Doodgewaand

Met Gladiator blies regisseur Ridley Scott de historische spektakelfilm, tot dan toe een doodgewaand filmgenre, nieuw leven in. Zogenoemde Toga Movies over de klassieke oudheid werden sinds de jaren zestig vrijwel niet meer gemaakt, maar door de enorme bioscooprecette van de film van Ridley Scott grepen producenten weer naar de Loeb Classical Library om bij Herodotus en Homerus te zoeken naar scenario-ideeën. Sindsdien maakte Oliver Stone een film over Alexander de Grote en trok Brad Pitt een rokje aan in Troy. Ridley Scott deed zijn eigen werk nog eens dunnetjes over met Kingdom of Heaven, over 12de-eeuwse kruistochten. Daarna was het wel zo'n beetje klaar, al valt het succes van Game of Thrones, zij het in mindere mate, ook in het gereanimeerde genre te plaatsen.


De grootste troefkaart van Gladiator is hoofdrolspeler Russell Crowe, die de Romeinse generaal Maximus speelt. Hij wordt in het Rome van 180 voor Christus gedwongen als gladiator bloedige gevechten te leveren op leven en dood. Deze verhaallijn heeft vertakkingen richting thema's als liefde, vriendschap, trouw, verraad en familiebanden. Een groots drama als dit moet stromen op alle mogelijke golven van het totaalspektakel en dat doet Gladiator. De beloning kwam met vijf Oscars. Daarmee werd de productie geëerd en ook Hollywoods spektakeltraditie.


Gladiator (Ridley Scott, 2000)

ZDF, 22:15-0:35 uur.

Touchez pas au grisbi

(Jacques Becker, 1954) Mooie rol van Jean Gabin als stijlvolle, ongenaakbare en superslimme gangster Max die op 50-jarige leeftijd begint aan zijn laatste klus en wordt dwarsgezeten door 'collega' Angelo (de debuterende Lino Ventura). In het klassieke verhaal kent Max maar één zwakte: zijn liefde voor René Dary. Op locatie gedraaid op het sfeervolle Parijse Montmartre.


Arte, 20:15-21:50 uur.


The Interpreter

(Sydney Pollack, 2005) Een beetje afgemaakt werd-ie wel in de pers, The Interpreter, de thriller die uiteindelijk de laatste speelfilm zou blijken van de bijna drie jaar geleden overleden Sydney Pollack. Vanwege het rammelende verhaal en de clichés waarmee de film vol zit. Maar The Interpreter barst ook van het vakmanschap. Pollack (toen 70) laveert van de ene klassieke thrillerscène naar de volgende, daarbij even klassiek gebruikmakend van de parallelmontage; niet zelden zit je op het puntje van je stoel.


Pollack stopte in zijn verhaal over een VN-tolk (Nicole Kidman), die denkt te hebben gehoord dat er een aanslag wordt beraamd op een bezoekend staatshoofd, in elk geval drie sterke thrillerscènes. In een van die scènes bevindt zich een bont gezelschap van bedreigden, aanslagplegers en politiemannen in een bus. De politiebaas, machteloos op afstand, heeft eerder in de gaten wat er gaat gebeuren dan zijn mannen ín de bus. In een tweede houdt de veiligheidsman (Sean Penn) de bedreigde tolk uit bescherming in de gaten vanuit een appartement tegenover het huis waar zij woont. Eerder is al geruststellend gezegd dat die constructie rustgevend en veilig is: binnen 50 seconden zijn ze op de plaats des onheils, indien nodig. Die noodzaak doet zich uiteindelijk voor op een regenachtige nacht (slecht zicht!) - waarbij het douchegordijn ook nog een rolletje speelt. De derde proeve van vakbekwaamheid legt Pollack af in en rond de vergaderzaal van het VN-gebouw in New York, waar het staatshoofd gaat spreken terwijl wij zien hoe de aanslag wordt voorbereid.


Meer dan genoeg te genieten dus.


Arte, 1:05-3:05 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden