Drie keer Sylvie: rood (sexy), wit (slim) en zwart (sterk)

Van Coen Moulijn en een naakte Carice van Houten tot het Engelse gaymagazine Coitus. Ik wil maar zeggen: het gesprek verliep prettig ongecontroleerd.


We hielden een brainstorm over precies de goede splitrun-cover. Dus: hetzelfde blad met twee of drie verschillende covers. Omdat je daarmee met hetzelfde blad twee of drie deeldoelgroepen beter aanspreekt. Voor de mannen van je doelgroep een mannencover, voor de vrouwen een vrouwencover. Cosmopolitan heeft deze maand Sylvie van der Vaart op de cover. Dat is niets bijzonders, want Sylvie gunt elke glossy een keer een leuke maand. Maar er is keus uit drie verschillende Sylvie-covers: Sylvie in rood (sexy), Sylvie in wit (slim) of Sylvie in zwart (sterk). De Amerikaanse glossy GQ brengt in zijn februarinummer 'the 25 coolest athletes of all time'. Niet zo'n cool idee, ook erkende buitenlandse bladen doen soms pijn van plichtmatigheid. Maar op de verschillende covers van dezelfde GQ: Mohammed Ali, Björn Borg, Michael Jordan, noem maar op. Tijdschrift Coitus (fashion, gay) zet 'Bite me' op de cover, je kunt kiezen uit twee verschillende covers, met twee bijna dezelfde boys trouwens.


ZEITmagazine, de wekelijkse bijlage van Die ZEIT, doet niet aan splitrun-covers en toch weer wel. Elke week een echte cover en op pagina 3 een vervolgcover. Op de echte cover bij het thema over afvallen een gezette Duitser, op pagina 3 hetzelfde model minus twintig kilo. Bij het themanummer over emoties: op de echte cover een lachend kind, op pagina 3 hetzelfde kind huilend. Ondertussen is de aanpak bij de lezers bekend en werkt het verslavend - zoals elke goede rubriek.


Linksbuiten


Coen Moulijn? Het einde van de geweldige reeks stoeptegelboeken is in zicht. Na Johan Cruijff, Ard Schenk en Jan Mulder zijn er nog weinig personality's die zo'n vijftien kilo-biografie waarmaken. De serie pruttelt nog wat na met trainer Ernst Happel. Dus: stoeptegelboek met alle keepers van Nederland. Of: met alle spitsen van Nederland. En ten slotte: boek met al die merkwaardige linksbuitens van Nederland. De Harder/Keizer/Rob de Wit/Rensenbrink tot Robben. Met splitrun-cover naar keuze. Bestel het boek met Moulijn op de cover. Of met Van Marwijk.


Film


Toen zei iemand: waarom doen alleen tijdschriften aan verschillende covers? Filmaffiches zijn overal in het hele land hetzelfde. Terwijl filmpubliek uit verschillende doelgroepen bestaat, wordt iedere bioscoopganger op dezelfde manier aangesproken. Overal dezelfde poster van Sonny Boy. Overal hetzelfde Zwartboek-affiche. Wat voor film geldt, geldt voor toneel, musea, literatuur. En cabaret. Cabaretiers, die zijn toch niet saai? Waarom dan overal dezelfde affiches? Plak op stations en in bushokjes, waar je moet wachten, een variant met veel tekst. Toneel: De Drie Zusters van Tsjechov. Splitrun is voor de zusjes uitgevonden! Musea: al maanden zie ik hetzelfde schilderij op het affiche van de Kees van Dongen-tentoonstelling.


Vorige week verscheen het nieuwe boek van Kluun: Haantjes. Keuze uit een witte en een roze cover. Trouwens, waarom zo weinig boekenaffiches búiten de boekwinkel? En dan meteen tien verschíllende, met tien verschillende alinea's uit het net verschenen meesterwerk.


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden