Dit mag u als cultuurliefhebber niet missen in juni

Wat valt er in de maand juni te beleven op cultureel gebied? De cultuurredactie tipt de beste concerten, exposities, voorstellingen, film en festivals voor juni.

Best Kept Secret vorig jaar. Dit jaar is er van 19 t/m 21/6 een nieuwe editie in Hilvarenbeek. Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Kiss Of The Spider Woman

THEATER Op het podium zal straks een Argentijnse gevangeniscel naar voren schuiven, de zaal wordt omgetoverd tot een nachtclub en de wanden rondom volgehangen met grote spinnenwebben. Theaterproducent Maarten Voogel van OpusOne ziet het al helemaal voor zich, terwijl hij op een donderdagmiddag in april een rondleiding geeft door het Zonnehuis, een sfeervol oud theater in Amsterdam-Noord, dat een nieuwe trekpleister voor musicalliefhebbers moet gaan worden. De hele maand juni staat hier de openingsproductie Kiss of the Spider Woman, een Broadwaymusical over twee gevangenen in een Zuid-Amerikaanse dictatuur, met in de hoofdrollen Alex Klaasen, René van Kooten en Marjolein Teepen als de geheimzinnige spinnenvrouw.

Voor de première op 8 juni moet er nog wel veel gebeuren. Het monumentale pand, dat voor de oorlog werd gebouwd voor de ontspanning van de arbeiders op de NDSM-werf, maar met de loop der jaren zijn theaterfunctie verloor, moet nog grondig worden opgeknapt. 'De oude sfeer blijft behouden, maar de akoestiek moet worden verbeterd, het podium een stukje verlengd, de drempels backstage weggehaald. O, en ik moet ook nog een nieuwe make-uptafel', resumeert Voogel. In een musicalmarkt die wordt gedomineerd door de veilige keuzes van Stage Entertainment (volgend jaar keren o.a. Grease en The Beauty and the Beast terug), is er onder makers een groot verlangen naar plekken waar inhoudelijk gewaagdere musicals kunnen worden gespeeld. Samen met het ook al in Amsterdam-Noord gevestigde musicallaboratorium M-Lab wil het Zonnehuis de komende jaren in die behoefte gaan voorzien.

Still uit Kiss of the Spider Woman, de Oscar-winnende film uit 1985 met William Hurt waar de voorstelling op gebaseerd is. Beeld .

Kiss of the Spider Woman is zo'n inhoudelijke musical, vertelt de ook aanwezige regisseur Koen van Dijk, die het stuk heeft uitgekozen. Van Dijk zag de oorspronkelijke voorstelling begin jaren negentig in New York, toen hij daar woonde om de musical Cyrano op Broadway te maken. Hij is ervan overtuigd dat Kiss of the Spider Woman ook in 2015 relevant is: 'In de kern is dit een kamermusical over twee mannen, een homoseksueel en een revolutionair, die zijn opgepakt en in hun cel op elkaar zijn aangewezen. Die thematiek van verdraagzaamheid is uiterst actueel: kijk naar Rusland, maar ook in Nederland is er een tegengolf wat betreft homo-acceptatie.'

Op Broadway had de musical, met muziek van het beroemde duo Kander & Ebb (Cabaret, Chicago), veel shownummers en een groot ballet. Terwijl de mannen door het dictatoriale regime in hun cel tegen elkaar worden uitgespeeld, vluchten ze in hun fantasie naar Hollywoodfilms uit de jaren dertig, met de geliefde actrice Aurora (de spinnenvrouw) in de hoofdrol. Van Dijk: 'We hebben een liveband en dansers, dus ik ga die showelementen zeker behouden, maar ik denk dat de musical nog beter en inhoudelijker wordt als we een hoop versieringen weglaten.'
Joris Henquet
Kiss of the Spider Woman, Zonnehuis, Amsterdam, van 5/6 t/m 5/7.

René van Kooten en Alex Klaasen spelen in de voorstelling Kiss Of The Spider Woman. Beeld Bob Bronshoff

Taxi

FILM Deze zomer niet alleen blockbusters, maar ook het pareltje Taxi van Jafar Panahi, die onder huisarrest staat in Iran.

Gek gezicht was het afgelopen februari in Berlijn. Stond er opeens een klein meisje met de meest prestigieuze prijs van het festival in haar handen. Het was het nichtje van de Iraanse regisseur Jafar Panahi, die in zijn plaats de Gouden Beer voor beste film in ontvangst nam.

Panahi zelf mag Iran namelijk niet uit hij staat sinds 2010 onder huisarrest wegens het verspreiden van propaganda tegen het regime en het in gevaar brengen van de nationale veiligheid. Eigenlijk mag hij sindsdien ook geen films meer maken. Toch doet hij het: Taxi is zijn derde film sinds hij vastzit en is vanaf 11 juni in Nederland te zien.

Een boze film verwacht je dan. Panahi zal wel worden gedreven door bitterheid nooit de beste drijfveer. Verrassend genoeg is Taxi een humoristische, warme, toegankelijke film, waarin Panahi zelf een (tamelijk slechte) taxichauffeur speelt die de ene na de andere klant in zijn taxi ontvangt. Het is een ondeugende manier om filmverbod of niet een inkijkje te geven in de maatschappij en de mensen die er wonen. Taxi-presentator Joris Linssen als 'onze man in Teheran', maar dan fictief dat idee.

Het scenario zit bijzonder goed in elkaar en Panahi zorgt ervoor dat je in minder dan geen tijd van de personages en hun eigenaardigheden gaat houden. Zijn bijdehante nichtje speelt een glansrol; een illegale handelaar in dvd's onderstreept Panahi's liefde voor cinema. Ze zijn allemaal druk met geschreven en ongeschreven bespottelijke regeltjes en het ombuigen ervan.

Het is een fascinerende parabel, waarbij Panahi subtiel de ernst van de zaak steeds meer laat doordringen, zonder ooit zijn gevoel voor humor te verliezen. Een pareltje dat tussen al het zomerse blockbustergeweld aandacht verdient.
Floortje Smit
Taxi van Jafar Panahi, vanaf 11/6 in de bioscoop.

Still uit de film Taxi met chauffeur en regisseur Jafar Panahi. Beeld .

Zomerfestivals in Europa

Een lange zomer vol fantastische festivals staat ons te wachten. Onze muziek- en theaterspecialisten maakten een selectie van de beste zomerfestivals van Europa. Kijk hier voor het overzicht.

Paul McCartney

MUZIEK Paul McCartney treedt na 43 jaar (!) weer op in Amsterdam. Naar welke vijf nummers kijken we uit?

Voor het eerst weer in Amsterdam, na een afwezigheid van 43 jaar. Ongelooflijk maar waar: Paul McCartney speelde in 1972 met Wings in het Concertgebouw, bij de Wings Over Europe-tour, en hield het daarna voor gezien in Amsterdam. Het wordt in juni meer dan goedgemaakt, met twee lange avonden in de Ziggo Dome.

Het repertoire van McCartney voor zijn Out There-tournee, die al loopt vanaf mei 2013, is overbekend. Een onwaarschijnlijke hoeveelheid hits en evergreens van Wings en The Beatles, uiteraard. Toch kan het publiek gedurende die ruim drie uur durende setlist een paar keer opveren uit het schouwburgstoeltje.

Vijf te verwachten 'hé, deze ook?'-momenten uit de show:

1 Queenie Eye. Een nogal energiek en onbekommerd (piano)rockend liedje van McCartneys laatste plaat New. Geen klassieker, wel een aardig en vrolijk stemmend nummer, waar McCartney live wat mee kan. De curieuze tekst van het nummer is ontleend aan een schoolpleinspelletje, waarbij de kinderen elkaar toeschreeuwen: 'Queenie, queenie, who's got the ball?'

2 Hi, Hi, Hi. Vaste prik in de live-sets van Wings gedurende de jaren zeventig was het seksueel uiterst expliciete rock-'n-roll-lied Hi, Hi, Hi, dat in 1972 verscheen als single en nooit op een album werd uitgebracht. De BBC wilde niets van het nummer weten. Zinnen als 'get you ready for my body gun', in combinatie met 'we're gonna get hi, hi, hi', dat was toch wat te veel van het goede.

3 My Valentine. Voor zijn album met de merkwaardige titel Kisses on the Bottom ging Macca helemaal in de Chet Baker-stand, met wollig gezongen jazzcovers en een enkele eigen compositie, waaronder My Valentine. Het was niet de succesvolste plaat van McCartney, er werd zelfs een beetje om gelachen. Dat My Valentine nu toch op de setlist van McCartney prijkt, zegt veel over McCartneys geloof in zichzelf. En dat mag, nee: móét hij natuurlijk ook hebben.

4 Save Us. Bij de openingstrack van zijn plaat New verraste McCartney met een opvallend jeugdige versie van zichzelf, in het nummer Save Us. Een beetje britpop en zelfs een heel klein beetje hardrock. En de meerstemmige samenzang zou ook zo van een Queen-plaat kunnen zijn geplukt. Een curiosum, maar wel een van de aardigste liedjes van de plaat en een geheid opveermoment in de lange Out There-avond.

5 I've Just Seen a Face. Beslist geen onbekend McCartney-liedje natuurlijk, dit I've Just Seen a Face van album Help!, dat dan ook al jaren in Macca's setlist is opgenomen en een standaardnummer was bij de optredens van Wings in de jaren zeventig. Maar het blijft een opmerkelijk lied. Een van de weinige Beatlenummers zonder een baslijn, dat als eerste. En een nummer dat het meest aanhing tegen Amerikaanse country en folk, en dat in 1965. Doe de ogen dicht (dat mag best even) en hoor in dit nummer waar jongere Britse folkrockers als Mumford & Sons hun inspiratie vandaan hebben gehaald.
Robert van Gijssel
Paul McCartney, Ziggo Dome, Amsterdam, 7 en 8/6.

Paul McCartney toont zijn Hollandse souvenir (1964). Beeld Rue des Archives

Fashionclash

MODE Op het modefestival Fashionclash in Maastricht staan liefst 150 ontwerpers. Wie vallen het meest op?

Voor de zevende keer vindt in Maastricht het festival Fashionclash plaats. Een toegankelijk modefestival met een experimenteel programma, waaraan dit jaar maar liefst 150 ontwerpers meedoen. Vier hoogtepunten:

1 Denim van Dusty Thomas
Tegen het einde van haar studie aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht was mannenmodeontwerpster Dusty Thomas (21) eruit wat ze wilde: werken met denim en de kleur blauw. Met de rest van de mode heeft ze niet zo veel. 'Ik weet niet precies wat me zo aantrekt in blauw, maar ik kan geen collectie maken zonder die kleur', zegt Thomas. Vorig jaar was haar werk te zien op Lichting, de show waarin de beste eindexamenkandidaten van Nederland hun collecties presenteren. Ze is meteen haar eigen label begonnen: Bleudenîmes. De nieuwe collectie die ze tijdens Fashionclash laat zien, is geïnspireerd op de Noord- en Zuidpool. Thomas showt samen met Minou Lejeune (23), die opvallende hoofdaccessoires maakt.

2 Extravagante kleren van Tom Van Der Borght
De Belgische Tom Van Der Borght (36) geldt in de modewereld als een snel rijzende ster. Hij verkoopt in winkels in China, Japan, Amerika en Duitsland. Dat zijn werk aanslaat, is niet zo gek: dit is een lefgozer die graag de grenzen opzoekt en avant-gardistische en kleurrijke kleding maakt in de traditie van Walter Van Beirendonck en Bernhard Willhelm, twee bekende Belgische ontwerpers. Tijdens Fashionclash presenteert Van Der Borght een nieuwe collectie, die hij heeft gemaakt in samenwerking met zijn echtgenoot Shako Nikva, een modeontwerper uit Georgië. 'Ik vind comfort belangrijk, maar ik trek me niets aan van wat Jan met de pet op straat draagt. Ik maak kleding voor mensen die niet bang zijn om op te vallen.'

3 Capuchontruien van Bas Timmer
Bas Timmer (24) is bekend van de sheltersuit, een warme, waterafstotende en brandwerende jas en slaapzak ineen. Afgelopen winter werden landelijk honderd sheltersuits verdeeld onder daklozen. Timmer is bezig met de productie van honderd nieuwe pakken, die hij wil uitdelen aan daklozen in Parijs, Londen en Berlijn. Ondertussen heeftde modeontwerper, die woont en werkt in Enschede, ook zijn eigen kledinglijn. Zijn handelsmerk zijn extravagante en kleurrijke truien voor mannen en vrouwen, vaak met een flinke kraag of capuchon. Eind april opende hij Stage 53, een nieuwe winkel in Enschede die hij samen met een vriendin runt en waar beginnende ontwerpers de ruimte krijgen. Tijdens Fashionclash presenteert Timmer een nieuwe collectie met verschillende capuchontruien van leer.

4 Verhalen van Nina Willems
Voor Nina Willems (28), die is afgestudeerd als neuropsycholoog aan de Universiteit van Utrecht en als performer aan de Toneelacademie van Maastricht, is kleding een aanleiding voor een persoonlijk verhaal. Zij doet nu al drie jaar mee aan Fashionclash met het project Verweven, waarvoor ze filmpjes maakt van mensen met een bijzondere stijl. Die mensen laat ze voor de camera vertellen over hun kleding, terwijl ze zich aan- en uitkleden. Vervolgens geeft ze die filmpjes aan een modeontwerper met de vraag om een nieuw kledingstuk voor de betreffende persoon te maken. Mode dus, maar dan met een persoonlijke invalshoek. De drie modelabels die dit jaar meedoen zijn Maison the Faux, Schueller de Waal en Loes van Nijnatten.
Bregje Lampe
Fashionclash, 11 t/m 14/6, SAM-decorfabriek en andere locaties, Maastricht.
Tekst loopt door onder de foto.

Ontwerp van Nina Willems. Beeld Peter Stigter
Bezoekers op Down the Rabbit Hole in 2014. Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Pinkpop, Best Kept Secret en Down The Rabbit Hole

MUZIEK In juni vinden liefst drie grote weekendfestivals plaats: Pinkpop, Best Kept Secret en Down The Rabbit Hole. Hiermee is juni verworden tot popstrijdtoneel, want wie kan zich drie tickets in een maand veroorloven?

De verfestivallisering van Nederland is compleet. Er is geen ontkomen meer aan, in juni. De popfestivals gieren door het land en gunnen het festivalvolk geen enkele adempauze meer.

Pinkpop in Landgraaf mag het startschot geven op 12, 13 en 14 juni. Nederland verwelkomt Muse, Robbie Williams en Foo Fighters. Als de tourbussen en -jets van deze heren de grens nét zijn overgetrokken, komt de tweede lading buitenlandse bandjes binnenzeilen voor festival Best Kept Secret. Weer drie dagen feest, het weekend direct na Pinkpop.

Het mag een maatje minder op Best Kept Secret nabij Hilvarenbeek, en ook een tandje jonger. We zwaaien naar The Libertines, naar Royal Blood en Earl Sweatshirt, en moeten op maandag echt even bijkomen.

Maar niet te lang. De vrijdag na Best Kept Secret, dus vanaf 26 juni, zetten we koers naar het ook al driedaagse Down The Rabbit Hole. Damien Rice staat genoteerd in de Groene Heuvels van Beuningen. The War On Drugs, Patti Smith en de in Nederland inmiddels onvermijdelijke Iggy Pop.

De grote popfestivals lijken elkaar dit jaar lekker in de weg te zitten. Ze spelen een gevaarlijk spel, want de gemiddelde festivalbezoeker kan zich maar één duur weekendticket per maand veroorloven en zal zich niet door negen vrijwel aaneensluitende festivaldagen worstelen. Dus is festivalmaand juni een beetje verworden tot een popstrijdtoneel. Gaat dat goed, blijven de jonge en nieuwe festivals in dit geweld wel overeind?

Pinkpop lijkt nauwelijks last te hebben van de concurrerende festivals. De weekendtickets zijn lang en breed uitverkocht. Er zijn uitsluitend nog wat dagkaarten beschikbaar. Dat geldt niet voor Best Kept Secret en concurrent Down The Rabbit Hole: voor die twee driedaagse popfeesten zijn nog volop tickets aanwezig. Spannend.
Robert van Gijssel
Pinkpop, Landgraaf, 12/6 t/m 14/6. Best Kept Secret, Hilvarenbeek, 19/6 t/m 21/6. Down The Rabbit Hole, Beuningen, 26/6 t/m 28/6

Cool Brittania

DANS Het Nationale Ballet brengt drie toonaangevende choreografen bijeen.

Het Nationale Ballet brengt in zijn nieuwe programma Cool Britannia drie belangrijke en invloedrijke Britse choreografen bijeen: David Dawson, Wayne McGregor en Christopher Wheeldon. Ze zijn alle drie tamelijk jong en op dit moment toonaangevend in de danswereld. Superster McGregor werkt voor het eerst samen met het Nationale Ballet en brengt een uitvoering van zijn eigentijdse, verbluffende meesterwerk Chroma, op muziek van onder meer The White Stripes. Zijn twee collega's Dawson en Wheeldon maken voor deze speciale HF-productie nieuwe dansstukken op muziek van onder anderen Joby Talbot en Greg Haines.
Hein Janssen
Cool Britannia door het Nationale Ballet, Nationale Opera & Ballet, Amsterdam, van 17/6 t/m 27/6.

Beeld .

New fot Now

MODE Het Rijksmuseum toont modeprenten die de veranderingen in de mode tot de 20ste eeuw laten zien. Alleskunner Christian Borstlap richtte de expositie in.

Zes jaar geleden verwierf het Rijksmuseum twee grote verzamelingen modeprenten: de collectie Raymond Gaudriault en de collectie M.A. Ghering-van Ierlant. Die zijn onder leiding van Els Verhaak, conservator Iconografische Collecties, online gezet: vanaf juni zijn alle achtduizend kostuum- en modeprenten online toegankelijk. Geïnteresseerden kunnen zelf met trefwoorden in de databank zoeken. Om de modeprenten opnieuw onder de aandacht te brengen, opent in juni ook een expositie met driehonderd prenten die de veranderingen in de mannen- en vrouwenmode tussen 1600 en de eerste helft van de 20steeeuw laten zien: New for Now.

En omdat ze bij het Rijksmuseum ook wel weten dat alleen een verzameling modeprenten niet zo spraakmakend is, werd Christian Borstlap gevraagd de boel in te richten. Borstlap is een alleskunner: hij werkt als grafisch ontwerper, illustrator en filmmaker. Vanuit zijn studio in Amsterdam bedient hij klanten als G-Star, Louis Vuitton, Christian Dior, De Bijenkorf en Musée des Arts Décoratifs. Hij is vooral goed met bewegend beeld en illustraties. Nog niet zo lang geleden maakte hij een animatiefilmpje voor het nieuwe Room on the Roof van de Bijenkorf. Voor de inrichting van New for Now werkt hij samen met de bekende mode-illustratoren Piet Paris en Quentin Jones.
Bregje Lampe
New for Now, Philipsvleugel Rijksmuseum, Amsterdam, 12/6 t/m 27/9

Prent uit 1923 uit het modetijdschrift Très Parisien (1920-1936). Beeld .

Life is strange

FOTOGRAFIE Tentoonstellingsmaker Rob Moorees stelde uit 12 miljoen foto's een tentoonstelling samen. Kleinbierfotografie die vertelt hoe de wereld óók was.

Wanneer zou dat zijn ontstaan: het idee dat de mens iets wil weten van de omgeving waarin hij zich op dat moment níét bevindt? Van het land achter de horizon, zogezegd. Onmogelijke vraag natuurlijk. Je gedachten dwalen gelijk naar de prehistorie, toen de 'eerste mens' op zoek moest naar voedsel, warmte en water.

Wie iets minder ver terug de tijd in duikt, komt uit bij een van de meest fascinerende uitvindingen om de kennis van elders te vergroten: de fotocamera. Vreemde oorden, andere volkeren, exotische klimaten, nieuwe mogelijkheden. Als het tijd-ruimte-reizen ergens mee begon, dan met de eerste (loodzware) platencamera's die werden vervoerd op pakezels door de Sahara, met bootjes naar de Noordpool en op de rug van sherpa's over de Himalaya.

De camera die een visueel beeld geeft, een verrassend inzicht oplevert en een verbouwereerd gezicht - het moet fotograaf en tentoonstellingsmaker Rob Moorees (1950) het idee hebben gegeven er een expositie aan te wijden. Grasduinend in de archiefdozen van Spaarnestad Photo in het Nationaal Archief in Den Haag, tussen de duizenden, nee miljoenen afdrukken. 12 miljoen om precies te zijn.

En met wat kwam Moorees uit de kelder? Grappig genoeg niet de grote gebeurtenissen, historische omwentelingen, gedenkwaardige momenten die door de jaren heen, dankzij de fotografie, een iconische uitstraling hebben gekregen.

Nee, Moorees heeft zich juist gericht op de petites histoires. 235 foto's die met hun kleine verhalen de rode draad zullen spinnen van de tentoonstelling Life is Strange. Fotografische ontdekkingen uit 'Het Leven', die de zomermaanden in het Amsterdamse fotomuseum Huis Marseille te zien zal zijn.

Met 'Het Leven' verwijst Moorees naar het gelijknamige, populaire tijdschrift dat Spaarnestad tussen 1906 en 1941 uitgaf. En dat inderdaad vol stond met onbekend beeldmateriaal van deels anonieme fotografen, maar dat op een anekdotische manier een gevarieerd beeld gaf van het interbellum. Van de jaren die, ondanks de economische crisis en dreigende oorlog, toch uitermate verwachtingsvol waren.

Hoe dat eruitziet? Foto's en kiekjes van de man met drie benen (kermisattractie), een dode sluipschutter in de boom (oorlog), een vertimmerd Volkskwagenbusje (vakantie), de jonge Bernhard in kinderkleding (koningshuis), de jonge Hitler met kniekousen (politiek). Kleinbierfotografie die iets vertelt over hoe de wereld óók was, even bizar en kleinschalig als YouTubefilmpjes nu. De wereld teruggebracht tot menselijke proporties.

Het zegt iets over de blik die Moorees belangrijk vindt te benadrukken: de fotograaf die oog en belangstelling heeft voor de faits divers met een bescheiden poëtica. Dat onze geschiedenis net zozeer aan elkaar hangt van toevallige voorvallen als van omvangrijke gebeurtenissen. En dat juist de fotografie in staat is om de kijk op de wereld te verruimen.
Rutger Pontzen
Life is Strange. Fotografische ontdekkingen uit het tijdschrift Het Leven. Huis Marseille, Amsterdam, van 12/6 t/m 6/9.

Prins Bernhard als 3-jarige kleuter in een matrozenpak (1914). Beeld Nationaal Archief/Spaarnestad Photo

iD

THEATER Cirque Éloize is het broertje vanCirque du Soleil, maar dan intiemer en rauwer.

'Carré is meer dan geschikt, het theater is perfect voor ons. Een groot podium, en de acrobaten kunnen het publiek in de ogen kijken, en omgekeerd. Het is precies de intimiteit die we nodig hebben.'

Jeannot Painchaud, regisseur en oprichter van het Canadese Cirque Éloize heeft zojuist Carré in Amsterdam geïnspecteerd en is verrukt. Hier zal de spektakelvoorstelling iD deze zomer goed tot zijn recht komen.

Het broertje van Cirque du Soleil tourt al vijf jaar met iD de wereld rond en overal zijn de recensies laaiend. Vooral de liefdevolle verwijzing van de Montreal Gazette naar West Side Story viel in goede aarde.

Painchaud: 'Het is een verhaal van de grote stad: twee bendes met een uiteenlopende culturele achtergrond staan tegenover elkaar en raken in verwarring door een Romeo-en-Juliasituatie. Het begrip bende moet echt niet louter negatief worden opgevat. Als jongvolwassenen zich daarbij aansluiten is dat een legitieme manier om hun identiteit te vinden. De mens is een sociaal beest.'

'iD is geen musical of toneelstuk, hoor', vervolgt Painchaud. 'Het is circus met een dun verhaallijntje. Mijn acrobaten en dansers moeten wel meer in hun mars hebben dan hun circustalent, alleen een spectaculaire handstand is niet voldoende, maar uiteindelijk gaat het ons in iD toch vooral om de wauw-factor.'

Painchaud trok als tiener van de Magdalena-eilanden een eilandengroep in de Saint Lawrencebaai naar Montreal om als jongleur en fietsacrobaat op straat de kost te verdienen. Korte tijd was hij verbonden aan Cirque du Soleil, tot hij in 1993 zijn eigen circus begon. Het verschil met Soleil, een miljardenbedrijf dat wel erg groot is geworden, zit hem vooral in de intimiteit en de nadruk op urban dance en andere rauwere aspecten van het straatleven.

Painchaud: 'De concurrentie is groot. Het traditionele circus heeft het moeilijk, zeker nu steeds meer landen, zoals ook Nederland, wilde dieren in het circus verbieden. Je merkt het zelfs aan het jaarlijkse festival in Monte Carlo, het bolwerk van de traditionele richting, dat het circus steeds meer theatercircus wordt. Dan moeten wij goed oppassen dat wij onze voorhoedepositie behouden. Dat hoeft echt niet door louter grootschaligheid, maar het kan ook door de petite forme, zoals je ook op een kaal podium ademloos naar een danser kunt kijken. Lowtech, geen poespas. Daarom zoek ik bij de audities in Montreal en Parijs vooral naar creatieve artiesten. Individualisten die binnen Éloize dan weer tot een eigen veilige bende kunnen behoren.'
Patrick van den Hanenberg
iD door Cirque Éloize, Carré, Amsterdam, van 24/6 t/m 19/7.

iD door Cirque Éloize. Beeld Patrick Lazie

Terug naar toen

Tjitske Reidinga is deze zomer opnieuw leading lady in de intussen traditionele zomerkomedie van het DeLaMar Theater. In Terug naar toen speelt ze een vrouw die voor een reünie terugkeert naar haar studententijd en acht mannen uit dat verleden ontmoet.
Terug naar toen van Michael Frayn door DeLaMar Theater, DeLaMar, Amsterdam. van 21/6 t/m 26/7.
De tekst loopt door onder de foto.

Oerol 2014. Beeld ANP

Oerol

THEATER Het concept is even bekend als geliefd: tien dagen lang theater op de mooiste plekken van Terschelling in duinpannen, schuurtjes, aan zee. Schweigman&, Moeremans & Sons, het Ro Theater en Orkater, Tijdelijke Samenscholing; het is slechts een kleine greep uit een rijke aanbod, want de theatergroepen reizen net zo lief af naar Terschelling als het trouwe publiek.
Oerol, op verschillende locaties Terschelling. Van 12 t/m 21/6.

Lulu

OPERA De opera Lulu van componist Alban Berg is een van de meest geliefde opera's uit de vorige eeuw. Voor het eerst brengt De Nationale Opera de complete versie van het meesterwerk, in de voltooide variant uit 1979 door Friedrich Cerha. In de orkestbak neemt het Koninklijk Concertgebouworkest plaats, onder leiding van Mariss Jansons. De regie is in handen van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar en filmmaker William Kentridge. Hij plaatst Lulu in een decor van de zwijgende film uit het begin van de vorige eeuw, de tijd waarin Lulu werd geschreven. Kentridge regisseerde in 2012 bij het Holland Festival de multimediale regie bij de kameropera Refuse The Hour.
Lulu, Holland Festival door Nationale Opera & Ballet, Amsterdam. Vanaf 1 juni.

IJsland

POP Het Holland Festival heeft al jaren een lijntje met de IJslandse popmuziek. De ambient- en dronecelliste Hildur Guðnadóttir en fluisterpopband Múm traden al eens op. Dit jaar verzorgt componist en producer Valgeir Sigurðsson de muziek bij de balletvoorstelling Extremalism. En de laptop- en eenmandsband Mugison treedt op in het Bimhuis, met zijn landgenoot Pétur Ben en het Vlaamse barokgezelschap Baroque Orchestration X. De wonderlijke en betoverende muziek van Mugison zal deels worden uitgevoerd op klassiek instrumentarium in de voorstelling The Loom of Mind, waarin zelfs aan standup-comedy zal worden gedaan.
IJsland, Holland Festival, in Carré (Extremalism), Bimhuis (Mugison), Amsterdam. Op 12, 13 en 19/6.

Sónar

FESTIVAL Sónar is een dancefestival met veelbelovende acts uit alle hoeken en gaten. Het festival weet al vanaf de eerste editie de vinger aan de pols van elektronische muziek te houden en besteedt ook aandacht aan gevestigde namen. Het festival bestaat uit twee delen: Sónar by day and Sónar by night. Het daggedeelte, dat nieuw talent de kans geeft, bestaat uit showcases, kleinere concerten en dj-optredens. Tijdens het nachtgedeelte zijn de grotere shows te zien. Verwacht worden onder meer Flying Lotus, FKA Twigs, A$AP Rocky, Hot Chip, Squarepusher, Roisin Murphy, Adam Beyer, Die Antwoord, The Chemical Brothers, Skrillex, Laurent Garnier, Seth Troxler en Larry Gus.
Sónar, diverse locaties in Barcelona, Spanje, op 18, 19 en 20/6.

Een concert tijdens Sónar 2014. Beeld ANP

Kings of War

THEATER Ivo van Hove regisseert traditiegetrouw op het Holland Festival zijn seizoensafsluiting. Dit keer Kings of War, op basis van drie koninginsdrama's van Shakespeare. Henry V, Henry VI en Richard III draaien om de vraag: hoe gaan leiders om met hun macht in tijden van oorlog? Hoe wegen zij hun politieke ambities af tegen de belangen van het volk en de levens van hun soldaten? De Vlamingen Bart van den Eynde en Peter van Kraaij tekenden voor de bewerking. Kings of War is een co-productie met Barbican Londen, de Wiener Festwochen en Théatre National de Chaillot Parijs. De hoofdrollen worden gespeeld door Hans Kesting, Eelco Smits en Ramsey Nasr.
Kings of War, HollandFestival Stadsschouwburg, Amsterdam. 14 t/m 21/6.

The Belgians, an unexpected fashion story

MODE Het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, oftewel Bozar, gaat met de tentoonstelling The Belgians, an unexpected fashion story dieper in op het succes van Belgische modeontwerpers. Curator Didier Vervaeren selecteerde werk van meer dan honderd ontwerpers, onder wie grote namen als Dries Van Noten, Walter Van Beirendonck, Raf Simons en Martin Margiela.
The Belgians, an unexpected fashion story. Het Paleis voor Schone Kunsten, Brussel , Van 5/6 t/m 12/9.

Kiss of the Spiderwoman

MUSICAL Opus One produceert de Nederlandse musicalversie van het beroemde boek Kiss of the Spiderwoman van Manuel Puig (later verfilmd). Over twee gevangen in één cel: de een zit vast vanwege zijn politieke overtuiging, de ander omdat hij homo is. Met René van Kooten en Alex Klaasen.
Kiss of the Spiderwoman door Opus One. Zonnehuis, Amsterdam. Van 5/6 t/m 5/7.

FortaRock

FESTIVAL Inmiddels een vaste waarde in de festivalagenda en gelukkig terug van weggeweest in Nederland: FortaRock. Dit grote zomerse metalfestival heeft een afgewogen programma met een aantal headliners (Slipknot, Lamb of God), maar ook veel klein fijns, zoals King 810 en Red Fang.
FortaRock, Goffertpark, Nijmegen, 6/6.

The Summer of '96 door NTJong

THEATER Voor het Haags gezelschap NTJong schreef Casper Vandeputte een tekst over de verwarrende overgangsperiode van de basisschool naar de middelbare. Over Cito-toetsen en vriendschappen die onder druk komen te staan.
The Summer of '96 door NTJong, Oerol, Terschelling, van 12 t/m 21/6, daarna tournee t/m 4/9.

Swinging Sixties Londen - Photography in the Capital of Cool

Deze thematische groepstentoonstelling laat je kennismaken met de iconische ontwikkelingen in en rond de fotografie van de jaren zestig: beroemdheden, mode, tijdschriften, design en muziek. Het werk van beeldbepalende fotografen als Terence Donovan, Brian Duffy en Philip Townsend wordt samengebracht. In de jaren zestig waren deze fotografen vaak net zo beroemd als de sterren die voor hun lenzen poseerden.
Swinging Sixties Londen - Photography in the Capital of Cool, Foam, Amsterdam. Van 12/6 t/m 2/9.

Fuoco e fumo van Richard Rijnvos door Concertgebouworkest

KLASSIEK De Nederlandse componist Richard Rijnvos is geobsedeerd door Venetië. Zijn werk Fuoco e fumo gaat over een brand die in 1996 het beroemde operahuis La Fenice verwoestte en wordt vertolkt door het Concertgebouworkest onder leiding van Daniel Harding en met de Italiaanse jazzpianist Stefano Bollani.
Fuoco e fumo van Richard Rijnvos door Concertgebouworkest, Concertgebouw, Amsterdam. 12/6.

Song Dong, Life is Art, Art is life

Song Dong (Peking, 1966) stopte in 1989 met schilderen en wist zich snel daarna te vestigen met fotografie, video en performance. Het Groninger Museum presenteert deze zomer zijn eerste grote solotentoonstelling. Een van de hoogtepunten van de tentoonstelling is Waste Not: een enorme installatie met pannen, knuffels, lampen en bestek, gemaakt van de huisraad van zijn moeder.
Song Dong, Life is Art, Art is life, Groninger Museum. Van 3/6 t/m 15/9.

EXIT door Vis à Vis

Het gezelschap Vis à Vis is al 25jaar gespecialiseerd in groots locatietheater. De groep viert het jubileum met EXIT op het Almeerderstrand. Op het eigen terrein, waar beeldend kunstenaar Joep van Lieshout een nieuwe thuishaven heeft gebouwd.
EXIT door Vis à Vis, Almeerderstrand, Almere. Van 13/6 (première) t/m 12/7.

Idina Menzel

MUSICAL Idina Menzel, de grootste musicalzangeres van dit moment, komt voor het eerst naar Nederland. In New York speelde ze hoofdrollen in onder meer Wicked en If/then; nu breekt ze ook door als popzangeres.
Idina Menzel, Theater Carré, Amsterdam, 16/6.

Idina Menzel. Beeld ANP

Kiss in Ziggo Dome

ROCK Kiss bestaat veertig jaar en viert dat volkomen hysterisch en in volstrekt krankzinnige verpakking. Verwacht veel vuurwerk. En confetti. O ja, en stiekem best fijne liedjes als Strutter, Deuce en uiteraard: Detroit Rock City.
Kiss, Ziggo Dome, Amsterdam, 18/6.

Taylor Swift

POP Met haar plaat 1986 maakte Taylor Swift haar eerste officiële popplaat, tot verdriet van haar Amerikaanse fans uit de countryhoek. In de Ziggo Dome schudt ze het cowboyhoedverleden definitief van zich af.
Taylor Swift, Ziggo Dome, Amsterdam, 21/6.

Taylor Swift. Beeld ANP

Spelen met Klei

MUSICAL Showgirl (De Sissies), musicalvedette en (jazz)zangeres Gerrie van der Klei wordt 70 en viert dat met een speciale show in het M-Lab in Amsterdam. Omringd door twee jonge talenten speelt en zingt zij oude en nieuwe nummers uit haar rijke carrière.
Spelen met Klei, M-Lab, Amsterdam, van 22 t/m 30/6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.