Dressuur na het wonderpaard T.

Sander Marijnissen is 40, een knokker, ongekend positief en - het belangrijkst - een meer dan behoorlijk ruiter. In Rotterdam rijdt hij zijn eerste grote internationale toernooi.

ROTTERDAM - De ene discussie over het wonderpaard dat niet meer van Nederland is, was nog niet voorbij of de naam van Totilas viel alweer ergens anders. Maar wat zei Sander Marijnissen nadat hij op zijn 40ste had gedebuteerd bij het EK dressuur? Dat het maar eens afgelopen moest zijn met dat gezeur over het verleden.


De ruiter wond zich er in Rotterdam zichtbaar over op. Totilas is nu eenmaal voor veel geld in Duitse handen terechtgekomen, waardoor drie zekere Europese titels Nederland uit handen zijn gevallen. Marijnissen voelde de pijn zelf ook. 'Als Edward Gal Totilas nog had gehad, had ik hier meteen goud met de ploeg kunnen winnen.'


In plaats daarvan moet de ploeg na twee gewonnen EK's de favorietenstatus aan Engeland en Duitsland laten. 'Het is zoals het is', haalde Marijnissen er woensdag zijn schouders over op na zijn eigen oefening.


Die werd met een score van 70,5 procent door de jury aan de voorzichtige kant beloond. Maar niemand hoorde hem klagen. Hij is allang blij dat hij de kans heeft gekregen om in het Kralingse Bos voor eigen publiek een grens te verleggen.


Een ruiter die op zijn 40ste aan zijn eerste titeltoernooi bezig is, zeurt niet. Van het viertal dat de Nederlandse eer moet hooghouden is Marijnissen waarschijnlijk degene die het leven van de zonnigste kant ziet.


Uit de profielen die de ruiters onlangs van zichzelf moesten opstellen voor een gezamenlijke praatsessie, kwam bij hem bovenal het beeld naar voren van een grenzeloze positivo.


'Dat ik hier alleen al sta, dat is toch fantastisch?', deelde hij gisteren zijn enthousiasme met iedereen die het horen wilde. Hij had de moed nooit opgegeven dat hij de Nederlandse kleuren bij een groot toernooi nog wel eens zou verdedigen. 'Anders zou ik hier ook nooit hebben gestaan.'


Achttien jaar lang was hij het vijfde, maar vaker nog het zesde of zelfs zevende wiel aan de Nederlandse wagen. 'De top in Nederland is zo breed. Het is zo moeilijk om er tussen te komen', keek hij op die periode terug.


Er was een samenloop van omstandigheden voor nodig om zijn kansen te laten keren. Natuurlijk, als de paarden van Anky van Grunsven en Imke Schellekens-Bartels in topvorm waren geweest, dan zou hij het EK hooguit als toeschouwer hebben gevolgd. Maar dat hij er niet alles aan heeft gedaan om zijn late doorbraak alsnog te verwezenlijken, kan niemand hem verwijten.


Of hij talent heeft? 'Als je doorzettingsvermogen combineert met aanleg, creëer je vanzelf talent. Voor de rest is het: knokken tot je iets bereikt hebt waarop je trots kunt zijn.'


Elke ochtend schuift hij om een uur of acht de staldeuren in Wijdewormer open, om er om twaalf uur 's avonds mee op te houden. Als eigenaar van negentig paarden is hij al veel verder gekomen dan hij voor mogelijk had gehouden.


Noem hem gerust een atypische ruiter. Marijnissen groeide niet op in een nest waar paarden op één staan. Zijn vader verdiende zijn geld als postbode.


Dus spaarde hij noodgedwongen zijn eerste paard bijeen, nadat hij op zijn 14de de pony's was ontgroeid. Het eerste paard dat hij bereed, behoorde toe aan de buren.


Door goedkope paarden te trainen en ze voor meer geld van de hand te doen, maakte hij naam als ruiter. Marijnissen wist 'van elk paard wel wat te maken.' De 17,5 jaar oude ruin Goedwil die hem gisteren niet teleurstelde, staat al sinds zijn 3de bij hem op stal.


De aanbiedingen op het met afstand oudste paard van het EK wees hij stuk voor stuk af. Het kostte hem een vrijstaand huis en een onbezorgde toekomst. Maar wakker heeft hij er nooit van gelegen.


Als je ergens over twijfelt, wil dat zeggen dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt, is zijn gedachte. 'Ik heb ook nooit willen horen wat ze voor hem over hadden. Goedwil is voor ons thuis nog steeds hetzelfde beest dat we zo jong al op stal kregen.'


De vraag is ook of hij van al die miljoenen gelukkig was geworden. Marijnissen denkt van niet. Hij is geen ruiter geworden om geld met zijn sport te verdienen. Daarom ergert het hem ook dat het in de paardensport slechts om het geld lijkt te gaan.


Alsof ruiters de hele dag languit op de bank liggen. 'Als Matthias Alexander Rath hier kampioen met Totilas wordt, is dat omdat hij de beste is. Niet omdat het paard zo veel geld waard is.'


Nederlandse equipe na eerste dag op de derde plaats

Als de nummer drie van het landenklassement hoopt Nederland vandaag de achterstand op Groot-Brittannië en Duitsland in te lopen. De conclusie na de optredens van Sander Marijnissen en Hans Peter Minderhoud op dag 1 van het EK dressuur: er valt moeilijk iets te concluderen. Met een score van 141,49 procent ligt Nederland een vol procent achter op de Duitsers en zelfs acht procent op de Britten. Alle landen zetten hun beste ruiters vandaag in. Als vanouds wordt het daardoor een kwestie van het wegstrepen van resultaten tegen elkaar.

Nederland rekent erop dat zijn beste ruiter, Adelinde Cornelissen met Parzival, de beste Brit en Duitser (Rath met zijn Nederlandse toppaard Totilas) achter zich houdt. Dat betekent dat Edward Gal op de rug van Sisther de Jeu de vicekopmannen van die landen moet verslaan.

'En dat gaat moeilijk worden', zei Minderhoud na zijn teleurstellende proef (70,9 procent). Met Nadine werd hij in 2008 nog vijfde bij de Olympische Spelen. Gisteren kwam ook hij niet in de buurt van de Britse Charlotte Dujardin en haar paard Valegro (78,8).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden