Dood door chocola

Gezondheidsrages zijn leuk, maar ze moeten niet ten koste van de omzet gaan. Vandaar dat snoepfabrikanten zich in allerlei bochten wringen om hun waar toch 'gezond' te laten heten - minder suiker, minder vet, meer vitaminen en mooiere mineralen....

Hans van Maanen

De chocolade-industrie heeft de weg van de antioxidanten gekozen, de stoffen die ook in thee en rode wijn zitten. Zo verschijnt er elk jaar een flink aantal studies waaruit moet blijken dat chocolade heel gezond is, en gemiddeld eenmaal per jaar halen die de kranten. Dit keer viel de eer te beurt aan een studie van Marguerite en Mary Engler, nog niet eens gepubliceerd in de Journal of the American College of Nutrition, en nu al goed voor koppen als 'Stoffen in chocolade versterken werking bloedvaten' (Scientific American), en 'Chocolade voorkomt bloedstolsels' (Pravda).

Om ergens de humor van in te zien, is enige achtergrondkennis soms noodzakelijk. De gezondheid van het vaatstelsel kan worden afgemeten aan de rekbaarheid van slagaders: die moeten zich goed kunnen verwijden als er plotseling veel bloed doorheen moet. De elasticiteit van de armslagader voorspelt zelfs, tot op zekere hoogte, de kans op voortijdig overlijden.

Normaal gesproken kan de armslagader rond de 10 procent uitdijen: gezonde mensen zitten tussen 5 en 20 procent (en de meting is niet simpel). Rokers komen niet verder dan 3 procent, mensen met hart-en vaatziekten zitten rond de 6 procent, en een nitrobaatje (het 'pilletje onder de tong' bij pijn op de borst) zorgt meteen voor 20 procent vaatverwijding.

Verder moet u weten dat in cacao wel veel antioxidanten zitten, maar dat die goeddeels verdwijnen als er chocola van gemaakt wordt. De firma Mars heeft echter iets bedacht om ze voor de chocolade te behouden, en nu wil het bedrijf weten of de nieuwe Cocoa-Pro de verwachtingen kan waarmaken.

Dus gaven de Californische onderzoeksters 21 gezonde proefpersonen twee weken lang elke dag twee pure Dove-repen van hetzij gewone chocola, hetzij CocoaPro. Na afloop bekeken zij het bloed van de proefpersonen - en warempel, in het bloed van de groep die antioxidanten had gekregen, zaten meer antioxidanten. En er was, zoals gehoopt, ook een 'significant' verschil in de elasticiteit van de armslagader tussen de twee groepen - juist voldoende voor een wetenschappelijk artikel, en meer dan genoeg voor stukjes in de kranten. 'Het opwindende nieuws is dat vaatverwijding toenam in proefpersonen die dit chocoladeproduct aten,' zei Marguerite er voor de zekerheid bij, en daarmee bleef ze nog net binnen de grenzen van de wetenschappelijke ethiek.

Want het scheelde inderdaad: in de anti-oxidantengroep nam de elasticiteit toe van gemiddeld 10,2 naar 11,5 procent. De winst is, met andere woorden, puur rekenkundig. Bovendien vertelt ze er nergens bij dat in de controlegroep, die dus gewone chocola kreeg, de rekbaarheid terugliep van 10,7 gemiddeld naar 9,74 procent. Door deze twee uitkomsten te vergelijken ontstond het 'significante', publicabele effect, maar het werpt toch een ander licht op de bevindingen van de onderzoeksters. Voor hetzelfde geld (het onderzoek van de Englers wordt deels betaald door de cacao-industrie) hadden zij kunnen zeggen dat gewone chocolade levensgevaarlijk is omdat al na twee weken de elasticiteit van de armslagader met maar liefst 8,97 procent vermindert.

Het is weer helemaal niks. Maar de chocolade-industrie zal zeker ingenomen zijn met de wetenschap - en nog meer met de kranten. Over een tijdje mag Mars zijn nieuwe repen gaan aanprijzen als 'goed voor hart en bloedvaten', en kan het verloren marktaandeel worden teruggewonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden