Dreigende klanken en donkere wolken door bedreigd RFO

Muziek

AMSTERDAM Het zou menig aanhanger van de populistische politiek moeten aanspreken: Fanfare for the Common Man van Aaron Copland. De koperblazers en slagwerkers van het Radio Filharmonisch Orkest (RFO) vertolkten het werk uit 1942 als extraatje tijdens de ZaterdagMatinee in het Amsterdamse Concertgebouw.


De musici wilden met een ludieke actie na de pauze iedereen oproepen tot steunbetuiging aan het Muziekcentrum van de Omroep (MCO) dat door het beoogde nieuwe kabinet met opheffing wordt bedreigd. Het eendrachtige gedreun en getoeter in Coplands muziek weerspiegelde de strijdkracht van het orkest.


Ook na de Fanfare bleven 'donkere wolken' hangen, waar de RFO-cellist Wim Hülsmann in zijn oproep over sprak. Een dreigender uitvoering van de Symfonie nr. 2 van Sibelius was nauwelijks voorstelbaar.


De Finse dirigent John Storgårds (47) maakte van de toch al weerbarstige Symfonie een ongemakkelijk voelende én kwetsbare vertoning. Ferme, rauwe klanken schoven over fragiele passages; puur en pijnlijk tegelijk. Knap dat Storgårds een magistrale explosie kon uitstellen tot het allerlaatste einde.


Bij zo veel zeggingskracht verbleekte het nieuwe Celloconcert van de Fin Einojuhani Rautavaara (1928), dat voor het eerst in Europa te horen was. Het concert dat lyrisch begint en als bijnaam Towards the Horizon draagt, lijkt geen hoogvlieger. Rautavaara, die geroemd wordt om zijn doorgaans directe taal en uitgesproken kale, natuurklanken, laat het eendelige werk te veel kabbelen. Een afwisseling tussen spookachtige geluiden, lieflijke cellomelodieën en grillige akkoorden doet kunstmatig aan, zeker in het langgerekte slot. Speelse levendigheid kwam van de interpreet, de Italiaanse cellist Mario Brunello. Hij verving de zieke Truls Mørk uitstekend tijdens zijn Matineedebuut.


De ouverture Chovantsjtsjina van Moesorgski in een subtiele, dunne instrumentatie van zijn landgenoot Sjostakovitsj vormde een verborgen parel in het programma. Slechts in een paar minuten ontpopte het werk, eenvoudig van structuur, zich tot een fijnzinnige, magische kleurenwaaier.


De 'gewone burger', voor wie de ZaterdagMatinee door radio-, internetuitzendingen en betaalbare entreebewijzen toegankelijk is, mag zijn vingers aflikken bij deze ouverture over een woelige machtsstrijd in Moskou: een onverwacht schone ontdekking.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden