Drama zweeft tussen hemel en aarde

Modern vaderschap, mystieke toestanden en robuuste politiemannen: dat zijn de trends op het gebied van televisiedrama. En: West Wing komt terug!...

Je loopt naar school en komt vlak voor de voordeur een leuke nieuwe jongen tegen.

Je werpt eens een verleidelijke blik, betrapt jezelf op spannende fantasieën. En dan stelt hij zichzelf voor als God. Een paar uur later, terwijl je in de rij staat voor een broodje, blijkt ook de kantinejuffrouw opeens met de stem van de Allerhoogste blijkt te kunnen spreken.

Het overkomt actrice Amber Tamblyn als Joan of Arcadia, dochter van een politiechef in een klein dorp, geteisterd door God die in vele gedaanten tot haar spreekt. Joan of Arcadia, met Mary Steenburgen en Joe Mantegna in de hoofdrollen, is een van de vreemdste series die in september het Amerikaanse televisieseizoen openen. En in de loop van volgend jaar waarschijnlijk ook bij ons te zien zijn. De serie past in een trend, want 'er is meer tussen hemel en aarde' is ook het onderwerp in True Calling, over een jonge vrouw die met de doden kan praten, en Wonderfalls, waar het iemand is met een fijn communicatienetwerk met stoelen, muren en lampen.

In Nederland heeft HMG (RTL, Yorin) een eerste optie op de series. Of ze worden uitgezonden is echter nog niet duidelijk; als iets opvalt aan het lijstje van de commerciëlen is het dat er heel veel nieuws op staat, series die nog niet uitgeprobeerd zijn, zelfs niet in thuisland Amerika. Aankoop van tv-drama is een kwestie van 'outputdeals' geworden, contracten tussen grote aanbieders en grote mediacomglomeraten. Zo koopt SBS een vast aantal uren van Warner Brothers en heeft HMG een contract met Fox. 'Daar zit ook een hoop rommel bij', constateert SBS-inkoper Gijs Tulleken, en dat betekent dat het inplannen van passende series tot het allerlaatste moment wordt uitgesteld.

Grofweg kan worden gesteld dat de commerciëlen vooral Amerikaans drama brengen en de publieke omroep vooral Engels drama. Op een paar uitzonderingen na: zo onderhandelt de VPRO over Carnivale, een niet altijd even optimistische kijk op goed en kwaad door de ogen van een gezelschap kermisklanten. En ook het zesdelige Angels in America is een interessant project. Met Al Pacino, Meryl Streep en Emma Thompson in de hoofdrollen, geregisseerd door Mike Nichols en gebaseerd op een stuk van Tony Kushner, die er én een Tony én een Pulitzerprijs voor won. Verder is er goed nieuws voor veertigers: de serie Forty, gemaakt door het team achter White Teeth, met belangrijke rollen voor Eddie Izzard en Joanne Whalley, een cocktail van sex, humor en teleurstelling.

De NPS heeft Luis kunnen losmaken uit de FOX-deal van HMG en kocht ook Babyfather aan, waar de BBC vorig jaar een onverwacht groot succes mee scoorde. Babyfather draait om een groep zwarte dertigers, die worstelen met relaties, kinderen en verantwoordelijkheid.

De omroepen op het eerste net houden het dit jaar redelijk rustig. De KRO zet vrijwel alles op haar detectives, met één uitzondering: BBC's Rescue me!, dat de wederwaardigheden van de redactie van een glossy volgt. Aardig, maar misschien wat al te luchtig, met afleveringen waarin vragen als 'wordt dit de zomer van de plastic slipper?' iets te veel ruimte innemen. Zoiets nieuws kan de AVRO zich dit seizoen niet veroorloven. Daar gaat de zenuwachtige aandacht uit naar de problemen rond The Practice, waar schrijver David E. Kelley een paar maanden geleden stevig huishield door het grootste deel van de cast naar huis te sturen. Voordeel daarvan is wel weer dat nu een rol kon worden toebedeeld aan Basic Instinct-actrice Sharon Stone.

Ook bij de NCRV is sprake van grote namen. Aankoper Ruud Moll heeft drie verschillende slots in de aanbieding, waarbij vooral het period drama de aandacht trekt. Elke zondagavond om 19 uur ruisen de rokken in Pride and Prejudice, The Forsyte Saga (met onder meer Gina McKee, Rubert Graves en Corin Redgrave), Daniel Deronda (Edward Fox en Gretta Scacchi) en het buitengewoon interessante Servants, waarin het gaat over de ambities van het personeel in een groot landhuis in het midden van de negentiende eeuw.

Zaterdagavond laat heeft de NCRV gereserveerd voor wat ze human interest-drama noemt, warm-menselijk met een lichte toets. Daarin krijgen we Two thousand acres of sky, dat bij de BBC inmiddels aan zijn tweede seizoen toe is, en William and Mary, waarin Martin Clunes een begrafenisondernemer speelt die via een relatiebureau op zoek gaat naar de ware liefde. De dinsdag-en donderdagavond vult de NCRV met oude lievelingen als NYPD Blue en The District.

Ook de VARA heeft veel vertrouwds in de aanbieding, naast twee interessante nieuwelingen: Four fathers, dat draait om hét onderwerp van het moment, het moderne vaderschap en hoe mannen dat kunnen combineren met een enigszins acceptabel eigen leven. En dan is er nog Trust van de BBC, dat op papier een doorsnee advocatenserie lijkt, maar door de Engelse kranten niet voor niks Britains anwer to the West Wing is genoemd.

In de VS lijkt drama vooral te draaien om wat na 9/11 nog goed en slecht, belangrijk en onbelangrijk, mooi en lelijk is. In de praktijk wordt er vooral naar antwoorden gezocht via de helden van het WTC, de mannen en vrouwen van politie en brandweer. In hun vak lijken de dilemma's van deze wereld tenminste nog te overzien. Het goede moet gered en beschermd worden, het kwade opgespoord en bestraft. En dus worden tientallen nieuwe politieseries gelanceerd, waarbij opvalt dat in de meeste wordt geprobeerd om behalve een zaak toch vooral de ziel van de speurder te doorgronden. Zo krijgen we in het intrigerende en ongekend mannelijk gemaakte The Guardian te maken met een jonge, arrogante advocaat die ondanks zichzelf betrokken raakt bij de ellende van kinderen die vermorzeld dreigen te worden door het juridische apparaat en het tijdgebrek van de Kinderbescherming. Is Monk een talentvolle politieman die na de dood van zijn vrouw een grote, obsessieve angst voor bacteriën, hoogtes, dieptes en melk heeft ontwikkeld. En raken de hoofdpersonen in Without a trace en Cold case steeds meer onder de indruk van de ellende die ze om zich heen zien.

Een ander deel van de Amerikaanse tv-makers gaat terug naar de bron: de familie. Per slot van rekening ook altijd goed voor moraliteit en liefde die alles overwint. En dus staat ons Eight simple rules for dating my teenage daughter te wachten, I'm with her, All of us, It's all relative over een familie met twee homoseksuele mannen aan het hoofd en ED, dat gemaakt werd door de schrijvers van de Letterman-show en vorig jaar drie Emmy's won.

Allemaal comedy's, overigens, en daarom lijkt de enige serieuze dramaserie over een familie, David E. Kelley's The brotherhood of Poland, New Hampshire een interessanter vooruitzicht. Al was het maar omdat er bijna geen acteur in voorkomt die niet een Oscar-of Emmynominatie op zijn of haar naam heeft staan.

En mocht dat allemaal in de VS niet de kijkcijfers trekken die het voor SBS en HMG maken om uit te zenden, dan nog staat ons tenminste één wekelijks uur van spanning en goed geschreven drama te wachten. Want eindelijk gaat HMG het weer proberen: The West Wing komt terug. Net nu in de VS schrijver Aaron Sorkin en acteur Rob Lowe zich hebben teruggetrokken, krijgt Nederland een nieuwe kans om evenals als de rest van de Westerse wereld verslaafd te raken aan de lastige dilemma's van de Amerikaanse president en zijn toegewijde staf. En kan de kijker beoordelen of die 29 Emmy's en Golden Globes terecht werden uitgereikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.