Dode bomen

Wat leren portretten van gebruikte en gedumpte kerstbomen ons over het leven? Fotografe Lauren Hillebrandt ontfermt zich over de resten van kerst.

Agossie, denk je bij het zien van Lauren Hillebrandts foto's van aan de straat gezette kerstbomen. Wat aandoenlijk. Of laat ik alleen voor mezelf spreken: dat denk ik. Bij afgedankte matrassen heb ik dat ook, kundig gecollectioneerd op nl-nl.facebook.com/Nothingelsemattress, geestige url. De menselijke gewoonte aan alles, menselijke emoties toe te dichten. Lieve, schattige, sneue, gedeprimeerde boompjes. En je ziet nog iets onnoembaarders. Wat is exact het tegenovergestelde van verheugen? Nasomberen? Niet helemaal, daar zit het element terugkijken niet genoeg in. Melancholie? Ook niet precies. Nee, dít is het precies, deze foto's: het residu van een paar weken voorpret, verkneukelen, met opgetuigde kerstboom proberen een gevoel bij de kladden te grijpen dat er nooit helemaal is. Hillebrandt is met haar werk op zoek naar de lichte absurditeit van het dagelijks leven, zegt ze op haar site (laurenhillebrandt.com, aanrader, inclusief kerstbomen!). Wat slaagt ze daar toch goed in. Chris Buur


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden