Review

Dreunende heipalen en rockpoëzie in Stage One

Nogal uiteenlopend is op zijn zachtst gezegd de muziekkeuze in de driedelige première Stage One van de topgroep van het Nederlands Dans Theater. Van agressief dreunende heipalen in Salt Womb (van het Israëlische duo Sharon Eyal en Gai Behar) tot de doorleefde rockpoëzie van Patti Smith (tijdens Thin Skin van Marco Goecke). Tussen die donkere klanken in klinkt het cyclische Piano Quintet in a Minor van Camille Saint-Saëns haast romantisch.

Thin Skin.Beeld Rahi Rezvani

Choreograaf Medhi Walerski volgt bijna naadloos de licht verspringende motieven van Saint-Saëns, alsof hij een symfonisch ballet heeft willen maken van Garden. Zo'n lieflijke opzet verwacht je niet bij het moderne Haagse dansgezelschap. In Garden nemen tien dansers een vloeiende reeks nadrukkelijk gebeeldhouwde lichaamsposes aan, telkens in groepjes van drie en vier. Soms schieten ze even terug in een horizontale rij, kortstondig uitgelicht. Maar wanneer hun huidkleurige, seksloze body's opwarmen in een gelige gloed, doen de dansers denken aan de beweeglijke figuren op Henri Matisse's La Danse. Soms delen ze tikjes uit tegen onderbenen, spaarzame speelse momenten, in een verder nogal geordende danstuin.

Gedreun van jewelste

Eyal en Behar vegen daarna je oren schoon, met een gedreun van jewelste. Acht dansers staan als bodybuilders gegroepeerd rond de donkere danser Prince Credell (op de rug gezien als een dirigent). De dansers pompen hun borstkast vol lucht. De lichtval van boven blaast hun krachtige vezels op tot buitenproportionele spierbundels. Met gekromde ruggen, als een groep gorilla's, dreunen ze mee op de zware bas. Ze schokken hun schouders in een gezamenlijk ritme. De razend knap uitgevoerde, samengebalde energie in Salt Womb blijft kleven op het podium, maar ontploffing blijft uit.

Gelukkig opent Stage One met Goeckes reprise van Thin Skin op die tekst van Smith. Gezongen poëzie die razendsnelle bewegingsantwoorden krijgt: intense armmotoriek, messcherp, bedwelmend en bijna verbeten uitgevoerd. Alsof de dansers de tattoos op hun bodystockings met geweld van zich af willen zwaaien.

NDT 1, Stage One door NDT 1. Choreogra fieën Marco Goecke, Medhi Walerski en Sharon Eyal & Gai Behar. 22/9, Zuider strand theater, Den Haag. Daar 24, 28 en 29/9. Tournee t/m 18/10.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden