Dit relatiebureau vraagt niemand naar diploma's

Verslaggeverscolumn - Margriet Oostveen in Apeldoorn

Een datingsite speciaal voor laagopgeleiden zocht ik. Die bestaat dus niet. Op Google leiden vragen in die richting naar de vraag waarom er geen datingsites voor laagopgeleiden bestaan. Of je wordt meteen doorverwezen naar porno.

Het CBS berichtte deze week dat er steeds meer 'powerkoppels' komen, vooral in de steden. Van de samenwonende stellen tussen 25 en 45 jaar was tien jaar geleden 19 procent hoogopgeleid en volgens de laatste cijfers heeft nu gemiddeld al 30 procent een hbo-diploma of hoger. En in de grote steden is dat al 54 (Amsterdam) tot 63 procent (in Utrecht).

Laagopgeleiden blijven ook vaker alleen dan vroeger. Hoofddemograaf Jan Latten van het CBS ziet een verband met groeiende bestaansonzekerheid door flexibele contracten: een economisch stabiel huwelijk ligt weer voor de hand en laagopgeleiden zullen nóg vaker overblijven, voorspelde hij in de NRC: de kloof wordt weer wat groter.

Hoe kunnen middelbaar- of laagopgeleiden straks nog iemand ontmoeten? Op hun werk? De discotheek raakte uit de mode, ik ken tieners die dit al een 'bizar concept' vinden. En steeds meer cafés sluiten ook.

Een op de zeven dertigers die tussen 2008 en 2013 gingen samenwonen vond volgens het CBS al een partner via internet en dat is dus vergeven van de datingsites voor hoogopgeleiden: Parship, Elitedating, Hogeropgeleidendating.nl, er is zelfs een site die verwijst naar 'Christelijke dating voor hoogopgeleide christenen'. Voor alle smaken hoogopgeleiden bestaat er kortom wat, alleen voor laagopgeleiden is er niets speciaals.

Relatiebemiddelaars Nicolette Veltkamp (l.) en Gerda Schoot.

Maar in Apeldoorn begonnen twee vrouwen een relatiebureau dat opzettelijk niemand naar diploma's vraagt. Hier moet wie zich inschrijft eerst een persoonlijkheidstest doen: 'Wij hebben ook wel hoogopgeleiden, maar we onderzoeken toch liever emotionele intelligentie', zegt Gerda Schoot, zelf wijs geworden.

Toen Gerda (49) een paar jaar geleden na drieëntwintig jaar huwelijk was gescheiden en na een tijdje weer aan een partner durfde te denken, ging ze op Tinder. En ze deed haar best. Ruim vijfendertig afspraakjes in anderhalf jaar maakte ze via de app, door heel Nederland. Ze leerde dat laagopgeleide mannen vaak met ontbloot bovenlijf op de foto staan en hoogopgeleide niet, maar vroeg verder niet speciaal naar diploma's. De aandacht was leuk. Dat een man die met je wil afspreken zich 's morgens al meldt: 'Goedemorgen schoonheid, lekker geslapen?' Ze bloost. 'Je gaat het toch geloven. Dat is het verneukeratieve.'

Op kantoor.

Gerda Schoot vond dat er teleurstellend veel was veranderd, dating-technisch. '80 procent' draaide om 'het seksuele' en niets leidde tot iets duurzamers. Bij afspraakjes waren mannen 'sowieso totaal niet geïnteresseerd' in wat zij te zeggen had. Ze waren de hele tijd aan het woord!

'Vooral de hoogopgeleiden', zegt Nicolette Veltkamp, haar businesspartner: 'Die zijn het ergst, hoor.'

Eén man met wie Gerda tinderde bleek zich in een psychiatrische inrichting te bevinden, en wel op de gesloten afdeling. 'Kom jij anders hierheen', appte hij.

Zo had ze er geen zin meer in. En omdat Nicolette (51) zich al een tijdje op het relatiecoachen had gestort, openbaarde zich een gat in de markt. 'Retro-daten' voor veertigplussers, noemen ze het gat. Gewoon in eigen persoon relatiebemiddelen en kennismaken, net als vroeger. Zonder datingsite en met kaartenbak, plus uitvoerige persoonlijke begeleiding.

Gerda en Nicolette hebben nu de ambitie de Pier Ebbinge voor gewone mensen te worden. Pier Ebbinge: de relatiebemiddelaar voor de rijken die uitvoerig begeleidt en zulke fraaie advertenties plaatst in de NRC, waarin 'knappe vrouw (61), authentiek, allure, wars van pretenties, met bestuursfuncties' een 'Karaktervolle persoonlijkheid van vergelijkbare sociale kwaliteit' zoekt . ('Haute volée past, hoeft niet'.)

Een Pier Ebbinge voor gewone mensen willen ze worden.

Het relatiebureau van Gerda en Nicolette heet 'Here I Am'. Zodat gewone mensen ook weer een beetje trots worden op zichzelf, zegt Gerda. Zoekenden betalen 450 tot 899 euro per jaar voor intake, persoonlijkheidstest en voor coaching rond vragen als 'Waar sta je in het leven' en 'Waar gingen mijn relaties aan stuk'. Toch wel duur, zeg ik. Maar nu krijg je nog korting!, zeggen zij. En in de dure variant zit ook een 'imago plus styling-traject' uitbesteed aan 'een professional'! Het lijkt wel zo'n tv-programma. 'Ja!', zegt Gerda. 'Een stukje aandacht, dat vinden de mensen fijn.'

Want het voornaamste probleem van de klandizie is? 'Zelfrespect', zeggen ze onmiddellijk.

En wat zoeken ze het meest in een partner? In koor: 'Normen en waarden!'

m.oostveen@ volkskrant.nl