Interviewsingeënte zorgmedewerkers

‘Dit vaccin geeft perspectief, je hebt niet meer dat gevoel van uitzichtloosheid’

De ziekenhuizen vaccineren sinds woensdag 6 december medewerkers in de acute zorg die veel in aanraking komen met coronapatiënten. Vier zorgverleners van het Elisabeth-TweeStedenziekenhuis (ETZ) in Tilburg vertellen over hun ervaringen en verwachtingen voor en na de (eerste) prik.

Peter de Graaf
Spoedeisende-hulparts Sabine Wittens: 'Vaccineren om kwetsbaren te beschermen.' Beeld Arie Kievit
Spoedeisende-hulparts Sabine Wittens: 'Vaccineren om kwetsbaren te beschermen.'Beeld Arie Kievit

Sabine Wittens (36), spoedeisende-hulparts:

‘De eerste coronapatiënt van Nederland was mijn patiënt. Ik had nachtdienst op 27 februari toen patiënt nul werd binnengebracht. Vanaf dat moment is alles veranderd. We zitten al tien maanden in een roller coaster. Ik heb veel mensen zien lijden onder corona. Ik heb veel collega’s letterlijk zien omvallen. Het was een gekkenhuis: al die protocollen die moesten worden aangepast, de tekorten aan materialen, al die overuren en zelfs in de zomer geen tijd voor ontlading.

‘Van de eerste patiënt tot het eerste vaccin, dat is een hele stap. Maar het is wel een heel positieve stap. Het belangrijkste is dat je zelf geen bron van besmetting voor patiënten meer kunt zijn. Mensen met een auto-immuunziekte kunnen niet worden gevaccineerd, sommige kankerpatiënten ook niet. Die zijn heel kwetsbaar. Juist om hen te beschermen moeten alle anderen zich wel laten vaccineren, vind ik.

‘Ik doe deze vaccinatie ook voor collega’s. Zoveel collega’s zitten ziek thuis, er mogen niet nog meer mensen uitvallen. Je voelt je ook veiliger. Ik ben nog jong en val niet in een risicogroep, dus echt onveilig op mijn werk heb ik me eigenlijk nooit gevoeld. Maar op de spoedeisende hulp krijg je allerlei patiënten binnen en ze lopen heus niet allemaal met een sticker op hun voorhoofd dat ze corona hebben. Dus ik besef wel dat je als dokter op de spoedeisende hulp een risico loopt. Door het vaccin is dat verdwenen, of in ieder geval een stuk minder.’

Ambulanceverpleegkundige Chiel Baart:  'Ik loop nu minder risico.' Beeld Arie Kievit
Ambulanceverpleegkundige Chiel Baart: 'Ik loop nu minder risico.'Beeld Arie Kievit

Chiel Baert (45), ambulanceverpleegkundige:

‘Ik zit op de ambulancepost tegenover de spoedeisende hulp. Samen met de ambulancechauffeur zijn we veel uitgerukt om coronapatiënten op te halen. In het begin konden we het ziektebeeld nog niet zo goed inschatten. Dan dacht je bij een patiënt: dat valt wel mee. Maar dan ging hij bij aankomst toch direct naar de intensive care - dat verraste je soms. Later werd er meer bekend over de ziekte. De meeste patiënten die we nu vervoeren zijn positief getest en worden alleen opgehaald als ze te ziek zijn om thuis te blijven. Er zijn allerlei gradaties in het ziektebeeld. Je kunt er geen peil op trekken.

‘Het vervoeren van coronapatiënten vereist ook een speciale logistiek. Je moet steeds weer een beschermingspak aan- en uittrekken. Dat valt eigenlijk best mee. Maar je moet ook na elke rit de ambulance helemaal schoonmaken en desinfecteren.

‘Onze beschermingsmiddelen waren van meet af aan tiptop. Ik voelde me voldoende beschermd. Maar je realiseert je steeds dat je risico loopt. Voor mij persoonlijk betekent deze vaccinatie veel: ik loop nu gewoon minder risico. Maar veel belangrijker vind ik het algemene doel dat mijn persoon overstijgt: als straks iedereen is gevaccineerd zijn we eindelijk van deze ellende af.

‘Ik zie het ook als een verantwoordelijkheid naar patiënten en collega’s toe. Het risico van eventuele bijwerkingen van het vaccin weegt niet op tegen het risico voor anderen (en mijzelf) om corona op te lopen. Ik heb helaas vaak genoeg de vreselijke gevolgen gezien die deze ziekte veroorzaakt, zowel bij patiënten als collega’s.’

Rowan Marijnissen (30), ic-verpleegkundige (en voorzitter van de beroepsvereniging van ic-verpleegkundigen V&VN-IC):

‘De vaccinatiecampagne helpt ons om deze crisis eindelijk te boven te komen. En die is voor ons als acute zorgmedewerkers ook heel belangrijk om de zorg te kunnen blijven leveren die we willen leveren. Het is niet zonder reden dat we als ziekenhuismedewerkers dit vaccin uiteindelijk eerder hebben gekregen dan gepland.

‘Ik snap de keuzes die aanvankelijk zijn gemaakt bij vaccinatieplanning. Maar het is ook terecht dat wij nu versneld gevaccineerd worden. Want de zorg is echt in het geding tijdens deze tweede golf. Het wordt nog spannend de komende weken. Het is alle hens aan dek. Elke dag is het weer kielekiele of we genoeg bedden en medewerkers hebben. We kijken elke dag hoopvol naar de besmettings- en opnamecijfers. Maar die willen helaas nog steeds niet echt ombuigen.

‘Het is nu al mijn zevende dag op rij dat ik aan het werk ben en ik moet nog tot zaterdag. Dan heb ik dus tien dagen gewerkt, daarna heb ik één dag vrij. De druk op de acute zorg in de ziekenhuizen is nog steeds immens.

‘Ik zit ook in het kernteam dat de vaccinatie in de ziekenhuizen regelt. We moeten beslissen welke zorgmedewerkers in aanmerking komen voor een vaccinatie. Ik merk wel dat de animo onder verpleegkundigen erg groot is. De vaccinatiebereidheid is hoog in het ETZ, er wordt zelfs gesproken van meer dan 90 procent. Ik hoor dat van collega’s in de koffiekamer. Of mensen bellen me op: Rowan, wanneer komt het vaccin?

IC-verpleegkundige Rowan Marijnissen: 'Met vaccinatie kunnen we acute zorg blijven leveren.'

 Beeld Arie Kievit
IC-verpleegkundige Rowan Marijnissen: 'Met vaccinatie kunnen we acute zorg blijven leveren.'Beeld Arie Kievit

‘De vaccinatiebereidheid in de eerste groep is heel hoog. Er wordt ook wel druk ervaren, niet door het ziekenhuis, want die laten de keuze aan onszelf, maar wel door de maatschappij in het algemeen. Deze vaccinatie zal mijn werk niet direct heel veel anders maken. Ik blijf mezelf beschermen, want ik ben dan wel ingeënt tegen corona, maar mijn man thuis en mijn ouders niet. Het is niet zo dat ik nu denk: fijn dat vaccin, ik hoef geen 1,5 meter afstand meer te houden.’

Verpleegkundige Manon Gerrits:  'Ik heb getwijfeld of ik het zou doen.'
 Beeld Arie Kievit
Verpleegkundige Manon Gerrits: 'Ik heb getwijfeld of ik het zou doen.'Beeld Arie Kievit

Manon Gerrits (29), verpleegkundige:

‘Ik heb jarenlang op de afdeling traumachirurgie gewerkt. Door de coronacrisis doe ik nu opeens de cohortafdeling. Dat is wel even omschakelen. Corona geeft een heel ander ziektebeeld en vereist ook een heel andere werkwijze. Bij traumachirurgie krijg je mensen binnen na een ongeval. Die worden geopereerd, zitten in het gips, herstellen en het is opgelost. Bij coronapatiënten weet je nooit hoe de ziekte zich ontwikkelt.

Dit vaccin vind ik vooral belangrijk omdat het perspectief geeft. Je hebt niet meer dat gevoel van uitzichtloosheid. We gaan eindelijk in de richting van een oplossing. Dat vind ik voor het moreel op mijn werk heel belangrijk. Vorig jaar was er nauwelijks perspectief op verbetering. Dat dit er nu wel is, vind ik heel waardevol.

In het begin heb ik getwijfeld of ik het wel zou doen. Je las zoveel verschillende verhalen in de media. Het was lastig om te bepalen of het vaccin wel betrouwbaar was. Maar door er steeds meer over te lezen ben ik ervan overtuigd geraakt dat het goed is.

Op de cohortafdeling met alleen maar coronapatiënten zijn ook collega’s besmet geraakt. Die besmettingen waren weliswaar niet direct herleidbaar naar het werk, maar ze gaven wel onzekerheid. We vroegen ons af: doen we het wel goed, passen we de maatregelen goed toe, voeren we ons werk wel goed uit? De vaccinaties kunnen ook aan die onzekerheid een einde maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden