Driehuis vindt het maar raar, al die dagjesmensen

Driehuis is in de war, terwijl de bewoners toch heel wat gewend zijn, wat de dood betreft. Het rouwtoerisme heeft het dorp sinds de komst van Pim Fortuyn volledig in de greep....

Het zijn rare dagen, zegt Heinz Stuy, oud-keeper van Ajax en eigenaar van bar bistro Provence. Slager Schaaper, bloemenzaak Arabesque en de uitbater van café Middeloo zeggen het zomaar na.

Sinds de moord op Fortuyn kakelt iedereen als een kip zonder kop door elkaar heen, lijken de verkiezingen belangrijker dan ooit, vallen de partijen van Fortuyn en Melkert uit elkaar en - vooral - is het in Driehuis een gekkenhuis.

In die 31 jaar dat Heinz Stuy hier woont, en dat zijn heel wat begrafenisstoeten bij elkaar opgeteld, heeft hij het nog niet zo druk en rommelig gezien. De andere 18 duizend doden die op de begraafplaats liggen, hebben in ieder geval niet zo veel mensen op de been gebracht. Zeker dertigduizend mensen bezochten inmiddels het graf van de vermoorde Rotterdammer.

Van Stuys alomgewaardeerde Saté Driehuis, die hij persoonlijk marineert en aaneenrijgt, zijn er de afgelopen dagen veel verkocht. Hij heeft, ja zo wil 'ie het wel zeggen, mooie avonden gedraaid. Saté Driehuis doet het goed, maar laten we toch vooral niet overdrijven.

In bar bistro Provence hangen foto's uit zijn glorietijd als keeper van het grote Ajax uit de jaren zeventig. Wie een hand krijgt van Heinz Stuy moet goed opletten. Drie vingers zijn gestrekt, deduim en wijsvinger vormen samen een rondje : drie Europacup-finales met Ajax gewonnen, en nul doelpunten tegen. 'Voetbal is emotie.'

In Driehuis is normaal nooit wat te doen, zegt de nog immer imposante Stuy. Afgezien van de jaarlijkse Home and Garden Fair en de gemiddeld veertien crematies en een enkele begrafenis per dag.

Vroeger rook het nog wel eens raar na een crematie en er zijn bewoners die nog weten van vreemde stoffen op het wasgoed.

Fortuyn woonde van zijn zesde tot zijn achttiende in het door hem gehate Driehuis. Nu is door zijn dood een verkeercirculatieplan in werking getreden, surveilleert er dag en nacht politie (ook op de begraafplaats), zijn straten met dranghekken en rood-witte linten afgezet en staan er overal in het dorp auto's verkeerd geparkeerd.

'Driehuis is een pretpark geworden', zegt een bewoonster. 'Een grote attractie voor met camera's volgehangen dagjesmensen die morgen weer naar Artis gaan. Na het verdriet en de woede blijft de nieuwsgierigheid over en komt iedereen hier naar toe om iets voor zichzelf duidelijk te maken.'

Uit een geparkeerde auto klinkt keihard de zeurstem van Bob Dylan. 'Here comes the story of Hurricane, the man the authorities came to blame. For something that he never done.' Een ten onrechte veroordeelde Amerikaanse bokser wordt gekoppeld aan 'onze Pim'.

Ook de profeet Elijah, in wiens ogen de Rotterdamse professor net als de koning van Babel een door God aangewezen krachtbron was, laat zich voor de poort van de begraafplaats vertegenwoordigen.

Heinrich van Genen, zoals de Puttenhoekse profeet in werkelijkheid heet, voorzag al geruime tijd 'deze gebeurtenissen'.

Hij hoorde het in Puttenhoek al donderen, voordat de rest van de Nederlanders nog maar een flits van het onweer had gezien. Op een speciale website worden de verbanden tussen God, Fortuyn en de 'demoncratie' aan elkaar geregen.

'Het is eindtijd, en dat is de tijd waarin veel openbaar wordt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden