Dokterrocker

Hij was de jonge god in Goede Tijden, Slechte Tijden en speelt nu de hoofdrol in Kramer vs Kramer. Rick Engelkes heeft grootse fantasieën: een eigen theater graag.

Dustin Hoffman of Rick Engelkes?

Ha! Dat is wel meteen een enorm dilemma. Dustin Hoffman is voor mij een icoon, een held. Ik heb de filmversie van Kramer vs. Kramer natuurlijk gezien, maar je moet hem absoluut niet proberen na te doen. Ik hoop ook niet dat het publiek bij onze voorstelling die vergelijking trekt. Het zou natuurlijk wel een eer zijn, maar van mij hoeft het niet.'


Kramer of Kramer?

'Dan kies ik voor Kramer, de man in het stuk. Vandaag de dag is het verhaal misschien wel nog actueler dan toen het boek verscheen. Er scheiden nu steeds meer mensen. De mannelijke hoofdrolspeler is eigenlijk heel egoïstisch. Hij is alleen maar met zijn carrière bezig. Daardoor ziet hij de problemen van zijn vrouw niet. Daarmee beginnen alle problemen. Ik herken dat wel een beetje. Dat je hard werkt, je passie volgt en even vergeet dat je thuis ook nog verantwoordelijkheden hebt. Dat je denkt: ach, dat wordt wel geregeld.


'Relatieproblemen vormen sowieso een lijn in veel van mijn voorstellingen. Het is een thema dat me fascineert en waarmee ik zelf ook ben geconfronteerd. Dit soort rollen dwingen je ertoe om ervaringen uit je privéleven te halen. Dat maakt het soms wel heftig. Maar dat is natuurlijk ook acteren; je put uit je eigen ervaring en verbeelding.


'Ik heb twee dochters. Mijn oudste dochter komt zeker kijken bij de première. Dat wordt pittig. Als ik weet dat zij in de zaal zit, dan hoor ik alles wat ik op het toneel zeg veel bewuster. Dat is zeker spannend en ook heftig. Alhoewel, het blijft natuurlijk een personage.'


Dokter Simon Dekker of Rocker Lex?

'Een dilemma tussen een jonge god en een aftakelende rockster... Bedoel je daar iets mee? Ze hebben natuurlijk allebei hun charmes. Ik heb ontzettend veel goede herinneringen aan mijn Dokter-Dekker-tijd bij Goede Tijden, Slechte Tijden. We waren de eerste lichting. Er was nog nooit een soap in Nederland gemaakt. We stapten dus in iets waarvan niemand wist waar het zou eindigen. We kregen alles over ons heen. Kritiek, maar vooral ook alle gekte. De wereld stond op z'n kop. Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat ik dat heb mogen meemaken.


'Maar rocker Lex in Verliefd op Ibiza spelen was ook een leuke ervaring. Die rol past nu beter bij mij. Het is niet zo dat ik mijn baard verf met de mascara van mijn dochter, zoals Lex in de film, maar ik herken wel een paar dingen. Dat het niet altijd leuk is om ouder te worden, bijvoorbeeld. Dat maakt mij soms onrustig. Zeker nu ik de vijftig voorbij ben, merk ik dat ik nog veel wil in weinig tijd. Het leven is kort. Ik zou het nu bijvoorbeeld best leuk vinden om weer in een televisieserie te spelen. Daar ben ik ook mee bezig. Het is allemaal nog niet zeker, maar er loopt iets waarover ik nog in gesprek ben.'


Parijs of Aerdenhout?

'Parijs. Ik heb er in totaal twee jaar gewoond en gewerkt. Na de modeacademie ben ik er een tijdje model geweest. Onlangs ben ik weer terug geweest en naar het buurtje gegaan waar ik ruim twintig jaar geleden woonde. Ik voelde geen heimwee, maar ik liep daar wel rond met een nostalgisch gevoel. Ik woonde bij Montmartre, aan de rustige kant van de trappen. Er was niet veel veranderd, zelfs de telefooncel stond er nog waar je toen francs in gooide. Daar belde ik Jean Paul Gaultier. Of ik alsjeblieft mijn map mocht laten zien.


'Het was in die tijd onvoorstelbaar moeilijk om een woning te krijgen. Het waren kleine en vrij kostbare appartementen. Uiteindelijk vond ik een tweekamerappartement dat ik eerst met mijn zus deelde en daarna met een Zweedse jongen die ook in de mode zat.'


Wilhelmina Kinderziekenhuis of Stadsschouwburg Amsterdam?

'Dat is niet echt een dilemma. In het Wilhelmina Kinderziekenhuis vinden ze het heel fijn als je komt. We hebben een gratis voorstelling verzorgd van de musical Dik Trom. Daarmee hebben we die kinderen een fantastische, onvergetelijke middag gegeven.


De policy van de Stadsschouwburg maakt het heel lastig om er als niet-gesubsidieerd gezelschap tussen te komen. Dat terwijl wij daar graag zouden staan met een aantal producties. We zouden er ook best passen.


'Het is niet dat ik gefrustreerd door het leven ga omdat wij daar niet mogen spelen. Ik vind dat er in een stad als Amsterdam eigenlijk te weinig speelplek is. Als je het vergelijkt met Londen, Parijs, New York... noem maar op, dan hebben we hier vooral kleine zalen. Voor een publiek van vijf-, zeshonderd man kun je alleen in bijvoorbeeld de Stadsschouwburg of het DeLaMar Theater terecht. In de Stadsschouwburg mag je als vrije producent niet staan en in het DeLaMar is de helft van de voorstellingen een productie van de eigenaar, Joop van de Ende.


'Er is dus behoefte aan nog een groot theater in Amsterdam met een zaal voor zeshonderd man. Ik denk er serieus om dat initiatief op te pakken. Daar fantaseer ik over. Ik ben al verder dan fantaseren alleen en hier en daar al gesprekken aan het voeren. Het begint concreet te worden.'


Postkrediet of Rivella?

'Beide reclames zijn gelukkig van heel lang geleden.' Lachend: 'In de reclame van Rivella was ik tenminste nog onherkenbaar! Daar speelde ik een boom. Die andere reclame, dat is een vlaag van verstandsverbijstering geweest. Ik werd in die periode vaak gevraagd voor commercials. Ik zag dat veel anderen het deden en daar ook goed aan verdienden. Die collega's hadden er verder geen last van. En toen kwam postkrediet voorbij en dacht ik: 'Tja, waarom ook niet?' Ik zou er serieus voor betaald krijgen. Echt heel goed. Dus toen heb ik ja gezegd.'


'Het eerste jaar was er eigenlijk niets aan de hand. Dus ik dacht: ik teken voor nog een jaar! Ik had die krabbel nog niet gezet en er kwam een golf van - ja, van wat niet? - over mij heen. Toen heb ik nog getracht om onder die nieuwe reclames uit te komen, maar dat lukte niet. Ik had toen wel even spijt. Dat imago heeft mij nog een tijd achtervolgd. Maar op gegeven moment is het weggeëbd, gelukkig.'


Een goede buur of een verre vriend?

'Een goede buur is leuk, maar een verre vriend is mij toch dierbaarder. Ik begrijp waar je op doelt. Ik had een zakelijk conflict met mijn buurvrouw over een aantal beleggingen in het buitenland. Daar is het een en ander bij misgegaan. Ik wil er niet te veel over zeggen, maar het komt er op neer dat we, na een rechtszaak, hebben geschikt. Het ging om veel geld. Uiteindelijk heb ik er een behoorlijk bedrag op verloren.


'We zijn overigens nog steeds buren en inmiddels groeten we elkaar weer en maken een praatje als we elkaar tegenkomen. Lachend: 'Gelukkig kom je elkaar bij ons in de buurt in Aerdenhout niet zo vaak tegen. Nee, zonder dollen, dit vind ik nog wel belangrijk om te zeggen: als het klaar is, is het klaar. Dan moet je er een streep onder zetten en weer doorgaan.'


Theater: hip of hopeloos ouderwets?

'Helaas gelden beide antwoorden. Het theater is niet überhip, maar het is gelukkig ook niet meer hopeloos ouderwets. Alhoewel er voor veel jongeren nog wel zo'n vleugje omheen hangt. Zij gaan toch liever naar de bioscoop. Een van de belangrijkste doelstellingen van mijn productiehuis is jongeren enthousiast te maken voor het theater. We hebben samen met MTV en later met BNN een paar voorstellingen gemaakt. De laatste voorstelling, Spuiten en Slikken, was echt ongelofelijk leuk. Het was een trip op het toneel. Alleen is het dan jammer dat er niet genoeg publiek komt. Zakelijk was het absoluut geen succes. We hebben er zelfs flink op moeten toeleggen. Daarin moet ik eerlijk zijn.


'Wil je die doelgroep werkelijk in het theater krijgen, dan moet het kaartje net zo duur zijn als een bioscoopkaartje. Onze prijzen waren al laag, rond de 20 euro, maar dat was kennelijk te weinig om er een zakelijk succes van te maken. We hebben er dit seizoen dan ook bewust voor gekozen niets in die lijn uit te brengen. We maken even een pas op de plaats. Verantwoord ondernemen is ook belangrijk voor mij. Maar dat we het nu even niet doen, betekent niet dat het voornemen om jongeren naar het theater te krijgen voorgoed van de baan is. Absoluut niet zelfs.'


Credit: Kramer vs. Kramer is tot en met 18/5 te zien. Tour: kramervskramer.nl/speellijst.html


Extra: cv rick engelkes

1959 geboren in Amsterdam


1982-1985 studeert aan de modeacademie


1985-1988 werkt in Parijs voor diverse modebedrijven


1990-1994 speelt Dokter Dekker in Goede Tijden, Slechte Tijden


2000 begint het productiebedrijf Rick Engelkes Producties


2013 is te zien in Verliefd op Ibiza en speelt samen met Pia Douwes in Kramer vs. Kramer


Rick Engelkes is getrouwd met Annemarie Paol en heeft twee dochters: Teddie van 14 en Lee van 8 jaar.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden