Douwe Bob en de media zijn innig, maar niet klef

Songfestivalkandidaat Douwe Bob is overal, en even 'buitenmaatschappelijk' als innig met de media.

Beeld anp

Het is deze dagen haast onmogelijk aan Douwe Bob te ontkomen en dus kun je je maar beter volledig aan hem overgeven. Bovendien is het altijd leuk te zien hoe 'echte muzikanten' zich in bochten wringen om leuk mee te doen aan het Songfestival én zich ertegen af te zetten. Zeker als het gaat om zo'n eigengereide artiest als Douwe Bob. De stem, de kuif, de roos op zijn nek - in alles is Douwe Bob ontzettend Douwe Bob.

Zaterdag opende hij zijn eigen bar in Stockholm, met een zelfgetapt biertje, een singalong-uitvoering van Hey Jude en een vlogger van RTL Boulevard die hem succes kwam wensen. Die bar was natuurlijk al een bar en wordt gewoon een weekje geleend aan Douwe Bob en de entourage van AvroTros, maar als symbool is het slim gekozen. Douwe Bob: 'Ik ben een soort van opgegroeid in een kroeg.'

Die kroeg, het uiterst bruine en dus zeer authentieke café Hermes, is ook het decor voor de clip van Slow Down, zijn 'protestsong tegen het snelle leven'. De opnamen waren zaterdag op NPO 3 te zien in de documentaire Douwe Bob, Eyes on the prize. 3FM-dj Annemieke Schollaardt volgde Douwe Bob vanaf het ontstaan van Slow Down in Spanje tot het moment dat hij in het vliegtuig stapte naar Stockholm. In de openingsscène liet Douwe Bob ook de kroeg in zijn eigen huis zien, The Fool Bar, vernoemd naar de bekende designgroep The Fool, waarvan zijn vader Simon Posthuma deel uitmaakte. De kroeg als leidmotief.

Aan de muur hing een poster van Whatever Forever, een eerdere documentaire over Douwe Bob, waaraan de film van Schollaardt, die om onduidelijke redenen af en toe in beeld kwam, niet kon tippen. Waar Whatever Forever bijdroeg aan de mythevorming van Douwe Bob, leek Eyes on the prize vooral onderdeel van de marketingcampagne van AvroTros.

Met Whatever Forever werd een artiest gecreëerd: Douwe Bob, die met zijn vader zijn 'eerste snuifje' nam en ook diens ego had geërfd, aldus moeder. Een jongen van 19 nog maar die zelfromantiserende dingen zei als 'Ik ben belachelijk' en 'Er zit een schoonheid in zelfdestructie'.

De film eindigt met vader en zoon die zichzelf als 'koorddansers' omschrijven, altijd op zoek naar gevaar. Net als criminelen zijn zij 'buitenmaatschappelijk', een woord met maar 638 hits op Google, waarvan een aantal keer uit interviews met Douwe Bob. De term viel ook in de documentaire van Schollaardt, die meereisde naar de afgelegen bossen van Zweden waar Slow Down werd afgemaakt. 'Het heeft hier ook iets buitenmaatschappelijks en dat vind ik altijd wel spannend.'

Vanaf zijn deelname aan De beste singer-songwriter van Nederland tot aan de campagne rond het Eurovisiesongfestival is de relatie tussen Douwe Bob en de media innig, maar ook weer niet te gretig en te klef, want dat is niet cool natuurlijk. Met recht kun je dat koorddansen noemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden