Dodelijk saai

De Amerikaanse rockband Live probeert al enkele albums lang vergeefs hun doorbraakplaat Throwing Copper (1994) te evenaren. Of door het maken van getrouwe kopieën waarop de groep nog eens laat horen erg goed R....

Gijsbert Kamer

Behalve Nederland, waar men de groep op wonderbaarlijke wijze in de armen heeft gesloten om ze naar het zich laat aanzien nooit meer los te laten, zijn steeds minder afzetmarkten nog te porren voor deze derivaat-rock, vooral de Amerikaanse niet.

Maar voorman Ed Kowalczyk laat het er niet bij zitten. Op zijn nieuwe plaat, zo liet hij in diverse interviews weten, klinkt hij weer net zo spontaan en direkt als op Throwing Copper. Of al die miljoenen kopers van die plaat dus ook maar even naar de winkel willen rennen voor Birds Of Pray (een plaat met een even lelijke titel als vormgeving, maar dat terzijde), want Live is weer terug bij af, aldus Kowalczyk.

Inderdaad, alles klinkt bekend. Een obligaat rockertje hier, een temerige aanstekerballade daar en voor de rest veel veilige van elk scherp randje ontdane deuntjes die in de jaren zeventig nog onder de noemer FM-rock werden geclassificeerd. De productie klinkt uiterst clean en onwaarachtig: rock 'n' roll ontdaan van elke zweetdruppel en emotie.

In Nederland zijn we daar dol op (zie Venice), dus mocht het opnieuw in eigen land niet meer lukken dan kunnen ze (opnieuw: zie Venice) hier nog tot in het einde der dagen hun dodelijk saaie muziek ten gehore brengen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden