Door de wandjes klinkt gepraat, gesnurk, gekreun

Wat maak je mee, als net gearriveerde migrant in de asielopvang? Door de ogen van de Palestijns-Syrische Mohannad (38) en zijn gezin kijken we naar het dagelijks leven in tenten kamp Heumensoord in Nijmegen. Deel 3: seks, drugs en opvoeden.

Bewoners van Heumensoord voeren maandag actie voor betere leefomstandigheden. Beeld Marcel van den Bergh
Bewoners van Heumensoord voeren maandag actie voor betere leefomstandigheden.Beeld Marcel van den Bergh

Voor de witte restauranttent stopt een vrachtwagen vol eten. Er rolt een cateringmedewerker uit met een grote aluminium kar met magnetronbakjes. Hij duwt de kar voor zich uit, maar bij de entree van de tent blijft de wagen achter de drempel steken.

Mohannad springt op van zijn stoel. 'Kom jongens', wenkt hij zijn zoontjes van 8 en 9. 'Help eens even mee.' Samen rollen ze de kar richting de keuken.

Zo benut de vader elke kleine gelegenheid om een goed voorbeeld te stellen, hier in het overvolle kamp waar het in de beleving van Mohannad wemelt van de onbetrouwbare figuren.

Even later rijdt zijn 8-jarige zoontje weer op zijn paarse kinderfiets over de betonplaten, een vriendje rent er lachend achteraan. Mohannad kijkt er met gemengde gevoelens naar. Eigenlijk wilde hij zijn kinderen geen fiets geven.

Verantwoording

In het tentenkamp Heumensoord in Nijmegen verblijven 3.000 migranten. Onder hen Mohannad, zijn vrouw en twee kinderen. Ze zijn van Palestijnse origine, maar geboren in Syrië. De laatste jaren woonden ze in Saoedi-Arabië. Omdat hun asielaanvraag nog loopt, wil het gezin nog niet herkenbaar op de foto of met hun achternaam in de krant.

Een joint in hun hand

Hij is als de dood dat hij de controle kwijtraakt over zijn jongens. 'Als ze rondfietsen komen ze in contact met oudere kinderen. Ik heb kinderen gezien van 14, 15 jaar oud met een joint in hun hand. Veel mensen hier gebruiken drugs, marihuana, hasj, pillen. Het probleem is dat kinderen het dan ook gaan doen.'

Maar zijn zoons bleven zeuren, Mohannad ging overstag en dus hebben ze nu een fietsje. Het is toch al moeilijk genoeg om zijn zoontjes bezig te houden hier.

Zo worstelt hij steeds. Hoe kan hij zijn rol als vader vervullen op een plek waar duistere types zo vaak het slechte voorbeeld geven?

Laatst nog, ze hadden de telefoon van zijn vrouw even onbeheerd achtergelaten, aan de oplader in het triplex slaapcompartiment. Vijf minuten later was het ding weg. Gejat. Iedereen kan zo de kamers binnen wandelen, deuren zijn er niet.

Niet veilig

De Nationale Ombudsman schrijft deze week in een kritisch rapport over Heumensoord dat het kamp veel te massaal is, waardoor het er 'per definitie ontbreekt aan rust en privacy'. 'Iedereen kan voortdurend bij iedereen binnenlopen, ook in de slaapzalen. Ook je spullen zijn nergens veilig.'

Mohannad weet dat sommige kampgenoten daar veel over klagen. Afgelopen maandag nog zat er een groep mannen in protest gehurkt voor de ingang van Heumensoord. Hij moet van die demonstraties niks hebben. 'Ze weten niet van elkaar waartegen ze protesteren. De een over het eten, anderen over geld. Weer anderen over hun procedure, of ze willen een transfer naar een andere locatie.'

Mohannad klaagt liever niet. 'Ik heb geen recht om te klagen, ik moet gewoon de regels volgen. No problem.'

Zo probeert hij dus ook zijn kinderen op te voeden. Het gezin van Mohannad is voor het eten ingedeeld in groep A. Dat betekent dat ze om 7.00 uur klaar moeten staan voor het ontbijt. Om 7.45 uur moeten zijn kinderen naar de bus die hen sinds kort naar school brengt.

'Vroeg naar bed en vroeg opstaan'

'Mijn regel is: vroeg naar bed en vroeg opstaan', zegt Mohannad dus ferm. Maar dan liggen ze 's avonds met zijn vieren onder de klapperende tentzeilen op hun stapelbedden - op de overige vier bedden in hun hok W12-6 ligt een Iraans gezin - en dan hoor je buiten muziek en gillende kinderen. 'Mijn zoontjes vragen dan: waarom zijn ze buiten, wat doen ze daar?'

En niet alleen herrie van buiten houdt het gezin uit zijn slaap. De compartimenten worden slechts door dunne wandjes van elkaar gescheiden en zijn van boven open. In tent W12 zijn twaalf 'kamers', dus hoor je er 96 mensen praten, hoesten, snurken, en meer.

'Elke avond zijn er stellen die luidruchtige seks hebben', zegt Mohannad. 'Hoe leg ik dat mijn jongens uit? Die denken dan dat er iemand in de problemen zit. Ik geef ze dan maar snel mijn telefoon en zeg dat ze een spelletje Angry Birds of Subway moeten spelen.'

Vorige week lag er overdag een vrouw te kreunen in de tent. 'Mijn jongste rende in paniek naar de bewaker. Hij dacht dat er iemand werd vermoord.' De beveiliger vertelde het verhaal later aan Mohannad. Die lachte er maar om, wat moet hij anders? 'De bewaker zei tegen mijn zoon: Ga jij maar buiten spelen, dan bel ik intussen de politie.'

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden