Dit kabinet dramt ook door

Ook dit kabinet voelt die misplaatste dadendrang waarvoor de commissie-Dijsselbloem ons heeft gewaarschuwd, stellen Ineke Dezentjé en Hildegard Nefs...

Ineke Dezentjé en Hildegard Nefs

Het rapport van de commissie-Dijsselbloem liegt er niet om, en daar moeten we blij mee zijn.

Maar het was wel pittig pijnlijk allemaal: Een parlement dat zich buitenspel laat zetten. IJdele bewindslieden die, met handen en voeten gebonden aan de regeerakkoorden, hun plannen roekeloos doorduwen. Onderzoeken die creatief worden geïnterpreteerd dan wel genegeerd. Scholen die de opgelegde verantwoordelijkheden niet kunnen of willen dragen. Een inspectie die op eigen houtje bepaalt waar zij de scholen op afrekenen. Financiële overwegingen die keer op keer vóór kwaliteit gaan. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Als we iets van dit harde, maar zeer belangrijke rapport kunnen leren, is het wel dat het onderwijs geen speeltje van de politiek mag zijn. Het is schokkend om te zien wat de politiek, vaak door misplaatste dadendrang, heeft aangericht. Vooral zwakke leerlingen zijn hierbij ernstig benadeeld, alle goede bedoelingen ten spijt. Het rapport geeft glashelder aan dat de overheid zich dient te beperken tot haar kerntaak: het waarborgen van deugdelijk onderwijs. De overheid gaat niet over de vraag hoe kinderen moeten leren, maar wat en moet zich verre moeten houden van didactische ingrepen.

Ook is gelukkig overtuigend aangetoond dat het onderwijs moet terugkeren naar de basis: kennisoverdracht, met veel aandacht voor rekenen en taal. Daar kunnen we nu echt mee aan de slag, het tij is gekeerd. Wij kunnen ontzettend veel leren van dit rapport. Maar het kabinet doet dat niet.

Dijsselbloem stelt dat de politiek onvoldoende oor heeft voor kritiek en waarschuwingen. Toch luistert het kabinet niet naar het vernietigende oordeel van de Raad van State over de gratis schoolboeken. Ondanks alle principiële bezwaren en uitvoeringsproblemen, moeten die boeken er komen. Een typisch voorbeeld van Haagse Haast, waarvan we nu zo duidelijk de desastreuze gevolgen hebben gezien.

Hetzelfde geldt voor de maatschappelijke stage, ook een sterk voorbeeld van bestuurlijke arrogantie van dit kabinet. De commissie stelt dat scholen niet alle maatschappelijke problemen moeten oplossen door kunst- en vliegwerk uit te halen met het curriculum. Toch wordt de maatschappelijke stage ons gewoon door de strot geduwd. Want het staat in het regeerakkoord. Ook dit kabinet voelt kennelijk die misplaatste dadendrang waarvoor wij juist zo gewaarschuwd zijn.

Wij maken ons grote zorgen om de wijze waarop dit kabinet met ons onderwijs omgaat. Een regering die vindt dat leerlingen pas ‘meedoen’ aan de samenleving als ze koffiezetten in een bejaardenhuis, maar er niet om maalt dat grote aantallen kinderen met een taalachterstand van anderhalf jaar of meer naar het voortgezet onderwijs moeten. Gratis boeken, die betaald worden van geld dat aan goed onderwijs uitgegeven zou moeten worden. Aan leraren, aan schoolgebouwen, aan lesuren.

Plasterk, Van Bijsterveldt en Dijksma kiezen helaas anders. In welke wondere wereld zijn we beland? Gaat dit kabinet nog leren van de fouten van zijn voorgangers? Deze minister en zijn staatssecretarissen moeten zich afvragen of zij over een aantal jaar kunnen uitleggen waarom zij, doof en blind voor alle argumenten, keuzen hebben gemaakt die het onderwijs geen stap verder hebben geholpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden