Column

Dramatisch hoogtepunt bestaat alleen in GTST

Een driedubbele hoop ellende in een feestend GTST: alleen in een soap kan zoiets een dramatisch hoogtepunt heten.

Antonie Kamerling en Reinout Oerlemans in Goede Tijden Slechte Tijden. Beeld anp

Het 25-jarige jubileum van Goede tijden, slechte tijden werd gevierd met een knalfuif naar het hart van de ruim anderhalf miljoen mensen die er dagelijks voor gaan zitten: cliffhangers op een Ierse klif en een driedubbele hoop ellende.

'Alle verhaallijnen komen in deze speciale aflevering tot een dramatisch hoogtepunt', had RTL ter verhoging van de feestvreugde laten weten. 'Wie er uiteindelijk het loodje legt, er met kleerscheuren en verwondingen vanaf komt en voor wie zijn of haar leven voorgoed verandert, is te zien op donderdag 1 oktober.'

Qua 'soms geluk en soms verdriet' klonk er een dag eerder al een prelude in het programma Van der Vorst ziet sterren. De gevallen soapster Ferry Doedens, afgelopen zomer als gevolg van een cocaïneverslaving ontslagen bij GTST, wilde één keer zijn verhaal doen. Daarvoor had hij het luisterende oor van Peter van der Vorst uitgekozen, zoals Van der Vorst niet schroomde te benadrukken.

In een decor van Ikea meets Rivièra Maison - Doedens gaf te kennen zijn bank weleens te strijken - mocht Van der Vorst alles vragen over het 'sneeuwbaleffect', zoals Doedens zijn groeiende honger naar het witte poeder treffend resumeerde. Over de gang naar de dealer wilde Van der Vorst bijvoorbeeld weten: 'Hoe is dat, als je bij zo'n figuur aanbelt en zegt: heb je nog wat voor me?'

Inmiddels was Doedens afgekickt en alweer een paar maanden clean. 'Ik voel me goed joh', zei hij tijdens een vaartochtje. 'Ik voel me zó goed, ik voel me gewoon waanzinnig!' En hij zette de lofzang op zijn gemoed nog wat vetter aan: 'Ik zie het heel positief in. Weet je, er is zoveel prachtigs in de wereld. Het leven is te gek joh, het is toch één groot feest?'

Donderdag begon na de jubileumuitzending van GTST de documentaire Antonie Kamerling van Coen Verbraak, die postuum in de ziel van de acteur en zanger probeerde te kijken. Vijf jaar geleden pleegde Kamerling, ooit begonnen als Peter Kelder in GTST, zelfmoord. Zijn zelfgekozen dood is afgelopen jaren bepaald niet onbesproken gebleven. Zijn vrouw Isa Hoes schreef er een boek over.

De film over Kamerling had de subtitel De dood van een vage prins gekregen, naar een quote van een geïnterviewde vriend die hem op die manier typeerde: als een vage, onweerstaanbare jongensprins. Het portret van Verbraak was een geslaagde poging het worstelende karakter van Kamerling in drie kwartier te vangen. Het was ook een poging te bevatten wat niet alleen voor 'het leven is een feest'-aanhangers onmogelijk te begrijpen is.

In interviews had Kamerling geregeld over zijn depressies gepraat. Dan kwam meestal ook de optie van een definitieve uitweg ter sprake. De eenzaamheid die haar broer tegen het einde van zijn leven gevoeld moet hebben, maakte zus Liesbeth Kamerling nog altijd aan het huilen. 'In al die interviews heeft-ie het erover en niemand heeft hem erop aangesproken van: jeetje hé. Dat vind ik heel bizar. Dat je zó naast iemand kunt zijn, terwijl hij zich zó rot voelt.'

Op archiefbeeld, in gesprek met Theo van Gogh over zelfmoord, zagen we het de dode zo verwoorden: 'Voor mijzelf is dat een absolute nederlaag, als ik dat zou doen. Dan heb ik het hier niet gered.'

Alleen in een soapserie kan zo'n verlies een dramatisch hoogtepunt heten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden