Dj'en en dansen in een sloopflat

Creatieven uit het Utrechtse Kanalen-eiland organiseren 'supercreatieve middagen' voor kinderen uit de wijk. Spinnen zoeken bij de bontgekleurde flats.

UTRECHT - Met een vergrootglas heeft de tienjarige Loubna een oorwurm gevonden in het gras. Ze stopt het insekt in een doorzichtig doosje. Emine laat trots de acht kleine spinnetjes zien die ze heeft gevangen.


De workshop 'Beestjeslab' blijkt populair onder de voornamelijk Marokkaanse kinderen die deze middag bezig zijn in een grote binnentuin in Kanaleneiland. Tussen de bontgekleurde, vervallen flats stelt begeleidster Charlotte van der Horst een jongen gerust die bezorgd had geïnformeerd of de diertjes straks wel weer worden vrijgelaten.


Van der Horst is een van de tijdelijke bewoners van een woonblok midden in Kanaleneiland, een Utrechtse wijk met merendeels Marokkaanse bewoners. Zo'n vijfhonderd kunstenaars, zelfstandig ondernemers en studenten zijn ingetrokken in de acht flats die op de slooplijst staan. Eiland 8 is de zo ontstane creatieve gemeenschap gedoopt.


De tijdelijke bewoners organiseren er deze zomervakantie zes 'supercreatieve' middagen voor de buurtkinderen. Ze kunnen er knutselen en dansen, maar ook in een film spelen of leren dj'en.


De opkomst valt de eerste middag met ruim dertig kinderen een beetje tegen, de tweede dag, donderdagmiddag, is het drukker. Maandag was de regen spelbreker. De workshopgevers gaan zelf maar de wijk in om potentiële deelnemertjes van straat te plukken. Dj Alwin heeft zijn handen vol aan een groepje hyperactieve en weinig geconcentreerde jongens van rond de 12 jaar. Ze zijn eigenlijk te jong om te leren mixen, maar de pubers tot 17 jaar, expliciet uitgenodigd, komen niet opdagen.


Veel creatieven moesten vooraf wel even slikken bij het idee dat ze zich in deze slecht bekend staande wijk zouden gaan vestigen. 'Maar zo'n supergrote en goedkope woon- en werkruimte niet al te ver van het centrum vind je nergens in Utrecht', zegt Kika Brinkman, onderneemster in bedrijfsevenementen.


De woningcorporaties verwachten wel dat de tijdelijke bewoners hun creativiteit inzetten om de wijk leuker te maken. Een mooi idee, maar in de binnentuin is ook te zien hoe zeer de traditionele Marokkaanse moeders en deze hoogopgeleide, wat onconventionele twintigers van elkaar verschillen.


Enkele vrouwen in lange gewaden met hoofddoek komen schuchter een kijkje nemen, voordat ze besluiten hun kind er achter te laten. De moderne en hoog opgeleide Marokkaanse Hanae (31), opgegroeid in de wijk, heeft minder schroom. Fantastisch initiatief dit, zegt ze. Haar twee dochters willen het liefst elke dag meedoen.


Door activiteiten als deze wordt de ervaren kloof kleiner, denkt Monique Sep, coördinator van Eiland 8. 'Zo zien de permanente bewoners dat wij leuke mensen zijn.'


En eenmaal in de wijk komen de contacten vanzelf. Productontwerper Marlene, een van de eerste bewoners van Eiland 8, vertelt over de goede relatie die zij had met haar Marokkaanse buren. Die zijn inmiddels verhuisd. Nu heeft ze veel contact met Marokkaanse bewoners in de kringloopwinkel die ze is begonnen in het complex, met spullen die achterblijven na de verhuizingen.


Nu de gemeenschap van Eiland 8 groeit, ontstaan steeds meer samenwerkingsverbanden tussen de kleine bedrijfjes. Een bewoonster plaatste een oproepje op de gemeenschappelijke Facebookpagina, een uur later zat ze een flat verder op de koffie.


'Het zou toch jammer zijn dat tegen de tijd dat we echt een rol spelen in Kanaleneiland, we weer moeten verhuizen', zegt Brinkman. Maar velen denken dat het door de huizencrisis nog wel eens heel lang zou kunnen duren voor de corporaties tot slopen van hun 'eiland' zullen overgaan.


De komende dagen zijn ze in elk geval nog druk met de kinderen. Drie jongens van rond de tien jaar oud die de tuin inrennen, kijken aanvankelijk teleurgesteld als ze horen dat er geen spelcomputers staan. Als hun wordt gevraagd of ze mee willen doen met een meisjesgroepje dat een dansje instudeert, trekken ze een vies gezicht. Even later zie je ze opgaan in het in stukken zagen van een pvc-buis. De kunststof delen worden de benen van de robots die ze aan het maken zijn, vertellen ze.


Monique Sep

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden