Door het plafond

Wow, wat een kapsels en schoudervullingen. Om de werkende jonge vrouwen te typeren die elke ochtend vanuit Staten Island de pont naar Manhattan nemen, gingen de makers van Working Girl weinig subtiel te werk. Het waren, ook voor die tijd (1988) al, stereotyperingen voor het lagere personeel in de snelle wereld van Manhattan, waar in de dealing rooms van effectenhandelaars en andere beursbedrijven mannen het voor het zeggen hadden en vrouwen maar één functie hadden, in alle denkbare opzichten: een dienende. Regisseur Mike Nichols (The Graduate, Silkwood, Closer) zet de clichés met opzet dik aan om van kantoormeisje Tess makkelijker een heldin te kunnen maken. De ambities van de 30-jarige, ongeletterde Tess reiken verder dan haar mogelijkheden en de adviezen van haar vriendinnen. Dat, en het feit dat ze het hart op de tong heeft, kost haar meerdere malen haar baantje. Wanneer ze als secretaresse onder de even oude Katharine komt te werken, lijkt het tij te keren. Die geeft haar, in woord althans, alle ruimte 'voor tweerichtingsverkeer'. Uiteraard blijkt dat in de praktijk tegen te vallen; dat ondervindt Tess wanneer haar bazin door een ski-ongeluk enige tijd uitgeschakeld is en zij de honneurs moet waarnemen.


Die taak neemt ze serieuzer dan bedoeld, wat een alleraardigste komedie met serieuze ondertoon tot gevolg heeft. Opmerkelijk genoeg laten de makers juist een vrouw de persoon zijn die Tess in de weg zit. Het is hier de man, een dealmaker notabene, die Tess door haar glazen plafond helpt. En zo zitten er meer onmogelijke wendingen in het scenario, die het verhaal toch nog naar het verwachte einde sturen. Maar dankzij vooral het acteren van de drie hoofdrolspelers verveelt Working Girl geen moment. Melanie Griffith, die in die jaren haar hoogtepunt kende, is aandoenlijk als Tess, Sigourney Weaver overtuigend als bitcherige Katherine en Harrison Ford verrassend ingetogen als de helpende en reddende man.


Working Girl (Mike Nichols, 1988)


RTL 8, 20.30-22.45 uur.


Liever verliefd

(Pim van Hoeve, 2003) Film die tot stand kwam toen Jean van de Velde intendant van het Nederlands Filmfonds was en zich sterk maakte voor remakes. 'Jonge regisseurs zijn vaak alleen maar bezig met het herschrijven van hun script. Zo kom je er nooit achter wat ze als filmmaker in hun mars hebben. Dus geef ze een script dat zijn waarde heeft bewezen' Dertiger Pim van Hoeve mocht aan de gang met het script van een Duitse romantische komedie. Zonder pretenties en met enthousiaste acteurs maakte hij een frisse Nederlandse versie, gedragen door actrice Miryanna van Reeden als een in de steek gelaten dertiger die zich voorneemt nooit meer verliefd te worden en in weerwil daarvan al snel valt voor nota bene twee mannen.


Nederland 3, 23.10-00.45 uur.


Lady Chatterley

(Pascale Ferran, 2006) Lange, maar geen minuut vervelende verfilming van een afwijkende eerdere versie van D.H. Lawrences beroemdste roman. Marina Hands maakt van de titelheldin een intrigerende, jonge, wegkwijnende vrouw die zichzelf doet opbloeien met behulp van het lichaam van de jachtopziener van haar landgoed. Behalve dat Hands die transformatie prachtig belichaamt, wordt ze vooral mooi sereen in beeld gebracht, waarbij de natuur - landgoed en jaargetijden - een bepalende en symbolische rol speelt. De maakster trekt de kijker soms ruw weg uit de idylle om hem daarna telkens nog overtuigender mee te voeren in de glimlach die vaster om de mond van Constantine, zoals Lady Chatterley heet, komt te liggen.


ZDF, 00.20-02.25 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden