DSK wacht een kil onthaal

De ex-topman van het IMF en gedoodverfde presidentskandidaat van de Franse socialisten heeft weinig vrienden meer in zijn vaderland.

PARIJS - Op een rode loper hoeft Dominique Strauss-Kahn niet te rekenen, mocht hij zondagochtend inderdaad weer voet op Franse bodem zetten. De Fransen hebben zich de afgelopen weken massaal van hem afgewend. Alsof het seponeren van de strafzaak ook het einde van hun tolerantie betekende.


Zelfs zijn socialistische kameraden namen de afgelopen dagen voorzichtig afstand. Partijleidster Martine Aubry, die tot voor kort steevast haar compassie uitsprak met Strauss-Kahn en diens vrouw, gebruikt nu heel andere woorden: 'Over zijn houding ten opzichte van vrouwen denk ik niet anders dan veel andere vrouwen', zei ze deze week.


Michel Rocard, voormalig socialistisch eerste minister, vermoedt bij DSK zelfs 'een geestelijke afwijking.' 'Jammer dat iemand met zijn talenten zijn aandrang niet weet te beheersen', voegde hij er aan toe. Arnaud Montebourg, een andere prominente socialist: 'Hij moet zijn excuses aanbieden en daarna een tijdlang zwijgen.'


Het is een houding die Strauss-Kahn bekend zal voorkomen. In 2000, toen hij als minister van Economie en Financiën in verschillende rechtszaken verwikkeld raakte wegens fraude (ook toen werd de vervolging niet doorgezet), keerden de socialisten hem massaal de rug toe.


Of Strauss-Kahn het advies van zijn partijgenoten zal opvolgen, dat is de grote vraag. De Fransen verwachten van hem tekst en uitleg over wat zich tussen hem en Nafissatou Diallo heeft afgespeeld in die tien minuten dat ze samen waren in kamer 2806 van het New Yorkse Sofitel.


Zal hij zich na terugkeer laten interviewen door een tv-journaal of door een van de grote kranten? Of duikt hij een paar maanden onder, totdat de grootste nieuwsgierigheid is weggeëbd? Benjamin Brafman, zijn New Yorkse advocaat, raadt hem in elk geval sterk af zijn versie van de feiten te geven.


Want als het er op aan komt, heeft Strauss-Kahn veel uit te leggen. Dat er seksueel verkeer is geweest tussen hem en het kamermeisje, is door laboratoriumonderzoek immers vastgesteld. Hij kan ook vragen verwachten naar wat er acht jaar geleden gebeurd is tussen hem en Tristane Banon, de jonge Franse schrijfster die een aanklacht wegens seksuele geweldpleging tegen hem indiende.


Een kleine troost is misschien het feest dat in Sarcelles wordt voorbereid om zijn terugkeer te vieren. In die voorstad van Parijs was DSK ooit burgemeester. Zijn populariteit is er onaangetast. Een steuncomité haalde 3500 handtekeningen op.


Maar zelfs in Sarcelles schuilt een addertje onder het gras. Marie-Victorine, een zwarte vrouw van inmiddels 35 jaar, bracht deze zomer naar buiten dat ze eind jaren negentig een verhouding met Strauss-Kahn had. Toen hij die verhouding verbrak, deed zij een zelfmoordpoging.


Die affaire is nieuw leven ingeblazen door de vader van het meisje, vroeger militant socialist, die zegt door een linkse wethouder te zijn benaderd met de vraag wat het moest kosten als zijn dochter over de affaire zou zwijgen. Ook die zaak ligt bij de rechter.


Geen rode loper dus voor Strauss-Kahn. Wel mag hij rekenen op een haag van journalisten, die nieuwsgierig zullen zijn naar waar de voormalige topman van het IMF onderdak kiest. Met zijn vrouw Anne Sinclair bezit hij twee riante appartementen In Parijs. Aan de Place des Vosges in hartje Parijs kocht het echtpaar in 2007 voor vier miljoen euro een appartement van 240 vierkante meter.


Aan de westkant van de stad, grenzend aan het Bois de Boulogne, bezitten ze een penthouse, dat in 1990 voor 2,5 miljoen euro werd gekocht. Domicilie kiezen in hun stadspaleis in Marrakech zou waarschijnlijk te veel op een vlucht lijken.


Anne Sinclair heeft haar echtgenoot de afgelopen maanden onvoorwaardelijk gesteund. Haar wacht een heel ander onthaal. Driekwart van de Fransen beschouwt haar als een sterke vrouw, een ruime meerderheid heeft waardering voor haar houding.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden