkaar aan schurend tot klinken, waarbij de zangers fikse windvlagen van het ensemble het hoofd boden.

Deprimerend is ook de sfeer waarin de Rus Aleksandr Raskatov (1953) zich beweegt in The last freedom. Het koor bezong in drie talen de verlossing die de dood teweeg kan brengen. Een groot Asko/Schönberg voegde duistere klankvelden toe. De bevrijdende berusting kwam pas in het laatste deel, Funèbre VII.

Optimistisch klonk alleen Birtwistles Cortège, geschreven voor de heropening van de Londense Royal Festival Hall in 2007. Tien instrumentalisten komen er om de beurt in naar voren met beweeglijke solo’s. Achter een piepende klarinetmelodie of een breed schetterende bastrompet gaat een onverstoorbare vaste kern schuil van piano, slagwerk, cello en contrabas. De feestelijke uitvoering wees vooruit (vooralsnog) naar een Tijdgenoten-reeks waarin echte tijdgenoten als Thomas Adès en Rob Zuidam oog in oog staan met idolen uit het verleden als Ligeti en Stravinsky.

Lonneke Regter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden