Droomelftal tjokvol Spanjaarden

Ibrahimovic niet, Silva wel, Pirlo op het middenveld. Na vier weken in Polen en Oekraïne formeert de Volkskrant het ideale EK-elftal.

Doelman

Iker Casillas (31 jaar, Spanje)


Twee jaar geleden ging het onwaarschijnlijk lang over de grote teen van Iker Casillas. Dat kwam door Bert van Marwijk. Die herhaalde in elk interview na de WK-finale dat als de doelman van Spanje een kleinere schoenmaat had gehad, Arjen Robben gewoon tegen hem had gescoord. Je zou ook kunnen zeggen dat alleen een topdoelman in staat is tot zulke reddingen.


Rechtsback

João Pereira (24, Portugal)


Aanvallend ingestelde vleugelverdediger bij wie de verhouding tussen defensieve kracht en opbouwende mogelijkheden mooi in balans is. In een toch al machtige defensie met Pepe, Bruno Alves en Fábio Coentrão bleef hij opvallen.


Centrale verdediger

Sergio Ramos (26, Spanje)


Vier jaar geleden leerde het grote publiek hem kennen als die opvallend sterke rechtsback met de lange haren, in model gehouden door een modieus haarbandje. Bij Real Madrid was hij al centraal gaan spelen en bondscoach Vicente del Bosque liet hem daar ook staan. Samen met Gerard Piqué van Barcelona, allesbehalve zijn vriend, hield hij het Spaanse centrum (in afwezigheid van de geblesseerde Carles Puyol) overeind.


Linksback

Jordi Alba (23, Spanje)


Misschien wel dé ontdekking van dit EK. Hij begon aan het toernooi als linksback van Valencia, rond de halve finale tegen Portugal werd hij door Barcelona vastgelegd. Zijn geweldige sprint in de finale tegen Italië, die de opmaat vormde tot de 2-0, vervolmaakte zijn sterke EK. Kijk nog even naar die oude foto van een jonge Alba, aan de dis met Louis van Gaal.


Rechtshalf

Sami Khedira (25, Duitsland)


Defensieve middenvelder die tijdens dit EK uit de schaduw kroop van zijn veelgeroemde clubgenoot Mesut Özil van Real Madrid. Aan de zijde van Bastian Schweinsteiger, die vaker dan hem lief was te flets speelde, groeide Khedira in zijn rol. Zijn volley tegen de Grieken vatte zijn eigen spel samen: krachtig, vol dynamiek. Hij gaat voorop in elke strijd.


Verdedigende middenvelder

Andrea Pirlo (33, Italië)


Tot de finale in Kiev de meest genoemde speler van het toernooi. Spelverdeler die zich vaak liet terugzakken om van achteruit de lijnen op het middenveld uit te zetten. Briljante pass in de openingswedstrijd tegen Spanje op Di Natale. Knappe vrije trap tegen de Kroaten. Weergaloos tegen de Engelsen en de Duitsers. In de finale lamgelegd door de gegroepeerd verdedigende Spaanse ploeg.


Linkshalf

Xabi Alonso (30, Spanje)


De middenvelder die vrijwel nooit scoort, maar Frankrijk in de kwartfinales op de knieën kreeg met twee doelpunten, was een van de stille krachten van de Europees kampioen. Hij wordt misschien wat minder vaak genoemd als een van de waardevolle middenvelders in de ploeg van Del Bosque, maar zonder Alonso geen balans. Mooie, ingetogen spelende controleur.


Aanvallende middenvelder

Xavi Hernández (32, Spanje)


Is er een Spaanse ploeg, of een Barcelona, denkbaar zonder deze strateeg op het middenveld, met zijn hoge handelingssnelheid, die zoveel goede passes verstuurt? Vier jaar geleden was het zijn pass die de 1-0 van Torres inleidde in de EK-finale tegen Duitsland. Deze eindstrijd bediende hij Alba. Maar Xavi deed zoveel meer, daarvoor kom je alinea's tekort.


Rechtsbuiten

David Silva (26, Spanje)


Favoriete speler van talloze liefhebbers. Misschien de technisch meest verfijnde speler van dit EK. Kappend, draaiend, passerend, passend. Silva werd in mei al landskampioen van Engeland met Manchester City. Een maand later zette hij Spanje op het juiste spoor door in de EK-finale de score te openen met het wellicht mooiste doelpunt van het toernooi: een kopbal na een droom van een aanval.


Spits

Cesc Fàbregas (25, Spanje)


Eigenlijk was er geen spits die dit toernooi boven de rest uitsteeg. Ibrahimovic was geweldig voor Zweden, maar dat land sneuvelde al tijdens de groepsfase. Gómez begon dit EK sterk voor Duitsland, maar viel ver terug. Balotelli was na zijn twee doelpunten in de halve finale tegen Duitsland de meest besproken aanvaller, maar tegen Spanje bleef hij onzichtbaar - net als in te veel andere wedstrijden. Fàbregas maakte juist een einde aan veel discussies door in Kiev zijn beste wedstrijd van het toernooi te spelen.


Linksbuiten

Andrés Iniesta (28, Spanje)


Twee jaar geleden besliste hij de WK-finale, tot groot verdriet van Oranje. In Kiev was hij zondag opnieuw geweldig, nadat hij dat in de voorgaande EK-wedstrijden ook al was geweest. Iniesta gaan wij ons allen nog heel lang herinneren als de speler die symbool stond voor het technisch volmaakte tikkie-takkiespel, eerst onder bondscoach Luis Aragonés (2008) en daarna onder Vicente Del Bosque (2010 en 2012). Het juweel in de kroon.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden