Don Quichote tegen opties

Peter Paul de Vries is onvermoeibaar. De directeur van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) blijft zich verzetten tegen de exhibitionistische zelfverrijking van bestuurders en managers van beursondernemingen....

Xander van Uffelen

In een poging definitief een einde te maken aan buitensporige optieregelingen van topmanagers schreef De Vries op Goede Vrijdag een brandbrief aan Wim Kok. Of de premier de beoordeling van optieregelingen bij wet in handen wil geven van aandeelhouders. De Vries kan dan tijdens de jaarvergadering namens zijn achterban fulmineren tegen voorstellen om opties uit te delen.

De klacht van De Vries tegen opties is terecht. Topmanagers kennen zichzelf wel erg gemakkelijk een optiebeloning toe. Hun jaarsalaris weten ze met deze 'flexibele beloning' flink op te pompen, terwijl elke relatie met de prestaties van een onderneming ontbreekt. Ook als de winstcijfers immers achteruithollen geven de bazen zichzelf een gratis douceurtje, zo bewijzen de recente praktijken bij telecombedrijf Versatel en kabelaar UPC.

Maar de oplossing van De Vries tegen de optiepraktijk is minder doordacht. Twee eerdere wettelijke maatregelen tegen opties sorteren ook nauwelijks het beoogde effect. De belasting op opties weten bedrijven te neutraliseren door meer opties uit te delen of een lagere uitgiftekoers van de aandelen toe te kennen.

Ook de tweede maatregel - meer openheid over optiebeloning - weten bestuurders te omzeilen. Als bestuurders de uitoefening van opties in de 'vrije hand' van een vermogensbeheerder geven, hoeven zij hun optiemiljoenen niet te melden bij toezichthouder STE.

Het nieuwste wetsvoorstel van de VEB - tijdens een aandeelhoudersvergadering stemmen over opties - zal nog minder effect sorteren. Bij een bedrijf als UPC, waarover de VEB zo boos is, heeft moeder UHC een meerderheid van de aandelen. Een openbaar protest van de VEB zal aan de einduitslag van de stemming niets afdoen. De Vries wordt dan een Don Quichote die machteloos vecht tegen de optieregelingen van bedrijven.

De VEB kan bij Kok beter pleiten voor maatregelen die de openheid over opties voor lange tijd garanderen. De premier kan het meldingssysteem uit de Verenigde Staten kopiëren. De voorbeelden van zelfverrijking (Versatel en UPC) zijn immers afkomstig uit de openbare registers van de Amerikaanse toezichthouder SEC. Daar moeten alle bestuurders hun opties aanmelden, ook als ze het beheer in de vrije hand van een vermogensbeheerder geven.

Als van alle topbestuurders bekend is hoeveel opties ze ontvangen, weten beleggers waar ze aan toe zijn. Morrende aandeelhouders kunnen vervolgens met hun voeten stemmen. De verkoop van aandelen raakt bestuurders harder in zijn portemonnee dan een demonstrant op de aandeelhoudersvergadering.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden