Duende

De bedevaart naar El Rocio is als de hadji in Mekka, maar dan met sloten alcohol, Jabugo-ham en duizenden lekkere gitanitas. Mijn eerste kennismaking met zo'n zigeunerin resulteerde in een gemene druiper waarmee de Joegoslavische geneesheren geen raad wisten.

De enige maagd in dit smoorhete Andalusische dorp torent hoog uit boven een krioelende mensenmassa. Ik betrap mij er op dat ik het ongepast vind om aan ranzige seks te denken terwijl deze pelgrims in opperste devotie zijn. Mijn spiritualiteit zit in de fles. Ik ben helemaal ontslakt en na een eeuw van geheelonthouding zou het idioot zijn om op een feestelijke dag als deze aan die godvergeten thee te gaan die mij inmiddels de neus uitkomt. Heel bescheiden bestel ik een fles sherry, want dat oogt wat netter dan een eenzame man met een liter brandy voor zijn snufferd.

Mijn moeder waarschuwde mij altijd voor katholieken en nu ben ik omringd door een miljoen van die types. In het speelkwartier sloop ik met wat belhamels naar de Sint Maartenschool en dan brulden wij heel hard: 'Katholieken, elastieken!' Ik mocht niets kopen bij roomse middenstanders en bij NSB'ers. Mama kreeg een hartverzakking toen ik met een katholiek vriendinnetje aan kwam kakken.

Ik wil nu niet aan haar denken met al die drank in mijn mik. Naast mij zit een poepbruin stel. Hij schuift de hele tijd zijn horlogebandje heen en weer en wijst de vrouw op het kleurverschil. Ze lijden aan tanorexia, een pathologisch verslaving aan zonnebaden. Mijn opa zei altijd: een zongebrande huid is vulgair, dan lijk je op een landarbeider.

Ik wring de fles uit en wou dat ik een religieuze ervaring had. Ik woonde jaren in Jeruzalem, maar de Taptoe van Breda raakte mij meer dan alle processies die ik zag in De Gouden Stad.

Zouden die zigeuners niet bang zijn voor de dood? Ze hebben in de regel heel wat op hun geweten. Ik moet uit de zon. Een vriend in Nederland heeft net een hartoperatie ondergaan van zeven uur. Hoelang kan ik nog rondhuppelen als een blije padvinder. Ik bel naar João die op de honden past, maar er wordt niet opgenomen. Je bent een aansteller, fluister ik tegen mezelf, je bent een aansteller, wat kan die beessies nou overkomen? In het slechtste geval slopen ze de kat van de buren.

En dan besef ik het: ik lijd aan heimwee.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden