ProfielNicole Hoevertsz

Doortastend, onkreukbaar en enthousiast over die indrukwekkende organisatie, het IOC

De op Aruba geboren Nicole Hoevertsz is nu vicevoorzitter van het Internationaal Olympisch Comité. Ze doorliep het hele traject van 'duetzwemmer’ naar het bestuur van het IOC, bleek niet gevoelig voor corruptie, is fair, enthousiast, sterk en kent haar dossiers. Is zij de toekomstige voorzitter? ‘Als het zo moet zijn, dan is dat oké.’

Nicole Hoevertsz, hier voor het Los Angeles Memorial Coliseum. Iemand die ‘staat voor haar mening en niet van de wijs is te brengen’. Beeld AP
Nicole Hoevertsz, hier voor het Los Angeles Memorial Coliseum. Iemand die ‘staat voor haar mening en niet van de wijs is te brengen’.Beeld AP

De eerste elf jaar, als vertegenwoordiger voor Aruba, viel Nicole Hoevertsz binnen het Internationaal Olympisch Comité hooguit de insiders op. Maar vanaf 2017 veranderde dat. Zij trad toe tot het vijftienkoppige hoofdbestuur en kreeg een aantal opvallende en verantwoordelijke klussen naar zich toegeschoven. Woensdag is ze benoemd tot vicevoorzitter van het IOC, haar naam klinkt nu al als mogelijke opvolger van de Duitse IOC-voorzitter Thomas Bach.

Maar eerst het vicevoorzitterschap. Een van de zaken die sterk voor Hoevertsz spreken, is dat zij geheel vrij heet te zijn van de corruptie waarmee zo veel van haar vermaarde voorgangers zijn geassocieerd. Nicole Hoevertsz (57), een op Curaçao en in Nederland opgeleide juriste, staat bekend als onkreukbaar. Maar ook als iemand die ‘staat voor haar mening en niet van de wijs is te brengen’. Fair, enthousiast, sterk, en kenner van alle dossiers.

Hoevertsz is geboren en opgegroeid in Oranjestad, de hoofdstad van Aruba. Een eiland, dus omringd met heel veel water. Maar dat kinderen leren zwemmen, was en is er niet vanzelfsprekend. Een openbaar zwembad bestond in haar jeugd niet. De jonge Nicole maakte haar eerste serieuze slagen niet in de Caribische Zee, maar in de zwembaden van de toeristenhotels. Zij kreeg er les in wat toen ‘waterballet’ heette.

De eerste keer dat zij actief kennismaakte met het internationale sportspektakel was in 1984, toen zij als ‘duetzwemmer’ in Los Angeles uitkwam voor de Nederlandse Antillen. Van een medaille kwam het niet. Maar de liefde voor de Spelen, die zij al in de jaren zeventig zei te hebben, is daarna gegroeid. Voor de zwemmers van Aruba is Hoevertsz zelf ook coach geweest.

De doorbraak bij het IOC was haar benoeming tot het hoofdbestuur. Als Arubaan kon zij er niet alleen de kleinere (eiland-)landen vertegenwoordigen, net als haar collega van Fiji, maar ze kreeg ook snel al een aantal zware taken toegeschoven. Zo leidt zij de commissie die de voorbereidingen doet voor de Zomerspelen in Los Angeles van 2028.

Hoevertsz was ook de voorzitter van de zogeheten implementatiecommissie voor de deelname van Russische sporters aan de Winterspelen van 2018 in Zuid-Korea. Het Russisch Olympisch Comité was na alle dopingschandalen geschorst. Maar individuele Russische atleten konden een uitnodiging krijgen. Nicole Hoevertsz bemoeide zich tot in detail met de gevoelige zaak, en zo kwamen bij de opening in Pyeongchang de Russische sporters zonder hun vlag binnen achter een bord met daarop ‘Olympische atleten van Rusland’.

De vriendelijke, zeer wellevende, maar ook onverzettelijke Hoevertsz heeft met deze precaire klus niet alleen haar kennis van sportdiplomatie verfijnd, maar ook haar visitekaartje voor haar verdere carrière afgegeven. Het is nog vroeg, maar de vraag naar haar ambitie voor de allerhoogste IOC-positie is al eerder gesteld. ‘Als het zo moet zijn, dan is dat oké’, was haar rustige antwoord in een interview in 2019. ‘Als het niet zo is, is het ook goed.’

Van atleet tot IOC

Wat haar in haar nieuwe positie als een van de vier vicevoorzitters uniek maakt, zo laat Hoevertsz schriftelijk aan de Volkskrant weten, is dat zij ‘het hele traject’ zelf doorlopen heeft, van atleet en coach tot uiteindelijk het IOC. Daarbij wil zij niet alleen de kleinere sportorganisaties steunen, maar uitdrukkelijk ook de individuele atleten. Kernwoorden hierin zijn voor Hoevertsz gelijkheid, respect, verantwoordelijkheid, en goed en ‘integer’ bestuur.

Dit alles kan beter, zo valt dus indirect op te maken. Maar Hoevertsz is een loyale teamspeler, die zich niet tot openlijke kritiek laat verleiden. Niet voor niets noemt zij het IOC ‘een indrukwekkende organisatie’ van zo’n vijfhonderd mannen en vrouwen die hun werk ‘heel erg goed’ doen. De afgelopen jaren heeft zijzelf aangegeven en bewezen ook het ‘merk’ Olympische Spelen, een miljardenindustrie met vertakkingen binnen multinationals en zeker ook de internationale televisiewereld, bijzonder trouw te zijn.

Een punt dat Hoevertsz niet expliciet noemt maar wel van belang is, is het vaak geschonden imago van het IOC als organisatie met bestuurders die bij de toewijzing van Spelen gevoelig blijken voor corruptie. Nicole Hoevertsz zegt zelf dat haar nooit geld is aangeboden voor haar stem en is daarvan door helemaal niemand ook ooit beschuldigd. ‘Blijkbaar straal ik uit dat ik daar niet ontvankelijk voor ben’, zei ze daarover in een interview uit 2018.

Tot slot, ‘dat spreekt voor zich’, hoopt zij het volledige team van haar eigen Aruba te kunnen blijven aanmoedigen. In Tokio doen dit jaar drie sporters van het Caribische eiland mee, onder wie twee zwemmers. Publiek is bij deze Spelen niet welkom, maar als het allemaal doorgaat zal de vicevoorzitter van het IOC vast, al dan niet van achter een mondkapje, even mogen juichen.

3 x Nicole Hoevertsz:

Nicole Hoevertsz mag dan al jaren lid zijn van het Internationaal Olympisch Comité, zij heeft ook meer dan een kwart eeuw gewerkt voor de overheid op haar geboorte-eiland. Tussen 2009 en 2017 was zij secretaris van de ministerraad op Aruba.

Hoevertsz had geluk. In 1986 kreeg Aruba de ‘status aparte’ en kon het als autonoom land binnen het Koninkrijk een eigen Olympisch Comité en afvaardiging krijgen. Sinds 1996 staat het IOC dit enkel onafhankelijke landen nog toe. Atleten van Curaçao en Sint Maarten, autonome landen sinds 2010, moeten daarom kiezen voor Nederland of Aruba.

De dochter van een Limburgse moeder en een Arubaanse vader omschreef zichzelf lange tijd als ‘verlegen’. Tot Hoevertsz naar Nederland kwam en in Leiden haar doctoraal rechten ging halen: ‘Als student in Nederland leer je dat je een mening moet hebben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden