Doet voorlezen uit dit boek kinderen echt goed slapen?

Is Het konijn dat in slaap wil vallen echt het meest slaapverwekkende boek ooit?

Beeld Tom Zaunbr000

'Pas op! Doe dit nooit in de buurt van iemand die een voertuig bestuurt!' Het is een ongebruikelijk begin van een kinderboek, maar het staat er echt.

Het konijn dat in slaap wil vallen - internationale bestseller, nu ook verkrijgbaar in het Nederlands - is geschreven om kinderen makkelijker in dromenland te brengen. De titel verraadt al waar het verhaal over gaat, maar het opmerkelijkst zijn toch wel de leesinstructies op de eerste pagina.

Voorlezers dienen vetgedrukte tekst te benadrukken. Schuin-gedrukte tekst moet juist langzaam en zacht worden uitgesproken. Staat een woord tussen haakjes? Dan wordt de voorlezer geacht uitbundig te gapen.

Deze methode, bedacht door Carl-Johan Forssén Ehrlin, zou zelfs de drukste dreumesen in no time knock-out moeten krijgen. Ehrlin schoot zijn zelfhulpboek met de bekende drietrapsraket de bestsellerlijsten in.

1.Kies een onderwerp waar veel mensen mee worstelen. ('Hé', denkt de potentiële lezer. 'Dit is iets voor mij.')

2.Kom met een onconventionele oplossing voor het probleem. ('Huh? Dit klinkt nieuw, zou het werken?')

3.Strooi kwistig met tevreden recensies van lezers en aanbevelingen van pseudo-experts. ('Wow, als zoveel mensen enthousiast zijn...')

Maar dan de vraag: werkt die Zweedse konijnentruc? Op de achterflap staat vetgedrukt - benadrukken! - dat therapeuten en psychologen de voorleesmethode aanbevelen. Maar hoe hard ik ook zocht: ik kon nergens wetenschappelijk bewijs vinden.

Sterker: een recent hoe-kalmeer-ik-kinderen-experiment, suggereert juist dat praten niet de beste manier is. Onderzoekers van University of Montreal lieten baby's tussen de 6 en 9 maanden oud luisteren naar geluidsopnames van een vrouw die zij niet kenden. De ene keer sprak de vrouw, de andere keer zong ze.

Wat bleek? Tijdens het zingen bleven de kinderen gemiddeld negen minuten rustig, versus vier minuten bij praten, ook als de vrouw op een hoge babytoon sprak.

Forssén Ehrlin lijkt zich overigens bewust van het wankele fundament van zijn leesmethode. Bij de Frequently Asked Questions op zijn website schrijft hij: 'Als je kind het raar vindt dat je woorden benadrukt of langzaam leest, schakel dan over op normaal lezen.'

Ik zou daaraan willen toevoegen: niks mis met een verhaaltje voor het slapengaan, maar ga je kind alsjeblieft niet net zolang voorlezen tot het in slaap valt. Een kind moet tenslotte leren zelfstandig in slaap te vallen. De continue aanwezigheid van een gapende en traag lezende volwassene naast het bed lijkt me een slecht idee. Behalve dan voor Carl-Johan Forssén Ehrlin: die wordt slapend rijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden