Lezersbrieven

Douchende jongeren zijn verkwistende snotneuzen

De ingezonden brieven van woensdag 24 augustus.

Beeld Mike Roelofs

Uit die douche

Het badritueel van jongeren kan best wat korter (Ten eerste, 23 augustus). Ik heb een eenvoudige remedie tegen excessief lang douchen: voer een progressief tarief in.

Reken bijvoorbeeld voor de eerste 5 minuten 2 euro, voor de volgende 4 minuten 5 euro, enzovoorts met een verder krimpende tijdsduur en stijgend tarief. Vanaf 15 minuten komt er 20 euro per minuut bij.Ook de gebruikstemperatuur kan als variabele worden ingebracht, hoe aangenamer hoe duurder.

Hier ligt een uitdaging voor een student techniek in Delft om hiervoor een slimme, onverwoestbare en verzegelde meter te ontwerpen om dit mogelijk te maken. Goed, ik ben misschien wel wat hypocriet: in de jaren zestig douchte ik de elektrische boiler in mijn ouderlijke woning zonder enig milieubesef leeg, luidkeels nieuwe nummers van de Beatles en Stones zingend.

Dertig jaar jaar later was mijn zoon 16 en begonnen mijn opvattingen wat te kantelen. Nu ben ik nóg ouder en een beetje wijzer en dat zullen ze weten ook, die verkwistende snotneuzen!

Joop Vermeuken, Den Haag

Vermogende ouderen

Op de voorpagina van dinsdag 23 augustus staat een grafiek gemiddeld vermogen, waaruit zou blijken dat 65- plussers gemiddeld 250 duizend euro bezitten. Dat gemiddelde zal wel kloppen, maar het gegeven is verder nutteloos. Als één bejaarde een miljoen heeft en negen hebben 10 duizend euro, hebben ze allemaal gemiddeld een ton. Een dergelijke grafiek slaat dus nergens op.

Persoonlijk heb ik het als 62-jarige niet slecht, maar als ik naar de grafiek kijk, doe ik blijkbaar iets niet goed.

De dunne bovenlaag met het meeste geld zorgt ervoor dat iedereen rijk lijkt.

Bob Huisken, Den Bosch

Nu doorpakken, Krol

Het artikel over Henk Krol en zijn 50Plus en het hoofdartikel van 23 augustus op de voorpagina sluiten mooi op elkaar aan. Ouderen zijn het zat om als betrekkelijk rijke zeurpieten afgeschilderd te worden. Hun papieren rijkdom zit in hun huis. Ik heb nog nooit ergens een smakelijk recept gelezen hoe je bakstenen lekker kunt klaarmaken.

50Plus heeft dat prima begrepen. Nu nog van zijn andere punt een speerpunt maken: marktwerking in de zorg. Cobie Groenendijk ging hem al voor hoe en waarom het anders moet. En in tegensteling tot voor de maatregelen die Krol wil, ligt de financiering van een Nationaal Zorgfonds al klaar op een plek waar het duidelijk niet hoort, 10 miljard reserves bij de ziekenkostenverzekeraars.

Er zijn zoveel mensen ontevreden over hoe de zorg nu georganiseerd is, dat in maart de Kamerzetels niet aan te slepen zullen zijn voor wie zich daarvoor inzet.

B. van Bloemendaal Bos, Veendam

Hè hè, dat hebben we gehad

Interessant artikel in V van 23 augustus over uitgerust terugkomen van vakantie. Het voortgezet onderwijs telt in Nederland zes weken schoolvakantie. In praktijk zijn dit er minimaal acht, plus nog een aantal 'rommeldagen' voor de vakantie. Hoezo uitrusten? In mijn naaste omgeving ken ik niemand met meer dan drie tot vier weken vakantie in een heel jaar (uitgezonderd mensen die in het onderwijs werken). Voor mij (en met mij denk ik vele andere ouders) begint het grote uitrusten (of de zaken weer een beetje gestructureerd aanpakken) volgende week als de scholen eindelijk weer beginnen en de kinderen niet acht weken lang 24/7 thuis zijn.

Mijn voorstel: voor scholieren maximaal drie weken zomervakantie en, buiten de toetsenweken om, de optie om twee tot drie keer per jaar een week vakantie op te nemen. Met de mogelijkheden van digitale leermiddelen is het prima te doen om lessen in te halen zonder daarvoor in de schoolbanken te moeten zitten. En: werken docenten nu echt zoveel harder dat zij zes weken (doorbetaalde) vakantie nodig hebben in de zomer?

Hans van der Woerd, Zwolle

Waar blijven de schrijvers?

Martin Sommer laakt de verengelsing van Nederlandse universiteiten die zo de Nederlandse taal en cultuur verzwakken. Professor Willem B. Drees (Tilburg 'University') verdedigt het Engels in de 'humanities' (de Nederlandse term 'humaniora' of 'geesteswetenschappen' negerend), met de bekende argumenten en noemt de verengelsende universiteiten toch 'de hoeders van de Nederlandse taal'. Het bekende verweer uit het bekende kleine kringetje. Het wachten is op een reactie uit andere hoek. Martin Sommer eindigt zijn artikel immers met: 'Waar blijven de Nederlandse schrijvers met hun protest?'

F. Bakker, Nijmegen

Leve het Engels

Met afgrijzen las ik zaterdag Martin Sommers aanklacht tegen de verengelsing van het universitair onderwijs. Mag ik Sommer eraan herinneren dat op de universiteit wetenschappelijk onderwijs wordt gegeven? Aangezien de wereldwijde voertaal van de wetenschap Engels is, zou hij juist blij moeten zijn dat onze studenten die taal zo goed leren beheersen. Niet alleen bij de bètavakken, waar studenten zo vroeg mogelijk beginnen met het lezen van de universeel Engelstalige primaire bronnen, maar ook bij de humaniora. In welke taal denkt Sommer dat filosofische handboeken geschreven zijn?

Met ongepaste trots verwijst hij naar de Sorbonne, waar de lokale taal tenminste hoogtij viert. Laten we alsjeblieft geen voorbeeld nemen aan de behoudzuchtige Franse academie. Toen ik een halfjaar aan een ander Parijs instituut onderzoek deed, was de voertaal in dat lab Engels, simpelweg omdat er ook collega's uit Zuid-Korea en de Verenigde Staten werkten. Het enige probleem was het erbarmelijke Engels van sommige Franse studenten. Ik snap Sommers zorgen over taalbeheersing in ons land. Maar we bewijzen onze cultuur geen dienst door universitair onderwijs in een Nederlandse dwangbuis te persen. De wetenschap zoekt altijd naar een lingua franca. Dat is geen complot tegen de natiestaat, maar een bewijs van professionaliteit.

Jeroen van Baar, Radboud Universiteit Nijmegen

Daarom geen bamboe

In de lofzang over bamboe wordt de vraag gesteld waarom niet heel Afrika vol staat met bamboe. Daar ben ik tijdens mijn werk in Noord-Togo achter gekomen. Niemand wilde bamboebosjes in de buurt van huizen: het zijn perfecte schuilplaatsen voor slangen en de gebruikelijke manier van onderhoud, jaarlijks branden, werkt niet bij bamboe. In Noord-Togo bestaat trouwens een lokale bamboevariant die erg goed is aangepast aan het lokale klimaat en die geschikt is om mee te bouwen.

H. Lagerwerf, Wageningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden