Djokovic wil nu ook voor overleden gids winnen

PARIJS - Vlak voor Roland Garros had de Servische tenniscoach Jelena Gencic haar bekendste oud-pupil nog op het hart gedrukt dat hij een missie had in Parijs. Toen Novak Djokovic zaterdagavond hoorde dat zijn leermeesteres op 76-jarige leeftijd was overleden, barstte hij in tranen uit. Maandag verklaarde Djokovic Roland Garros ook te willen winnen voor de vrouw die hij als zijn tweede moeder beschouwde.


Zaterdag had het team rond de Serviër besloten om hem pas na zijn driesetter tegen Dimitrov in te lichten over de dood van zijn ontdekker. 'Een verstandig besluit', zei Djokovic. 'De schok was zo al groot genoeg.'


Overmand door emoties meed de nummer 1 van de wereld de media. Na zijn moeizame zege in vier sets (4-6, 6-3, 6-4, 6-4) op de Duitser Philipp Kohlschreiber bracht Djokovic in de perszaal van Roland Garros een indrukwekkend eerbetoon aan Gencic, de architect van het Servische toptennis.


Zij had Novak als jochie van zes jaar gescout tijdens een clinic in Kopaonik, in de Servische bergen bij Montenegro, waar zijn ouders een restaurant hadden. Gencic had Monica Seles en Goran Ivanisevic in hun jeugd geadviseerd en ze herkende onmiddellijk zijn exceptionele talent. 'Het was haar gave om de potentie in het kind te zien.'


Talloze generaties wees ze de weg, vertelde Djokovic. 'Het belang van goede trainers voor jonge kinderen wordt nog wel eens onderschat. Maar juist die eerste fase is cruciaal voor je latere ontwikkeling. Tussen 6 en 14 jaar wordt de basis gelegd voor je spel. Het is belangrijk om de coach te vinden met de juiste kennis.'


Gencic was onder de indruk van de gedrevenheid van de kleine 'Nole', vertelde ze in 2010 aan The New York Times. 'Toen ik hem als jongen van 11 vroeg wat zijn doel was, zei Novak zonder aarzelen: ik wil nummer 1 van de wereld worden. Ik geloofde toen al dat het hem zou lukken.'


Hij veroverde de tenniswereld, mede door de wijze lessen van Gencic, die hem ervan overtuigde niet te kiezen voor de eenhandige backhand van zijn idool Pete Sampras. Maar ze was tevens een gids in een helse periode. In de jaren negentig was de tennisbaan voor kinderen als Djokovic een bunker tijdens de burgeroorlog in het voormalige Joegoslavië.


Bombardementen

Ze zocht bewust plaatsen om de trainen die net waren getroffen door de bombardementen van de NAVO. 'Dan wist ik zeker dat het de volgende dag veilig was. Mijn huis trilde dagelijks op zijn grondvesten, mijn zus is zwaargewond geraakt bij een bombardement en later overleden. Maar spelende kinderen denken niet aan bommen.'


De coach liet Djokovic ook een andere wereld zien. Gencic las met Novak de gedichten van Poesjkin en luisterde met hem naar klassieke muziek. Tsjaikovksi's Ouverture 1812 volgde volgens haar het ritme van een tennispartij. 'Het begint rustig en dan gaat het harder en harder.' Ze hield haar pupil voor dat hij bij tegenslagen op de baan moest denken aan de euforie bij het luisteren naar Tsjaikovski.


Djokovic koesterde de geborgenheid bij de mentor, die zo in hem geloofde. 'Ik voel nu de verantwoordelijkheid om haar werk voort te zetten. Jelena werkte met kinderen van 5 tot 12 à 13 jaar. Ze wijdde haar leven aan die generatie van nieuwe tennissers. Gencic is nooit getrouwd geweest, ze had zelf geen kinderen. Tennis was alles wat ze had in haar leven.'


Hij spiegelde zich aan haar innerlijke kracht. 'Jelena was ingetogen en wist precies wat ze wilde. Tijdens haar carrière als handbalster en later als tenniscoach liet ze nooit haar zwakke kant zien.'


Gencic leed aan borstkanker, maar negeerde de gevolgen, aldus Djokovic. 'Ze overleefde die ziekte. Vorige week gaf Jelena nog les aan kinderen. Of ze nu geblesseerd was, ziek of ongelukkig; ze hield het verborgen. Altijd probeerde Jelena positief te zijn en te glimlachen, dat gevoel trachtte ze op iedereen over te brengen.'


Vorig jaar was de Serviër tijdens de Masters in Monte Carlo mentaal gebroken nadat zijn opa Vladimir was overleden. 'Het doet pijn om afscheid te nemen van mensen, die zo dicht bij je staan. Maar ik heb er van geleerd. Nu Jelena er niet meer is, herinner ik me vooral de mooie momenten. Ik speel voor haar met een glimlach op mijn gezicht.'


Voor Roland Garros had Djokovic haar nog gebeld. Hij wist wat ze ging zeggen over de grandslamtitel, die nog in zijn verzameling ontbreekt. 'Ze was open en eerlijk. Ze zei: focus op je taak, dit wordt jouw toernooi. Ze inspireerde me als vanouds met haar woorden. Ik moet Jelena nu eren door ook haar droom te realiseren. Ik ben gemotiveerder dan ooit om Roland Garros te winnen, ook voor haar.'


PRIMEUR WAWRINKA

Voor de eerste keer in zijn carrière bereikte de Zwitser Stanislas Wawrinka de kwartfinales op Roland Garros en zijn fenomenale duel met de Fransman Richard Gasquet was dé partij van het toernooi. Op Court Suzanne Lenglen heerste een ware Davis Cupsfeer tijdens de 'Battle of the Backhands' tussen de 28-jarige Wawrinka en de twee jaar jongere Gasquet. In vijf heerlijke sets werd een ode gebracht aan de schoonheid van de eenhandige backhand, het wapen van zowel Wawrinka als Gasquet. De marathon van 4 uur en een kwartier verdiende geen verliezer, omdat de heerlijke rally's veelal door een winner werden beslist. Wawrinka sloeg de meeste (92) en boekte na een 2-0-achterstand in sets alsnog een heroïsche zege: 6-7, 4-6, 6-4, 7-5, 8-6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden