REPORTAGEVakantie in eigen land

Drie weken Mexico was het plan, nu staan ze in de regen op de camping. ‘Het is even omschakelen’

Veel Nederlanders vieren dit jaar noodgedwongen vakantie in eigen land. Hoe bevalt dat? De Volkskrant doet de komende weken verslag vanaf campings en vakantieparken. Deze week: camping De Pekelinge in Zeeland. ‘We zitten in elk geval droog.’ 

Gasten van De Pekelinge proberen hun voortent op te zetten. Beeld Aurélie Geurts

Ze staan op de camping in Zeeland en het regent. Camping, regen. Het zijn geen woorden waarvan ze hadden gedacht dat ze ooit op hen van toepassing zouden zijn. ‘Wij zijn hotelgangers’, zegt Wendy Polhuijs (41) meermaals. ‘Geen campingtypes.’ Bas Polhuijs (49): ‘Zon, zee, dat idee.’

Ze komen uit Lekkerkerk en ze hadden op Curaçao moeten zitten, twee weken lang. Het is door ‘dat hele coronagebeuren’ een midweek Oostkapelle geworden, op camping De Pekelinge. Wendy was getipt over de hotellodges die ze hier hebben. Zwarthouten bungalows, veel glas. Uitzicht op een aardappelveld in bloei.

Voor de zekerheid had ze haar eigen koffiezetapparaat meegenomen, maar de lodge bleek al over een goed apparaat te beschikken. In de badkamer zit zelfs een kleine infraroodsauna. Elke ochtend krijgen ze ontbijt via een luikje aan de achterzijde. ‘Met verse broodjes.’ Wendy glundert. Toch nog dat hotelgevoel.

Alleen die regen. Het is ‘sinds corona’ alleen maar mooi weer geweest, zegt Wendy. Vorige week ook nog: prachtig mooi. Ze gebaart naar de grijze lucht. ‘En nu dit.’

Wendy en Bas Polhuijs bij hun hotellodge in Oostkapelle. Beeld Kaya Bouma

Op vakantie naar het buitenland leek maandenlang uitgesloten. Verre reizen werden verruild voor vakanties dicht bij huis. Inmiddels komen vluchten naar bestemmingen als Mallorca en Kreta weer langzaam op gang, maar veel Nederlanders hebben hun keuze al gemaakt. Ze gaan dit jaar op vakantie in eigen land. 

Dat is terug te zien op campings op populaire bestemmingen als de Veluwe en Zeeland: vele zaten weken geleden al volgeboekt voor de zomer. Ook op De Pekelinge is nauwelijks nog plek.

Het was wel ‘even omschakelen’, zegt Brenda van Heijningen (33), die bij het zwembad zit te wachten op haar beurt om baantjes te trekken. Het oorspronkelijke plan was drie weken rondreizen op het Mexicaanse schiereiland Yucatán met haar man en twee jonge kinderen. Ze hadden alles al geboekt, behalve de vliegtickets. Op elke bestemming zouden ze een paar dagen verblijven. Strand, piramides, rust.

Nu zitten ze in Walcheren, ook een schiereiland. Ze zijn geen kampeerders, toch namen ze maandag hun intrek in de stacaravan van hun collega. 

Ronald en Breda van Heijningen met zoon Vigo en dochter Ziva.Beeld Kaya Bouma

Brenda is operatieassistent in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg. De laatste maanden waren zwaar. Veel overuren. Meehelpen coronapatiënten om te draaien die aan de beademing lagen. Maar het is vooral vanwege haar man Ronald van Heijningen (36), projectmanager bij de gemeente, dat ze hier zijn. ‘Ik zit al veertien weken thuis’, zegt hij als hij langs loopt met hun twee kleine kinderen. Somber: ‘Bij ons op het werk zeggen ze: de tijd dat je naar kantoor ging is voorbij.’

Toen ze hier maandagochtend aankwamen, regende het. ‘Dat was jammer’, zegt Brenda. Daarna hebben ze zich herpakt. Zijn ze naar Mini Mundi geweest. ‘Een soort Madurodam, maar dan van Zeeland.’ Vanmiddag gaan ze naar een kaasboerderij.

Je moet er hier, in de woorden van een andere campinggast, zelf voor zorgen ‘dat je geen slachtoffer wordt van je eigen frustraties’.

Spanje, Italië, Noorwegen. Veel gasten op De Pekelinge hadden ergens anders moeten zitten dit jaar. Eigenaar Twan Vermeulen had het al aan de reserveringen gezien: er komen veel nieuwe gasten naar zijn camping. Minder Duitsers, meer Nederlanders. Meer mensen uit de Randstad.

De Pekelinge is een camping met veel ‘herhaalbezoek’, mensen komen vaak terug. Sommigen al dertig jaar, liefst elk jaar op precies dezelfde plek. De campinggasten kennen elkaar, kinderen sluiten vriendschappen. Dat wordt dit jaar misschien anders met al die nieuwkomers, denkt Vermeulen. ‘Minder een groepsgevoel, mensen blijven meer op hun eigen plek.’ 

Kinderen op camping De Pekelinge. Beeld Aurélie Geurts

Het omzetverlies van het voorseizoen maakt hij niet meer goed, ondanks alle nieuwe boekingen. Wel hoopt hij dat er na de zomer op verjaardagsfeestjes wordt geconcludeerd ‘dat Nederland een prima vakantieland is’. En dat er ‘geen enkele reden is om veertien uur in de auto te gaan zitten om met 40 graden op een kwalitatief mindere camping te zitten’. 

Aan de kwaliteit van de hotellodges zal het niet liggen, zeggen Wendy en Bas Polhuijs. Het ontbreekt ze aan niets. Als ze in de toekomst vaker in Nederland op vakantie gaan, komen ze hier terug. Wendy kijkt naar de lucht. Nog steeds grijs. ‘We gaan normaal niet voor niets naar het buitenland op vakantie’, zegt ze. ‘Dat hebben we deze week maar weer geleerd.’ Bas: ‘Maar we zitten in elk geval droog.’

Niet het slachtoffer worden van je eigen frustraties, dat is de kunst.

EERDER IN DEZE RUBRIEK

Op de camping uitpuffen van de afgelopen maanden. ‘Ik geloof dat we nu op de achttien doden zitten.’


Vakantie vieren betekent dit jaar ook regels volgen. Een combinatie die tot grote boosheid kan leiden. Vooral de zwembadregels tergen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden