Droogkloot

Ik ben een alcoholist. De gifbeker moet helemaal leeg, want voor het eerst in mijn leven ga ik naar de Anonieme Alcoholisten. Het is de schuld van David. 'Gabber', zei ik tegen hem op Skype, 'droog worden is geen probleem maar droog blijven wel. Ik vrees de terugval. Eén glaasje wijn voor de gezelligheid, dat bestaat niet bij mij. Dat wordt meteen een fust en voor ik het weet sta ik op straat met Afro-Portugezen crack te roken en over Benfica te raaskallen. Is dat een goeie club, die AA van jou?'


David, al jaren lid: 'Het toffe van de AA is dat je je gewoon de kanker mag blijven paffen. Dat deed oprichter Bill Wilson ook, die rookte nog door toen hij al in een zuurstoftent lag.'


'Ik ben ook gestopt met roken, engel.'


'Tuur, ga er gewoon heen en zeg dat je behalve de 12 stappen ook stap 13 wilt maken: seks met een nieuw lid dat korter dan een jaar nuchter is.'


Ik was overtuigd. Er is echter geen Nederlands AA-filiaal in de Algarve, Engelsen zijn enkel leuk om dronken mee te worden en bij Portugese alcoholisten moet ik denken het aan de automaat met trillend apenorkest - compleet met verstelde kleding - die ooit in het Vondelpark stond. Dan maar naar de Anonyme Alkoholiker.


Einigkeit! Dienst! Genesung! De sleutelbegrippen van de Anonieme Alcoholisten klinken in het Duits als een wake-upcall van de Waffen SS. Ik schiet nog net niet in de ganzenpas. Tot mijn verbijstering bevind ik mij in een spiritueel centrum in een Algar-viaans spookdorp. Door de gangen huppelen kwaadaardige kruidenvrouwtjes en zweefteven. Ik moet denken aan dat kiekje van Anja Meulenbelt in een T-shirt met de tekst: I am not an alcoholic. I am a drunk. Alcoholics go to meetings. Op het prikbord hangen mededelingen van de vollemaangroep, de workshop rituele muziek uit de Andes en de cursus sjamaans anusblazen. In het Duits klinkt het allemaal nog erger.


Met lood in de schoenen zoek ik de zaal van de Teutoonse AA. Straks word ik nog aangerand door een kudde naakte Gretchens in een bikramyogazweethut. Dan sta ik in een naar zweet en zaad meurend zaaltje. Een man met een zuurkoolsnor en in knickerbockers zwaait met een bijbel boven zijn hoofd. Jesus, Josef und Maria, ik moet hier weg. Nimmer in mijn leven snakte ik zo naar een borrel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.